Alevi Konseyi   Alevi Council Alevitische Rat

Sayın ziyaretçi, bu sayfayla amacımız; Alevilik-Aleviler üzerine bilgiler sunmak ve Alevi Konseyi’nin görüşlerini aktarmaktır. Sorularınızı, önerilerinizi alevikonseyi@yahoo.com  adli email adresine yazabilirsiniz. Çalışmalarımıza katkı sunan başta rehberimiz Remzi KAPTAN olmak üzere herkese teşekkür ediyoruz.

Ana Sayfa

Aleviler/ Alevilik

Ehlibeyt/ 12 imam

Hz. Ali

Alevi Önderleri

Alevilik Bilinci

Hacı Bektaş/ Bektaşilik

Pir Sultan Abdal

Tarih/Olaylar

Kadın/Gençlik

Hasan Sabbah

Genel

Allah/ Evren/ Insan

Remzi Kaptan

Ana Sayfa

---------------------------------------------------------------

Hüseyin Temiz Dede

Horasan’dan Almanya’ya

Bir Dedenin Alevilik Üstüne Düşünceleri                       

KIZILOĞLU ANLATIYOR.

                       Malatyanın kuzeyinde Göldağı eteklerinde  1937 yıllarında, bir Alevi köyünde Dünyaya gelen Haydar kızıl oğlu ,Diğer Alevi insanları gibi Osmanlı şehulislamlarının verdiği fetvalar doğrultusunda,Osmanlı ordusunun yaptığı kıyımlardan kaçarak canlarını kurtaran çok az kişi Osmanlının kılıcının uzanamadığı ve gözlerinden uzak dağlık bölgelere,küçük  obalar halinde yerleşip içine kapalı yoksulluk içinde, çırpınarak onurlu bir yaşam mücadelesi veren o yüce insanların torunlarından birtanesi idi.

                    Haydar Kızıloğlu 7-8 yaşlarına geldiğinde,annesi ve babası tarfından verilen Ehlibeyt sevgisi,Kerbelâ aşkı, Oniki İmam saygısı ile büyümeye başlıyor ve o sevgi içerisindeki örf ,adet, degerlerin harmanladığı yerel kültürün içerisinde kendini  buluyor.O köyde Haydar’dan başka Türkçe yazıyı seri okuyan insanlar yok denecek kadar azdı. Kış günleri köy odalarında köyün insanları toplanır ve İslam tarih kitapları olan Saadete Ermişlerin Bahçesi (Fuzuli), İslam Tarihi,Kerbelâ Vakkası,Kerbelâ İntikamı,Mezhebler Tarihi, Hüsniye,Kuran’da Hikmet Tarihde Hakikat,ve Kumru gibi kitapları Haydara okutur  insanlar seszizce saatlerce dinlerlerdi ve o kitapdaki yazıları birbiri arasıda herkesin anlıyacağı bir şekilde yorumlarlardı .Bundanda anlaşılıyorki bir nevi tekke eğitimi veriliyordu.Haydar köylerine Dede gelip cem yapacakları zaman herkesden önce Dede’nin karşısına oturur can kulağı ile Dedeyi dinlerdi.Görgü Cemindeki sorgulamalarda Müsaib kardeşlerin Dede’nin huzurunda dara durup Dede’nin ey talip yün kuşaklının sorduğunu Nur kuşaklı sormaz,ağlattığın varsa güldür, döktüğün varsa doldur, yıktığın gönül varsa yaptır,söylediğin Erenlerin sakladığın senin dar gel doğru söyle dedğinde Müsayıbler suçlarını itiraf ederlerdi ve bu olaylar beni çok duygulandırırdı.Müsaiblerin Erkandan geçerek Dede’nin okuduğu hutbe hale dimahımda durmaktadır.Haklanan Müsaibler Kurban keser ve o kurbanlar bişinceye kadar Cem bağlaması yapılır düvaz imamlar söylenir,Tevhidler yapılır,Semahlar dönülürdü,Sakka suları dağılır,lokmalar yenilirdi.O halkı hakka yönelten İnsanları kardeş eden,zalime laanet okuyan,eşit paylaşımın Hak, Muhammed ,Ali yolunun buyurukları olduğunu öğreten bir ibadet sistemini ,kendi başına kaldığın da düşünür ve bu kadar güzelliği bize verdiği için Allaha dua ederek mutluluğunu ifade ederdi.  

ALEVİLİK NEDİR

  Alevilik İslam dışı ne ayrı bir din nede ayrı bir mezhepdir.Alevilik islamın özü olup Hz.Ali’ye gönül bağı ile bağlanıp,Hz.Ali’nin bütün buyurduklarının Allahın buyrukları olduğuna inanıp,Hz.Peygamberin hakka yürümesinden sonra Hz.Ali’nin etrafında toplanan birliğin ismidir.Alevilik Hz.Ali’ye mensup,İmam Ali’den yana olup,onun tasavvufi yolunu sürmenin adıdır.Alevilik bir Ehlibeyt yolu olarak İslamın özüdür.Cemel ve Sıffeyn savaşlarında bir tarafda Muaviye biz Ehli Sünnet vel  cemaatız (Hz. Peygamberin sünnetini yerine getiriyoruz) diyordu.Hz.Ali ve taraftarlarını Rafiizilikle suçluyorlardı. Hz.Ali Ben konuşan kuranım deyip Muaviye ve taraftarlarının kendilerinin islamiyete ve kuran’a uymamak şöyle dursun,İslamiyeti ve Kuran’ı kendi amellerine uyduruyorlar deyip şiddetle lanetlemişdir. Diger tarafda İmam Ali’den yana olmak demek,İslam Peygamberinden yana olmak demekdir.                

          Ebu Bekir’in Halife olmasıyle başlayıp,Ömer ve Osman’ın zamanında İslamı değerleri dışlanıp, yerine İslam dışı değerler ital edilerek,Muaviye’nin İslamıun başına getirilmesine büyük oranda zemin hazırlamışlardır.Muaviye Şam Valisi iken ,Hz.Ali’ye karşı isyan ederek ,biz Ehli Sünnet vel Cemaatız deyip İslamı Ümmeye oğullarının özlemini çektiği kendilerine özgü müşriklerin Kabede kıldıkları yedi vakit  namazı abdesti ve oruçları alarak guya İslamın şartı imiş gibi gösterip  o insanları,şartlandırıp şekillendirerek, biçimsel mantık üzerine kurulmuş totaliter bir sistemle, hayır ve şerrin Allah’dan olduğunu söylüyerek kaderciliğe bağlayıp bireylerin özgür düşüncelerini yok ederek, beynini karanlığa gömüp kitleleri yozlaştırarak o sevgi, barış,ve hoşgörü dini olan İslamiyeti canileştirip zalimleştirerek saltanaata dönüşrtürüp,  kontrolü ellerinde tutmayı başarmışlardır.

Hz. Peygamber buyurmuşturki,ben ilmin şehriyim Ali kapusudur.O öyle bir kapuki masumluğun ,paklığın,yiğitliğin,mertliğin,adaletin,ölmeden evvel ölmenin yolu, ilim ve irfan kapusudur.Hz.Ali’nin kapusundan girmeyenin yolu karanlıktır,cehalettir.Çunkü İmam Ali’nin ilminden feyz almamıştır.İslam Dünyasının irşad edicisi İmam Ali’dir.O bu görevi Hz.Muhammed’den almıştır.

Alevilik tasavvufi yoludur,bu yol hakla özdeleşip bütünleşmektir.Tasavvufi asla dönüştür.Nefisle savaşdır.Çunkü İnsan Tanrının bir parçasıdır.Ona temiz ve pak olarak dönmenin yolu İNSAN’I KAMİL olmasından geçer.Tanrının zerresi İnsanın ruhundadır.(yani Vahdet”i Vücuttur.

Alkevilik; Allah’a,Ehlibeyt’e,Kerbela Şehitlerine,Oniki İmamlara korku ile değil sevgi ile,saygı ile,aşk ile gönlünü o ölümsüzlere bağlıyarak yaklaşır.Kuran’ın (Tevbe 71) mümin erkekler,mümin kadınlarla kardeştirler.Aleviler kadın erkek ibadetlerini Cemevinde Ehlibeyt sevgisi,Kerbela aşkı,Oniki İmam saygısını özünde gören bacı kardeş Cemde tevhid edip semah dönüp,diri gelip ölü çıkarak ibadetlerini yaparlar.Kuran’da buyururki”ey nas kul hakkı ile huzuruma gelme”.Alevilik’de Müsaib tutup (Din kardeşi olmak) bir Pir’e ikrar verip o Pir Müsaib kardeşleri sorgulayarak işledikleri suçlardan dolayı karşı tarafın hakkını geri vererek razı etmek zorunda olduklarının bilincindedirler.

Aleviler dinin şekliyle değil özüyle ilgililerdir.(Batinilik). Alevilikde eline, diline,beline sahip ol ilkeleri olmazsa olmaz koşullarındandır.Bir Alevinin eşine,aşına,işine sahıp olma zorunluluğu da vardır.Alevi inancına göre dünyada en kutsal varlık insandır.Onun içindirki insanların cemali, karşısındaki insanlar kıblesidir.Çunkü Allahın tecellisi insanda olduğuna inanılır.Allahın Mekanı Evremin her yeridir.”(Yunus Emre)Ete kemiğe büründüm ,Yunus gibi göründüm.Yaradılmışı hoş gördük,yaradandan ötürü.”deyip tüm yaratılanları sevmektir, demenin adı Alevilikdir.

Ehlibeyt’in işaretlediği yolu Vasıl biı Ata’nın yazdığı Mütezilli kitabında açıkıca belirtiyor,bir insan doğumundan ölümüne kadar yaptığı eylemden o kişinin sorumlu olduğunu vurgulayıp,özgür düşünceyi savunarak aydınlığa yönelmesini sağlar.Buda gösteriyorki,özgür düşünceyi savunup aydınlığa yönelen insanları,totaliter bir sistemle kontrol altında tutmanın  mümkün olmıyacağını açıkca ifade etmek isterim.

KIZILOĞLUNUN SÖYLEDİKLERİ :

Haydar ; Amcam anlatırdı diyor, kendi babasından dedesinden ve yakın tanıdıklarından öğrendiklerini bizlere aktarırdı . Osmanlı döneminde biz 500 nüfuslu bir Sunni köyüne inemezdik , büyük hakaretlere maruz kalırdık,bir Sunni köyünde Alevi olduğunu söylemek intihar etmekle eşanlamda idi. Çunkü Şeyhulislamların yalan ve iftıra dolu  fetvaları ile beyinlerini dolduran Hoca ve Müftülerin verdikleri vaazlarda , öyle bir nesil vardırki ,bunlar Kızılbaşlardır Cemlerinde kadın erkek bir araya gelir mum yakarlar bir horuzu uçurarak mumu söndürüp yakaladıkları kadınlar annesi veyahutda bacısıda olsa ilişkiye zorlarlar bunların dinleri imanları ve mezhebleri yokturdur,İslam olmaları için önce Hıristiyan olup sonrada Müslümanlığa geçebilirler,onun için ibadetleri kabul olmaz nikahları haramdır,kestikleri yenmez,onları gördüğünüz yerde öldürüp karısını alıp,malını yağma yapmak kadar Dünya’da sevap hiç yokturdur,diyerek hiç aslı astarı olmıyan ben Müslümanım diyen özünde Müslüman olmıyan Ehlibeyt düşmanları,alçakca iftiralar düzmüşlerdir. Çunkü Sünni Hocalar bunlar Ayşe anamıza iftıra ederler,Hz.Ebubekir efendimizin,Hz.Ömer efendimizin,Hz.Osman efendimizin halifeliklerini tanımazlar. Onun içindirki Cenabı Hak onların katlini vacip kılmıştır diyerek Alevilere karşı kin kusmayı hiç bir dönemde ihmal etmemişlerdir.

 Camilerdeki söylenen vaazları Sünni insanların hafızalarına bilinç altı yerleştirek beyinlerini yıkayıp ,büyük bir Alevi düşmanlığını körükleyi durmuşlardır ve Cumhuriyet döneminden sonra da bu düşmanlıkda bir azalma görülmüş isede 21 yy kadar süre gelmiştir

Güneyi Malatya ,doğusu Fırat nehri,batısı Kangal, kuzeyi divriği ve Kemaliye arasıdaki kalan geniş bir alan Alevi yerleşim kırsalı olarak bilinmektedir . Şimdi Buradaki Sunni kökenlilerin bir kısmı bundan 200. 300 yıl önce Osmanlıların Aleviler üzerindeki baskıları yüzünden Alevi kimliklerini kayıp ederek sunniliğe asmile edilmişlerdir.Bir kısmı ise Osmanlı vurucu güclerinin yardımı ile yakın zamanda Alevilerin bulunduğu bölgelere yerleştirilmişlerdir. Buna rağmen bu bölgede yaşıyan insanların büyük çoğunluğu Alevi kökenlilerdir. Buradaki yaşıyan Alevilerde kann davası yok,adam öldürmek,hırsızlık,ırz düşmanlığı,dolandırıcılık ve sahtekarlık gibi yüz kızartıcı suçlar bazı istisnalar dışında hiç yoktu.O Alevi inancının örf, adet ve kutsal değerlerinin harmanladığı yerel kültür onurlu bir yaşamı zorunlu kılmaktadır, Bir Alevi insanına sen katil veyahutda hırsızsın denildiğinde ,intihar etmeyi düşüne bilirdi,çunkü onurundan taviz vermesi düşünülemezdi.Günümüzde % 95 Alevi olan Tunceli ve Arguvan cezaevlerinde adi suçdan tek kişi bulamazsınız. Halbuki o yörede yaşıyan Sunni kökenli insanların çoğunluğunun katillik  ve hırsızlığın her halükarda büyük bir kahramanlık olduğuna inanırlar ve dile getirirlerdi.Eğer bir insan belli bir yaştan sonra tövbe ederse bütün günahlarının af olunacağına inandırılırlar. Diyanetin kurulduğunda bütün inançlara eşit olarak hizmet verilmesi ön görülmekte idi. Sayın Dinayet Reisi Televiziyon karşısına çıkıyor İslam dini barış dinidir hoşgörülüdür, dinde kimseyi zorlama diye herhangi birşeyin sözkonusu  olmadığını söylüyor.Bu nasıl barış ve hoşgörü dinidirki, Aleviler’in de ödediği vergilerle oluşan devlet bütcesinden  4-5 Bakanlığın bütcesi kadar  diyanete para arılıyor ve bu paralar sadece Sunni Meshebinden olan inanç kurumlarına ,din adamlarına,camilere ,dini kitaplara ve cami hocalarına veriliyor,sonuçda Sunni meshebinden olan insanlara hizmet veriliyor.Onun dışında Türkiye nüfusunun % 25 i Alevi olan İnsanlara bu paradan hiç bir pay verilmediği gibi hizmetde verilmemektedir.O para ile beslenen insanlar Alevi düşmanlığını körüklemektedirler.Kendileri gibi İslam anlayışına sahip olmıyanları hiç bir şekilde kabullanamamakta ve aşağılayıcı sözler söylemektedirler. Ankara,İstanbul,İzmir ve Akdeniz deki turistik bölgeler haricinde Ramazan ayında sokakta gezerken sıgara içemezsin,açıktan yemek yiyemezsin, aksini yaptığın taktirde Sunni  halkı tarafından linç edilmekle karşı karşıya kalırsınız.Türkçe sözlüklerde dahi Kızılbaş ,ana bacı tanımıyan dini imanı olmıyan bir yaratık olarak nitelendirilmektedir.Bundan 8 – 10 sene önceleri Sayın Diyanet Reisleri, Alevilik ne bir din, nede bir meshebdir,Alevilik meşrepdir sadece sazlı sözlü bir kültürdür diyerek Alevileri İslam inancı dışında inançsız bir toplum olduğunu her platforumda dile getirmekteydiler.Bu insanlar hangi kıliterlere dayanarak Alevileri İslam dışı inançsız bir toplum olarak gördüklerini bir türlü anlamış değilim.Dinayet Reisi M.Nuri Yılmaz bir konuşmasında Cemevleri,Caminin karşılığı bir ibadet yeri değildir.Müslimanların tek ibadet yerleri camilerdir.İşte mantık bu Ehlibeyt’in ektiği gül bahçesinin içine,Muaviyenin diktiği sarmaşıklardan birtaneside Diyanet Reisidir.

İSLAMİYETİN İSLAM OLMIYAN KİŞİLERİN ELİNE GEÇMESİ:

                                                                                                                                                                Ben burada Emevilerle başlayan Abbasiler Gazneliler Selçuklular Eyubiler,Memluklular Osmanlılar ve Cumhuriyet ,dönemindeki Diyanet reislerininde katkıları ile İslamiyetin nasıl yozlaştırıldığını gerçek bir aynaya bakarak gördüklerimi anlatmaya çalışacağım.  Hz.Muhammed’e inanmıyanlar Hz.Muhammed’in vefaatı ile hemen fırsatı ganimat bilerek İslamiyetin içindeki büyük çoğunluğun İslamiyete  İnanmıyarak savaşlardaki yenilgilerinden dolayı mecburen  bizde  İslamız diyerek ,inanmadıkları halde Hz.Muhammed’in yaydığı İslamiyeti kabul ediyoruz deyip ,hepsi topluca la illaha illallah Muhammeden Resullullah diyerek inandıklarını dile getirmelerine rağmen özünde inanmamışlardır.Bunların başlarını çeken Ümmeye oğulları takkiyecilik yaparak İslamiyet içerisinde  Ehlibeyt’e karşı kin ve nefretlerini  gizli gizli etrafındakilerine yaymaya çalışmışlardır.Hz. Muhammed Kadirhumda deve mimberinin üzerine çıkarakHz.Ali’yi yanına  çağırıp çevresindeki insanlara şöyle buyurmuştur.Ben kısa zaman zarfında aranızdan ayrılacağım Allahın buyruğu Benden sonra Hz.Ali bütün müslümanların imamıdır.Ali’yi seven beni sever beni sevende hakkı sever.Ali’nin eti etimden cismi cismimden kanı kanımdan canı canımdandır deyip Ehlibeyt’inin gelecekte bütün İslamiyetin başı olduğunu ilan etmiştir.Bu arada Ömer bin Hattab Hz.Ali’nin yanına gelerek İmamlığını tebrik etmiştir.Hz.Muhammed Kadirhum’dan kısa zaman sonra hastalanarak yatağa düşmüştür ve son gününde kağıt kalem isteyerek vesiyetini yazdırmak istemesine rağmen Ömer bin Hattab Hz.Muhammedin şuru yerinde değil bize Kuran’ı ve Ehlibeyt’ini emanet etmişdir diyerek vesiyetinin yazılmasını engellemiştir.

  Hz.Peygamber  vesiyet etmek istemesinden bir gün sonrta vefaat ediyor,Hz.Ali, Hz.Fatima,Selmanı Pak.Malik Ejder ,Kanber,Veysel Karani, Abuzarı Gaffari gibi bir çok Ehlibeyt dosları Hz.Muhammed’in Naşını yıkayıp defni ile uğraşırken ,Ümmeye oğulları gizlice bir araya gelerek ,çok uzun zamandır kurdukları hayelleri gerçekleştirmek için Ebu Bekir’e Ömer’in baskısı ile biat ettirilerek, Halife tayın edildiğini bütün İslam alemine dyurmuşlardır.Hz. Muhammed’in defni işlerini tamamladıkdan sonra evine gelen Hz.Ali Ümmeye oğullarının gizlice Ebu Bekir’e biat ettiklerini duyunca fena halde sinirlendi isede Hz. Peygamber,Hz.Ali’ye benden sonra ümmetim arasında kılıç çekmiyesin dediği vesiyete uyup kılıç çekmiyerek uzun zaman Ebu Bekir ‚in de sarayına çıkmamıştır.

             Hemen şunu belirteyim Hz.Muhammedin zamanında, Emevilerle başlayıp ,Abbasiler,  Selçuklular,Memluklular ,Osmanlılar ve günümüzdeki İran,Afganistan,Pakistan,Sudi Arabistan Sudan ,Nijarya ve diger Arap ülkelerindeki gibi dine dayalı bir rejim yoktu.Çunkü Kuran Hz.Peygamber’in gününde yazılmış kitap haline getirilmiş değildi. Hz.Muhammedin  Peygamberliğini ilan etmesiyle Miladi 609 yılında başlayıp Kuran Sureleri aralıklarla Cenabı Hak tarafından  vahiy halinde Hz.Muhammed’e indirilmiştir.Bu zaman suresi 23 sene Miladi 632 yılında tamamlanmıştır.Bu zaman bitiminde Hz.Peygamber Hakka Yürümüştür.Hz.Muhammed’e vahiy geldiği zaman cuma günleri halkı biraraya toplar ve Allah’dan gelen Kuran Surelerini o insanlara anlatırdı ve o insanlar kimileri deriler üzerine,kimileri tahta parçaları üzerine kimileride hafızalarına yazarlardı.Hz.Muhammed’in ömrünün son zamanlarına kadar tamamlanmış kitap haline gelmiş bir Kuran mevcut değildi..Onun için neye dayanarakdan şimdiki var olan şariatı uygulayacaktı.Emevilerle başlayıp günümüze kadar gelen Şariat rejiminin Hz.Muhammetle uzakdan yakından hiç bir bağlantısı yoktur.

               Cenabı Allah Semavi dinlerinin ve Müşriklerin insan beynini karanlığa gömerek yozlaştırılmalarına, Güclüler Gücsüzleri köle olarak kullanıp,insan pazarlarında alıp satılmalarına,kız çocuklarının diri diri toprağa gömmelerine ve cennet’den parsel satmalarına toplumda ahlaksızlığın,yolsuzluğun, onursuzluğun kol gezdiği insanların bir mahluk olarak görüldüğü bir zamanda,İnsanları Kardeş eden,eşit paylaşımı getiren,Hakkın insanlarda tecelli ettiğini,İnsan sevgisinin bütün toplum katmerlerine verilmesi,Halkı Hakka yöneltmek İnsan beyninin aydınlığa açılması için Hz.Muhammed’i Ahır Zaman Nebisi olarak göndermiş                 

              Hz.Muhammed’in vefaat ettiği gün Halifeliği ele geçiren Ümmeye oğulları İslamiyeti özünden saptırarak kendilerinin geçmişde özlem duydukları şartcılığa dayalı biçimsel mantık üzerine kurulmuş totaliter bir inanç kurumu haline getirmeye başlamışlardır. Ömer zamanında yapılan Camiye Osman ve Muaviye dönemlerinde Sabiiler den ital edilen namaz ,abdest gibi ibadet şekillerini sokup,guya İslamın ibadet şekliymiş gibi göstererek İslamiyetin içini boşaltmasınıda büyük bir ustalıkla başarmışlardır.O günlerde başlayan İslamda yozlaşma uzun zaman süreci içerisinde kurumlaşarak günümüze kadar nasıl geldiğini objektiv olarak bakığımızda açıkca görebiliyoruz

• SAABİLİK

• İslamiyetin yayılma yıllarında Doğu anadoluda Fırat Nehri çevresinde Mezepotomya da İran’da ve arap yarımadasının bir kısmında Saabilik inancına sahip toplumlar çoğunlukta idi.Saabilik çok eskilere Sümerlere kadar dayanan Babil okulu öğretisinin halka mal olmuş şekliydi.

 Saabilik çok tanrılı bir din olarak Güneş,Ay, Yıldızlar Kültüne taparlardı Güneşin Allahın kendisi olduğuna inanırlar.Saabiler başta Güneş olmak üzere Ay ve yedi yıldıza tapınırlardı.Bunlardan,en yüce tanrı olan Güneş Tanrısı’’Şamaş’’onun dişil yönü olarak kabul edilen Ay tanrıcası,’’Sin’’ve diger vasıflarının temsilcisi olan Merkur tanrısı’’Nabu’’Venus tanrısı ‘’İştar’’Mars tanrısı ‘’Nergal’’ Jubiter tanrısı’’Marduk’’Satürn tanrıcası ‘’Ninutra’’idi.Saabiler bu tanrıların yanısıra,Hermes’i,Pisagor’u,Orfe’yi de birer tanrı olarak görüyorlardı.Bu kadar çok tanrılı olmalarına rağmen,Kuran’da tek tanrılı dinler arasında Saabilik de sayılmaktadır.Bunun nedeni Emevilerle başlayıp, günümüze kadar gelen Sunni Ortodoksı söylemlerinin ve tapınım tarzının Saabilikten alınarak Sunni Ortadoks’a kopya edilmesidir.Namaz kılma,oruç tutma,Haca gitme Hac da kurban kesme, Hacarül Esved taşına tapma ,namaz kılmadan önce abdest alma,gibi adetler hep Saabi kökenlidir.Saabilik de yedi gezeğenin her biri için,günde yedi kez namaz kılınırken,Sunni Ortodokslar da beşe indirilmiştir.Şiiler de ise Üçe indirilmiştir.Şiiler namazı İrandaki 900 yılların sonlarına doğru kurulan Buyidler devleti zamanında kendi inançlarına almışlardır.Abbasi Halifesi Memun döneminde Abbasi orduları Haran’da Saabilerle karşılaşmışlar, diger güneş kültü inanırlarının hepsi putperes diye kılıçdan geçirerek kalanlarıda Sunniliği kabule zorlanmışlardır.Ancak Hiristiyan veYahudilere tanındığı gibi,Saabiler de belli bir mikdar,para.vermeleri karşılığında kendi inanç sistemi içinde kalmaları hakkı verilmiştir Saabilik’deki inanç şekli İskender işgali döneminde Pisagoryen öğretisi ile karşılaşınca bir nebze değişmiş ve Saabilik,bir yüce varlık olarak onun yönetimi altındaki altı yardımcısına inanmak şekline dönüşmüştür.Aynı dönemde hava,su toprak,ateş gibi dört temel elamana, cansız varlıkların,bitkilerin ve hayvanların da ruhları bulunduğuna,Yüce varlığa yalnız sevgi ile ulaşılabileceğine inanmak gibi Batini inanç biçimleri de Saabiliğe yerleşmiştir.

• İSLAMİYET NASIL YOZLAŞTIRILDI: 

•   Ebu Bekir ölmeden yerine Ömeri Halife tayın etmiştir.Ömer’de öldükden sora yerine Osman getirilmiştir.632 den 656 ya kadar bunların Halifelik zamanı içerisinde Hz.Muhammed’ın ve ,Ehlibeyt’inin can düşmanı olan  Ebu Sufyan oğulları ve yandaşlarını İslamiyet için de önemli yerlere getirilerek onların İslamiyeti ele geçirmelerine yardımcı olmuşlardır.Bir isyan sonucu Osman’ın öldürülmesiyle Ehlibeyt yandaşları tarafından Hz.Ali’ye biat edilerek İslamın başı olarak Halifeliğe getiriliyor. Hz.Muhammed hayatta iken Hz.Ali’yi,Kızı Hz.Fatima’yı,Hz.Hasan’ı,Hz.Hüseyin’i abasının altına toplayarak bunlar benim Ehlibeyt’imdir (Evhalkımdır) diyerek ellerini havaya kaldırıp Ya Rabbim Ehlibeyt’imi sevenler seni sevmiş olur sevmiyen kin güdenler sana kin güdenlerdir deyip Hakka dua etmiştir.Hz.Peygamberin bu açık beyanlarına rağmen Hz.Ali’nin Bütün İslamın İmamı olmasıyle birlikte Ümmeye oğulları tarafıdan büyük bir karalama kampanyası başlatmışlardır.

        Hz.Ali İslamın başı olunca Mısır’a Malik Ejder-i Vali olarak tayın ediyor ve Malik Ejder’e bir mektup veriyor.O mektupda şöyle yazıyor.Ya Malik yönetimde bulunduğun müddetce insanlar arasında hiç bir ayrılık yapmadan Din,Dil.Irk.Mezhep,Renk ve Cinsiyet farkı gözetmeksizin herkese eşit muamele yapmalısın.

Kısa dönemde Ebu Bekir kızı Ayşe,Zübeyir ve Talha’nın yardımı ile büyük bir güç toplayarak Hz Ali’ye karşı Cemel savaşını başlatıp, her iki tarafdanda   onbinlerce insanın kanının akmasına sebep olmuştur.Neticede Ebu Bekir kızı Ayşe ve taraftarlarının yenilgisiyle sonuçlanıyor. Hemen arkasıdan Şam Valisi Ebu Sufyan oğlu Muaviye, Hz.Ali’nin Halifeliğini tanımadığını ilan ediyor ve  büyük bir ordu ile  Sıffeyn denen yerde Hz.Ali’nin ordusu ile savaşa giriyor ,burada onbinlerce insanın kanının akmasına sebep oluyor.Orada Muaviye tarafından bir hile ile sonuclanan savaşda ordular yerlerine çekiliyor , Muaviye ve yandaşları Hz.Ali hakkıda karalama kampanyalarını sürdürüyorlar.Hz.Ali’nin Rafizi olduğunu yani İslamiyetden çıktığını,yolunu şaşırdığını,Allahı tanımadığı iftıralarını atarak,biz gerçek müslümanız ehli sünnet vel camaatız,(Hz Peygamber’in sünnetini biz yerine getiriyoruz Sunniyiz) diyerek Hz.Peygamber’in Cenabı Hakdan aldığı vahii ile kurduğu Hz.Ali’nin koruduğu İslamiyeti, Emeviler ve yandaşları kendi emellerine uydurarak  onada İslam deyip ayrı bir İslam inanç kurumu geliştirmişlerdir.Haricilerle Hz.Ali’nin ordusu arasıdaki yapılan savaşda Haricilerin yenilgisiyle son bulmasının hemen arkasından,Muaviye’nin Maddi yardımıyle Hz.Ali Mülcem oğlu Abdurahman tarafından sabahın alaca karanlığında evine 100=150 m.mesafede zehirli kılıçla vurularak Miladi 661 yılında Şehit ediliyor. Hz.Ali’nin şehitlik şerbetini içdikden  sonra tamamen güçlenen Muaviye Emevilerin uzun zamandır özlemini çektikleri bir inançı ibadet şekilleriyle Sabiiler  ve çok tanrılı dinlerdende  ital edip, bunlar Hz.Muhammed’in buyruklarıymış gibi göstererek, Ehlibeyt’in İslam anlayışına karşı, şartlandırılmış bir İslam anlayışı çıkararak yandaşlaarı vasıtasıyle Müslümanların  çoğunluğunu ,büyük kurnazlıkla yarattığı bu inanç etrafında toplamayı başarmıştır.Burada da anlaşılıyoki Kuran’ı kendi inanç doğrultusunda yorumlayarak ,şartcılığa dayalı biçimsel mantık üzerine kurulmuş totaliter bir inanç anlayışı geliştirek ,bunun bir İslam anlayışı olduğu iddiası ile adınada, biz Ehli Sünnet vel Camaatız demiştir.(Sunni)Yapılan uygulamalardan da anlaşılıyorki Müslümanlar arasında iki çeşit İslam anlayışı doğmuştur.Bir Ehlibeyt İslam anlayışı,digeri Emevi İslam anlayışı olarak bilinmektedir.Çoğunluğunuzun bildiği gibi Hz.Ali ben konuşan canlı Kuranım diye buyurmuştur.

  Hz.Ali’nin vefaatıdan sonra Ehlibeyt taraftarlarının başına Ali’nin oğlu İmam Hasan getirilmiştir.Bu durumu duyan Emevi hükümdarı Muaviye güçlü bir ordu ile İmam Hasan’ın üzerine gelerek.büyük bir propoğanda kurnazlığına sahip olan Muaviye tilki taktikleri ile İmam Hasan’ın ordusunun savaş gücünün zayıflatmıştır. Bunun farkına varan İmam Hasan büyük oranda günahsız insanların kanının akmasına razı olmıyarak savaşmakdan vaz geçip anlaşmaya oturmuştur.Bu anlaşmada Muaviye ölünceye kadar hilafette kalacak öldükden sonrada Hilafet otomatikman Ehlibeyt soyuna geçecekti.Yapılan anlaşmayı tatmin edici bulmayan Muaviye geliştirdiği inançın ve saltanaatının kalıcı olması için derin derin düşünmeye başladı ve İmam Hasan’ın hayatını ortadan kaldırarak anlaşmanın geçerliliğini kayıp edeceğini düşünüp,hemen yanında sır katibi olarak çalışan Mervan’ı görevlendirdi.Mervan ,Muaviye’den aldığı emri büyük bir sevinçle yerine getirmek için gittiği akrabası fahişe bir kadın olan Ensvane ile irtibat kurarak İmam Hasan’ı Cariyesi tarafından zehirlettirilerek Şehit ediyorlar.(Miladi 669 ) Böylece karşısında hiç bir rakip kalmadığına inanan Muaviye  İslamiyeti kendine uydurarak Emevi Devletini sağlam temeller üzerine oturtuyor. Muaviye bu yaptıklarıylede yetinmiyerek  6666 ayet olan Kuran’ın suresini 6337 ayete indiriyor .Bunun içinde Ehlibeyt hakkındaki ayetleri çıkararak kendisine uygun olan bazı olayları ayet imiş gibi göstererek Kuran’a alıyor. (örneğin Ebu Bekir kızı Ayşe’nin gerdanlık olayı)  Allah kendisine en yakın gördüğü kişileri kitaba yazar (yani vahi gönderir) Şimdi soruyorum sizlere  bu nasıl Allaha yakınlıktırki Allah’ın Resulü Hz.Peygamberin damadı ve iki göz bebeği torunlarını hayatını ortadan kaldırmak için Zübeyr ve Talha’nın yardımı ile büyük bir ordu toplayarak Ehlibeyt’in üzerine yürüyüp, Cemal savaşını başlatarak onbinlerce Müslümanın kanının akmasına sebep oluyor.Bu savaşdan 12 sene sonra Mervan tarafından zehirletilerek şehit olan İmam Hasan’ın mubarek naaşını Medine’de  Hz.Muhammed’in yanına defnedilmesine müsaade etmiyerek etrafıdakilerine emir verip ok yağmuruna tutturmuştur,atılan oklardan bir çoğu İmam Hasan’ın cansız bedenine saplanmıştır.Bu cani durumu gören Hz.Hüseyin Cenaze alayının önüne geçerek yönünü değiştirip annesi Fatimatı Zehra’nın yanına defnettirmiştir.

  AABF.ile MGT.Köln deki açık oturumda Prf..Dr.İzzettin Doğan Cemel ve Sıffeyn savaşlarını dile getirerek Ayşe ile Muaviye’nin büyük suçlu olduklarını altını çizerek söylediğinde,MGT.konuşmacısı olan İlahiyet Fakültesi doçentlerinden Süleyman Duman ismindeki şahıs o savaşlardan sonra Hz.Ali guya şöyle demiş,Muaviye ve Ayşe suçlu değil hatalı.Böyle bir mantık olurmu,bu nasıl insanlık anlayışıdır ki,sanki ellerinde olmıyarak kaza yapmışlar,Hz.Muhammed’den önceki cahiliye dönemi, Emeviler zamanında tekrar İslamiyete monta edilmiştir.o mantığı Ümmeye oğulları yandaşları olup ben Müslümanım diyenlere yuttururdu,amma Ehlibeyt yolundaki insanlara bu sözleri kabul ettirmek hiç de mümkün değildi.

            EMEVİLERİN GELİŞİ: 

  Muaviye Hz.Ali’yi Şehit ettirip,İmam Hasan’ı da saf dışı bıraktıkdan sonra karşısında rakip göremeyince İslamiyeti kendi tekelindeymiş gibi göstererek,inancı canileştirip,zalimleştirerek saltanata cevirmiştir.Emevilerin hükümdarlık döneminde ,Hz.Muhammed’in buyruklarıymış gibi hadisler uydurarak  çok tanrılı dinlerden ital ettiği  Fars’ca sözcükler olan,5 vakit namaz,5 vakit abdest,33 rekat teravi ve 29 gün ramazan orucu İslamın olmazsa olmaz ibadet şekliyimiş gibi vaazlar verdirerek ağır şartlarla insanları uyuturken,artı İslamın guya 5 şartı varmış,şahadet getirmek,namaz kılmak,oruç tutmak,Hacca gitmek,zekat vermek diye insan yaşamını kaderciliğe bağlayarak hayır ve şerrin Allah’dan olduğunu iddia edip,insanların özgür düşüncesini yok ederek şekillendirip şartlandırarak doğma kalıp bir toplum yaratarak insanların beynini karanlığa gömüp,kontrolları elinde tutmasını başarıp saltanaatının uzun zaman yaşamasını sağlamıştır.

  TARİHİN  VE İSLAMIN YÜZ KARASI KERBELA KATLİAMI .

  Muaviye’nin ölümünden sonra Emevi saltanatına oturan Muaviye’nin oğlu Yezit kendi saltanaatını yaşatmak için babasından devraldığı doğma kalıp sistemi dahada katileştirerek halkın üzerinde sürdürmeyi sağlamıştır.Bunları yaparkende İmam Hüseyin’in Emevi Sunni İslam anlayışını kabul etmiyeceğini babasının vesiyeti gereği hatırından çıkarmıyarak tahta oturur oturmaz Medine Valisine bir ferman göndererek Hz.Hüseyin’in kendilerinin başında bulunduğu Emevi İslam anlayışını kabul ederek Yezit’e Biat etmesini,şayet etmediği taktirde Medine Valisi tarafıdan Hz.Hüseyin’in başının kesilerek sarayına gönderilmesini kati bir şekilde emrediyor.Vali bu mektubu Hz.Hüseyin’in yüzüne karşı okuduğunda ,İmam Hüseyin için Yezit’in bu sözleri süprüz olmuyor.Beklediği bir olayı duyar duymaz ,hemen cevabını veriyor.Dedem Muhammed Mustafa’nın ,Allah’dan aldığı vahii ile yaydığı, Babam Ali’yel Mürtaza’nın koruduğu o güzel İslamiyeti yozlaştırarak kendi saltanatına alet eden Emevi İslam anlayışını kesinlikle kabul etmem ve şehitlik şerbetini de seve seve içerim diyerek sert bir şekilde cevap vermiştir.

                   Medine Valisi tarafından rahatsız edilen Hz.Hüseyin bir gün gizlice Aile efradını ve doslarını yanına alarak Medine’den, Mekke’ye göç ediyor.Hz.Hüseyin’in Mekke’ye göç ettiğini haber alan melun Yezit Mekke Valisi Utbe oğlu Velid’e de bir ferman göndererek İmam Hüseyin’in ya kendisine biatınının alınmasını yada başını keserek Şam’da sarayına getirmesini emrediyor.Vali Velid Hz.Hüseyin’in huzuruna çıkarak,Yezit’in fermanını üzülerek  anlatıyor,Hz.Hüseyin Dedemin kurduğu babamın koruduğu o güzel İslamiyetin kaderinin  Yezit gibi bir murdarın elinde olmasını asla kabul etmediğim gibi biatda etmem deyip beni serbes bırakırsan senin burada rahatsız olmanı istemem,ben Fars diyarına giderim diye buyuruyor.

  O sırada Küffe halkından yüzlerce mektup gelerek ya Hüseyin babana ve abine gösterdiğimiz o vefasızlıkdan dolayı sizden özür diliyoruz Küffe’ye gel bizim İmamımız sensin senden başka İslam büyüğü kabul etmiyoruz. Yezit’in halifeliğini asla tanımıyoruz diye Hz.Hüseyin’i davet ediyorlardı.(devet edip mektup gönderenler içerisinde Ebu Vakkas’ın torunu Ömer bin Sad’da var idi) Hz.Hüseyin böyle yoğun bir davet karşısında Fars diyarına gitmeden vaz geçip Küffe’ye gitmeye karar veriyor.Hz.Hüseyin amcası oğlu Müslüm Akiyl’i yanına çağırarak ya Müslüm ben Küffe’ye gideceğim,sen gizlice Küffe’ye git oradaki mohüplere (Ehlibeyt doslarına) haber ver oraya vardığımda hilaker Yezidin pususuna düşmeyelim diye talgında bulundu.Hz.Müslüm İmam Hüseyin’den bu buyruğu alır almaz kimsenin kuşku duymaması için yanınada 6 ve 8 yaşlarında iki çocuğunu deveye bindirip hemen yola koyuldu,uzun bir yolculukdan sonra Küffe’ye vardı ve Küffe halkı çok sıcak karşıladı.Durumu Hz.Hüseyin’e Küffe’lilerin gönlü seninle beraber deyip,Küffe’ye gelmesini mektupla bildiriyor.Hz. Hüseyin bu haberi alır almaz Aile efradını ve yakın Ehlibeyt doslarınıda yanına alarak kalabalık bir kervanla Küffe yolunu tutuyor. Uzun ve yorucu bir yolculukdan sonra Ehlibeyt kervanı Kerbela denen çöle yaklaştıkları anda,.Burada Küffe’den gelen bir yolcuya , Küffe’de durum nasıl diye sorduklarıda,Hz.Müslüm ve iki çocukları Küffe Valisi ibni Ziyad tarafından şehit edildiğini,böylece Küffe’lilerin gönlü sizinle amma kılıçları Yezit’le beraber diye hüzünlü bir şekilde anlatıyor.Bu acı haber  Ehlibeyt kervanında büyük hüzün ve  üzüntü yaratıyor.

  Hz.Hüseyin’in kervanının Küffe’ye doğru yola koyulduğunu haber alan Yezit melun Hür ibni Riyah’ın emrine 7 bin kişilik bir ordu vererek Hz.Hüseyin’in yolunun kesilmesini emrediyor.Başlarında Hür’ün bulunduğu 7 bin kişilik ordu Ehlibeyt Kervanını Kerbela çölünde durdurarak Küffe’ye gitmesini engelliyor.Hz.Hüseyin Hür’ü yanına çağırarak neden kervanı durdurduklarını soruyor,o da Yezit’in emri ya biat edeceksin yada başını kesip Şamda Yezit’in sarayına götüreceğiz diyor.Hz.Hüseyin Hür’e şöyle sesleniyor.Ya Hür sen vicdanen rahatmısın,Haktan gelen vahii ile dedemin yaydığı Babamın koruduğu o güzel İslmiyeti yozlaştırıp,  zalimleştirerek saltanaata çeviren Yezit ve Muaviye gibilerinin İslam anlayışını nasıl kabul ederim, deyince Hz.Hür,İmam Hüseyin’in ellerine kapanarak kervanı alı koymasından dolayı özür dileyip ayrılıyor, 1.Muharem (Miladi 680) .Yezit melun bu haberi öğrenince Hz.Hür’ü görevinden alıp yerine Ömer bin Sad’ı atıyor .Ömer bin Sad Hz.Hüseyin’i Küffe’ye davet edenler arasıdadır.(dedesi Ebu Vakkas Hz.Peygamberin ve Hz.Ali’nin en yakın doslarındandır.) Ömer’e İbni Ziyad şöyle söylüyor, Kerbela’da Ordu kumandanlığını üslenirsen  Hüseyin’i ölü veya diri Yezit’in huzuruna götürürsen Yezit sana Rey ve Tabaristan Valiliğini verecek diyor.Bu sözü duyan Ömer hemen  Kerbela’daki Yezit ordusunun  başına geçerek 7 Muharrem günü Ehlibeyt Kervanını abluka altına alarak Fırat Nehri tarafını kesip o Masumlara bir yudum su verdirmiyor.Kızgın güneşin altında Kerbela çölünde su su diye inleyerek çığlıklar atan masumlar,ok yağmuruna tutulup ağır yaralanan başda iki cihan Güneşi İmam Hüseyin ,oğlu Ali Ekber ve birbuçuk yaşındaki Ali Asker,İmam Hasan’ın oğlu Kasım,Kardeşi Celal Abbas,Yezit ordusu baş kumandanı olan sonra Hz.Hüseyin tarafına geçen Hür Şehit  Ehlibeyt ve dosları 72 kişi Dünyanın hiç bir zamanında ve yerinde görülmemiş zalimane bir gaddarlıkla başları kılıçlarla kesilerek mızrakların başına takıp ,çadırları ateşe verip  Şehit edilen o masumların ailelerini,bacılarını ve çocuklarını çıblak develere bindirerek kesik başlarla birlikte Şam’a götürdüler.Şama vardıklarında Minareden Ezan okunuyordu ,Bildiğiniz gibi ezanda şöyle söylenir.“Hz Muhammed Allahın elçisidir“ Hz. Hüseyin’in bacısı Zeynep Ana Şam sokaklarıda şöyle bağırıyordu,”ne tuaf şeydirki Hz. Muhammed Allahın elçisidir diye bağırıyorlar,hemde torunlarının kesik başlarını Şam sokaklarıda gezdiriyorlar”,sonunda Yezit’in sarayına götürerek kesik başları Yezit’e taktim ediyorlar ve Yezit” ,Babasını babamdan,kendisinide benden üstün görenin hali budur “diyerek elindeki bastonla İslamın Güneşi Hz.Hüseyin’in dişlerine vuruyor.

İşte ben de Müslimanım diyenler, Haktan gelen Vahii ile İslamiyeti yayan Allahın elçisi olduğunu her platformda dile getiren Hz.Peygamberin torunlarının akibetini yukarıda anlatmaya çalıştım.Bu zalim gaddar yaratıklar,bizde İslamız diye bir inanç portesi çiziyorlardı.Bunun adıda „Ehli Sünnet vel Cemaat“idi ,biz diyorlar Hz.Muhammed’in sünnetini yerine getiriyoruz.“(Sunni)Bu nasıl Müslimanlıktırki hem Hz. Peygamber’in Ehlibeyt’ini kesip yok edeceksiniz hemde biz Muhammed’in yolundayız diyeceksiniz.Böyle bir mantık olurmu. Büyük Tasvvufiler Kerbela olayını şöyle dile getiriyorlar.         

• Katli evladı Resul hakkında kıldınız kalü      Vermediniz mazlum masumlara bir katre su      Biz Muhammed ümmetiyiz dersiniz ey kara ruh             Hürmet etmek böylemidir Hazireti Peygambere                                                                                     Hem ciger pareyi Zehra nuri çeşmi Haydar’a (Hatayı)
• Mustafanın nuru eyni Mürtaza’nın hürmeti                                                                                     Bir içim su vermediniz etmediniz şevkatı                                                                       Haşaki siz olasınız ol Resulun ümmeti                                                                                    Ey hayasız Ömer nasıl Şimr melun ey lain                                                                     Lanet olsun hariciye alel kavmin zalimin (Fuzuli)
• Halk arasında isyanın çıkacağından korkan Yezit Melun kesik başları tekrar Kerbela

• ya gönderilmesi için emir veriyor ve hecin develerle kesik başlar Kerbelaya gidiyor,orada herkesin başı kendi kabirlerine defnediliyor.Kerbela’dan , çıblak develere bindirilerek Şam’a esir giden İmam Zeynal Abidin (Miladi 669 yılında dünyaya geliğyor.11 yaşında hasta çocuk) Sıddı Zeynep,Ümmü Gülsüm,İmam Hüseyin’in kızı Fatima,Sakine ve diğer Şehit aileleri Şam’da zindanlara atıldılar.Yezit kafir Küffe’de, Basra’da,Kerbelada Ehlibeyt’e yakın hissettiği kişileri yakalatarak kimilerini öldürdüp kimilerinide zindanlara attırdı,(Bunların içinde Muhtarı Gazi,Müsaib Gazi,Hüseyin Gazi de var idi.) Diger faniler gibi Yezit Melun’da Miladi 683 yılında ölüp gidiyor.

Emevi hükümdarlığına Yezit’in oğlu 2 Muaviye getiriliyor.Bu adam dedesi ve babası gibi zalimliği seçmiyor.Kırk gün sonra camide mimbere çıkarak “Ey ahali ..ben babamın ve dedemin yaptığı zalimliği yapamıyacağım onun için beni bağışlayın,Bu hak Peygamberin varisi Ali’nin ve onun evladının hakkıdır.Ben babamın ve dedemin zulümlerinden sakınırım,onların günahlarına katılamam”deyip kısa zamanda hilafeti terk etmiş olup aynı gece annesi ile birleşen Mervan tarafından zehirletilerek öldürülmüştür.2 Muaviye’nin ölümü Emevilerde büyük telaş yaratmıştır.Küffe valisi İbni Ziyad acele Şam’a davet ediliyor. İbni Ziyad Emevilerin dışında bir başkasının hilafete gelmesi durumunda Emevi hanedanlarına ve kendisine nasıl bir felaketin geleceğini üstüne basa basa söylüyordu.Özellikle kendisinin ve emevilerin kellesinin kesileceğini,bu sebeple Emevilerden birinin hilafete gelerek,İrak bölgesinin kendi emri altına alınmasını istiyordu.Bu nedenle hilaker Mervanla birleşti.Bu karışıklıkda bazı Ehlibeyt dostları İmam Zeynal Abidin’e bir öneri götürerek kendisinin bu devletin başına gelmesini arzuladıklarını bildiriyorlar.İmam Zeynal Abidin ben o güzel İslamiyeti saltanata alet edemem diye gelen önerileri reddetmiştir.

 Mervan Emevi devletinin başkanı olur olmaz,Selame Mervan’ın yanına sokularak kendisini zevceliğe kabul etmesini istedi.Mervan iri kelleli kızıl ve uzun suratlı sevimsiz çok çirkin olup hiç bir kadın tarafından sevilmeyen Selame’nin isteğini büyük bir sevinçle karşıladı.Selame’nin ilk isteği Zindanda olan akrabası Muhtar’ın suçsuz olduğunu boş yere zindanlarda çürümüyerek çıkarılmasını istedi.Mervan bu isteğe kuşku ile bakarak,Muhtar Kerbela’nın intikamını almak için çalışan ve aynı zamanda,Müslüm Akiyl Küffe’ye geldiğinde evinde misafir eden adamdır demiş isede Selame’nin büyük israrlarına dayanamıyarak İbni Ziyad’a bir mektup gönderip derhal Muhtarın serbest bırakılmasını emretmiştir.

             Muhtar’ı zindandan çıkaran Selame Mervan’a bir mektup yazarak Şam sarayını terk etmiştir.

              Muhtar zindandan çıkar çıkmaz çalışmalara başlayıp,Kerbela katillerine karşı kalbinde çok acı bir kin ve hınç duyan o büyük insan,Kerbela katillerinin vucutlarını ortadan kaldırıncaya kadar kana kana su içmeyeceğini doyasıya yemek yemiyeceğini rahat bir yatakda yatmıyacağını Kerbela’da Hz.Hüseyin türbesi başında and içmiştir.

 Muhtarı Gazi Kerbela’dan Küffeye gelerek Hüseyin Gazi,Müsaib Gazi,Hür Şehit’in oğlu,Müslüm Akiyl’in büyük oğlunun da bulunduğu  Ehlibeyt sempatizanlarını başına toplayaak bir  gece aniden meşale yakıp İbni Ziyad’ kaçtıkdan sonra yerine atanan Zübeyir oğlu Abdullah’ın Küffe’ye vali olarak atadığı Abdullah Kuti’nin  sarayına taarruza geçmişlerdir.Muhtar’ın ordusunun başına Malik Ejder oğlu İbrahim ile Hür Şehid’in oğlu Abdullah getirilmişlerdi.Küffe’de Basra’da ve Necef’de ne kadar Kerbela katilleri var ise yakalıyarak cezalarını vermişlerdir.Kurnaz Zübeyir oğlu Abdullah kardeşi Misap’ın mahiyetinde bir orduyu Küffe’de Muhtarı Gazi’nin üzerine göndererek,Emevilerinde yardımı ile Mutarı Gazi’yi ve yandaşlarından bir çok kişiyi Şehit etmişlerdir.Bu olaylardan sonra Mervan’ın tilki kurnazlığı ile yaptığı siyaset, Emevi devletini tekrar güclendirmiş ve geliştirdikleri Camilerde beş vakit namaza gelenlerden Ali ve evlatlarına karşı kin ve nefret dolu küfürler edip ağızlarından salgılar akıyordu.Kimki Ali evlatlarına daha fazla hakaret ederse bol bol mükafatlandırılıyorlardı   İnsanları, Allah adına zalimleştirerek saltanatlarını miladi 750 yılına kadar sürdürmüşlerdir.Emevi devleti içerisinde Hz.Hüseyin’in şahadetinden sonra İmam Zeynal abidin,İmam Muhammed Bakır yaşamışdır ve bu iki İmam Emeviler tarafından zehirletilerek şehit edilmişlerdir.

   Bir Ehlibeyt dosdu olup Hz.Muhammed’in yaydığı İslamiyetin ilkelerine sıkı sıkı bağlı olan Eba Müslüm’ün kumandasıdaki orduya Süleyman Kesir ve Ebu Selma’nın da,ordularının katılımı ile Horasan,Irak ve Yemen’de Hz.Ali evlatları adına başlatılan savaş Emevi saltanatına son vermişti.Miladi 750.   

Eba Müslüm bu Devrimin iyi değerlendirilmesi gerektiğinin bilincinde idi.Emevi Devletinin yıkılmasına mütakiben Hz.Ali soyundan üç kişiye mektup yazarak yeni kurulan devletin başına geçmelerini saygı ile arz etmişti.İmam Caferi Sadık kendisine gelen mektubu okudukdan sonra o güzel islamiyeti bir düzenin ayak bağı yapmıyacağını onun için kendisinin herhangi bir devlet başkanı olamıyacağını ve güvendikleri bir başkasının olmasını talep ediyor. Diğer iki kişide aynı gerekçelerle Eba Müslim’in mektubundaki talepleri kabul etmediklerini bildiriyorlar.Bunun üzerine Eba Müslim,Süleyman Kesir ve Ebu Selma kendi aralarında anlaşarak,Hz.Muhammed’in Amcası Abbas’ın soyundan Ebul Abbas Abdullaha biat edilmesini istiyorlar.

  Sonuçda Emevi saltanatına kanlı bir şekilde son veren ünlü üç kumandan Abbas oğullarından Ebul Abbas’a Abdullah’a biat ederek Abbasi Devletinin kurulmasını sağlamış oluyorlar.

  ABBASİ DEVLETİ:

  Abbasi devletinin kuruluşunda o üç komutan Ebul Abbas’a İslamın yönlendirilmesinde İmam Cafer Sadık’ın ve soyundan gelen İmamların etkili olmasını,Abbas oğullarının da devlet yönetiminde ağırlığının olması karara bağlanmıştır.

  Abbas oğulları Abbasi Devletinin başına oturur oturmaz,kendi geleceklerinin hesabını yapmaya başlamışlardır.Ancak İmam Cafer Sadık ve soyundan gelen İmamlar İslamiyeti gerçek İslam inanç bazında bilinçlendirilecek olurlarsa bireyleri özgürleştirip aydınlığa yönelteceklerdir.Özgürleşen bir toplumu kendi kontrolları altıda tutmanın zor olduğunu ve saltanatlarının uzun ömürlü olmıyacağını düşünerek,bu üç kumandanın hayatının ortadan kalkması planını yaparak,Devletin ve İslamiyetin kendi tekellerine geçmesini sağlamaya çalışmışlardır.

                       Yeni Padişaha ,Ebu Selma çok tehlikeli bir düşman olarak bildiriliyor. Onun size biatı hem geçici hemde yapmacıktır,diyerek Ebu Selma ilk fırsatda Ehlibeyt soyundan birini hilafete getirecek deyip Padişahı kandırmayı başarmışlardır.Ebu Selmanın öldürmesine karar veren Ebul Abbas bir türlü açıkdan cesaret edemiyordu.Çunkü onun Irak ve Küffe’deki nüfuzunu dikkata alıyordu.Ebu Selma gecenin karanlığında yolda yürürken Harici kılığına girmiş Abbasi’lerin adamlarından birisi tarafından zehirli kılıç darbeleri ile Şehit ediliyor.Önceden hazırlanmış bir kaç propagandacılar ortaya atılarak ,Ebu Selma’yı bir Harici öldürdü,biz gözümüzle gördük diye,bu kanlı olayın sorumluluğunu Padişahın üzerinden silmeye çalışmışlardır.

  Bu önemli devrimin öncüsü olan Süleyman Kesir,Ebu Selma’nın öldürüldüğünü duyar duymaz fena halde şok olmuş ve Eba Müslim’e acı haberler göndermişti. Kesir oğlu Süleyman kendisinin Ehlibeyt’in izinde olduğunu,Eba Müslim’in sözlerine güvenerek Abbas oğullarına biat ettiğini,Abbasilerin davranışlarından nefret ettiğini açıklamıştı.

  Süleyman Kesir Abbas oğullarına yazdığı mektupda şöyle diyor.;Bizim Emevi saltanatını kaldırmakta gayemiz,İslamın tekrar Ehlibeyt yoluna dönerek,refah ve mutluluğa ermeleridir.Yoksa hile ve desislerle işbaşına gelerek Emevilerin yaptığı zulümleri aynı şekilde düzenleyen adamlara itaat etmek benim vicdanıma sığmaz ;demiş.

          Bu sert sözlere maruz kalan Abbasi Hükümdarı bir hilesini bularak kendisini o mevkiye getiren ikinci komutanıda şehit ettirmiştir.Ebu Selma ve Süleyman Kesir’in şehit edilmesinden sonra,üçüncü kişi Eba Müslim’in de hayatına son verilmesi gerekliliğini düşünüyorlardı.Bir gün Hükümdarın kardeşi Caferi Mansur,Ebul Abbas’ın yanına gelerek,Eba Müslim yaşadıkca bizim hilafetimizin önemi ve kıymeti yoktur... gibi telkinlerle söze başlıyarak Eba Müslim alehinde dedikodu ve iftiralarda bulunmuştu.

  Emevi hükümdarlarının çılgınca sefahat ve rezaletlerinden nefret etmiş olan halk,Eba Müslim’i alçak gönüllülük içinde gören insanlar, ona büyük bir sevği ile bağlanmış, kendisine bir veli gözüyle bakmaya başlamıştı. Bu durumu kabullanamıyan Abbasi hükümdarı ve kardeşi,çeşitli oyunlarla ölüm tezgahları düzenliyorlardı.Çunkü açıkdan bir şey yapma imkanları yoktu. Eba Müslim’in kendilerinden herhangi bir şüpe sezmemesi için çeşitli iltifatlarda bulunuyorlardı.

                        Abbası hükümdarı Ebul Abbas kısa zamanda hastalanarak ölüyor.Hükümdarın ve kardeşinin kendine karşı beslediği menfi hislerden habersiz olan Eba Müslim hükümdara ve yakınlarına karşıda saygıda kusur etmiyordu.Ebul Abbas’ın ölüm haberini alır almaz Eba Müslim’in yanına gelen Hükümdarın kardeşi Caferi Mansur (tarihte Piç Cafer olarak geçer) hüngür hüngür ağlamaya başlar ve Eba Müslim’e “Hükümdarın öldüğünü duydunuz değilmi,şimdi biz ne yapacağız “demişti.

                         Eba Müslim,Caferi Mansur’a” niçin ağlıyorsun Küffe’ye gider saltanat makamına geçersin,bu senin hakkındır” demiş.

   Garip bir raslantı olarak,Şam’da Abbas oğullarından  Abdullah bin Ali’ye biat edildiği gün,Caferi Mansurda Ambar Şehrine gelmiş,törenle karşılanmış ve orada kendisine biat edilip El Mansur ünvanı verilerek Abbasi saltanatına oturmuştur.

  Şam’da Abdullah bin Ali’nin halifeliğini ilan etmesini duyan Caferi Mansur,Eba Müslim’e haber yollayarak Abdullah bin Ali’nin ortadan kaldırılmasını istiyor.Eba Müslim hemen hazırlıklara başlıyor ve Şam’a doğru ordusu ile yola koyuluyor.

                       Eba Müslim’in ordu ile Şam üzerine geldiğini haber alan Abdullah ordusundaki Horasanlıları kılıçdan geçiriyor ve sonunda iki ordu Nseybin dolaylarıda karşılaşıyor.Eba Müslim’in şiddetli saldırısı karşısında bozguna uğrayan Abdullahın ordusu per perişan olmuş ve Basra’ya kaçan Abdullah orada Eba Müslim’e teslim oluyor.

                        Eba Müslim Abdullah bin Ali’yi bertaraf ettikden sora,saltanatın tahtında oturan Caferi Mansur uzun zamandır Eba Müslim’e karşı kurduğu seneryoyu gizlice gerçekleştirmeye çalışıyor.

Caferi Mansur tarafından,Eba Müslim saraya davet ediliyor ve hükümdarla baş başa görüşülmesi isteniyor.Eba Müslim hiç bir şüpe hissetmeden doğruca Caferi Mansur’un sarayına geliyor.Mansur ,Eba Müslim’i görür görmez oturduğu yerden kalkarak bir iki adım ilerleyerek “Hoş geldin serdarı Ali Resil” diyerek lütuf ve iltifatlar göstermiştir.

Eba Müslim’e bir tarafdan iltifatlar yağdırılırken,diğer tarafdan sarayda sessiz sedasız birtakım hareketler başgöstermiştir.Hükümdarın en seçme muhafız alayından üçer beşer kişilik guruplar halinde iç kapunın iki tarafındaki odalara yerleştirilmişti.Amma bu işler o kadar büyük bir sukunet içinde yapılmıştırki,sarayda bulunan Eba Müslim’in taraftarlarından en zeki ve hassas olanlar dahi bu gizli hazırlıkları dahihissetmemişlerdir.

Eba Müslim,Mansurla uzun sure sohbet ettikten sonra,Caferi Mansur’un eski kibarlığı ve iltifatı kalmıyarak hakaret etmeye başlamış.Mansur,Hz.Müslim’e “sen her türlü tahkire hak kazanmış bir adamsın.Çunkü bizim sayemizde adam olduğun halde,gözünü bizim mevkiye diktin.Beni ortadan kaldırarak,makamıma geçmek istedin,hayin ve nankör insan diye bağırmış.”ve ellerini birbirine çarpmış.Yandaki odadan ellerindeki kılıçları ile sekiz kişi içeriye dalmıştı,Hz.Müslim’in savunmasına fırsat vermeden kılıç darbeleriyle yere yuvarlanarak şehit edilmiştir.Hayatında hiç bir güce yenilmeyen Hz.Eba Müslim ,Piç Cafer’in sinsice oyunu karşısında savunmasız kalarak şehitlik şerbetini içmiştir.

Caferi Mansur saltanata otururmaz ilk işi Emevilerin yaptığının aynı kopyasını alarak saltanatının uzun yıllar yaşaması için İslamiyeti şartlandırıp şekillendirerek özgür düşünceyi yok edip bireylerin beyinlerini karanlığa yöneltip kontrollarını ellerinde tutarak zalimleştirip saltanatla bütünleştirmek olmuştur.

Abbasi devletinin kurulmasından kısa süre sonra Hz.Ali toplumsal muhalefet odağı olmaktan çıkarılmak için Sünni İslamın en büyük kahramanlarından biri olarak tanıtıldı.Fatima soyundan gelen Seyitler ve Şerifler olarak saygın bir yere kondular.Fakat Aleviler kısa sure içinde karşılaştığı büyük aldatmalar sonunda her şey aydılanmıştı.O yıllarda çeşitli bölgelerde çok sayıda Alevi ayaklanmaları oldu ve bunları çok kanlı bir şekilde bastırdılar. Hatta Ehlibeyt soyundan gelenlerin bir kısmını diri diri gömerek öldürdüler.Abbasi halifesi Caferi Mansur 6.İmam Cafer’i Sadık’ı zehirlettirerek şehit ettirdi. Caferi Sadık’ın babası 5.İmam Muhammed Bakır’ın oğlu .699 yılında dünyaya geliyor.

İmam Caferi Sadık ,İmam Muhammed Bakır’ın oğludur,İmam Caferi Sadık’ın zamanında Emevi saltanatının çöküş yılları idi.Arap olmıyanlara köle muamelesi yapan Emeviler yüzünden,diger Müslüman uluslar genellikle Ehlibeyt yandaşları oluyorlar ve Hz.Ali soyunu tutuyorlar.Bu nedenle Ehlibeyt yanlıları ,Horasan dolaylarında hızla çoğalıyorlardı.

İmam Caferi Sadık Medinede önemli bir medrese vucuda getirmiştir.Bu okul o devirde en yüksek ilim merkezi haline gelmişti.Suriye’den,Filistin’den,Irak’dan,Basra’dan ve Medine’den gelen bir çok öğreniciler ve bilim heveskarlıları bu okula devam etmektelerdi.İmam Caferi sadık cidden yüksek bir bilim ve irfan sahibi,zamanında geçen ulüm ve fünun ile İslam dininin esasını teşkil eden felsefenin ruhuna vakıfdı.İslam felsefe ve içdihatının ilk okulunu o kurmuştur.Sunni mezhebinin kurucularından olmayıp da, kurduğu iddia edilen Ebu Hanife ile Malik bin Anas bu yüksek faziletli bilim adamından yıllarca ders almış,onun okulunda yetişmişlerdi. Basradaki açtığı  medresede matematikci Cebir,Mütezile okulunun kurucusu Vasıl bin Ata’da İmam Caferi Sadık’ın talebelerindendi.                                                                                                                                                                                                                

İslamiyeti şartlandırıp  şekillendirerek totaliter bir sistemle zalimleştirerek saltanata cevrilmesine her platformda karşı çıkan Ehlibeyt soyundan gelen İnsanların isimlerini tesbit ederek sudan bahanelerle yakalatıp şehit ettirmiştir.

CaferiMansur’un ölümünden sonra Abbasi Halifeliğine oğlu Harun Reşit getiriliyor. Harun Raşit Hilafete gelir gelmez Emevilerin ve babası Piç Cafer’in değil İslamiyete uymak,İslamiyeti kendilerine uydurma taktiğinin daha fazlasını yaparak,saltanatının sağlam temeller üzerine oturtmaya çalışıyorlardı.Çunkü Emevi ve Abbasi halifeleri,İslamın Hz.Peygamber’in gösterdiği felsefe doğrultusunda aydınlığa yönelerek ilim ve irfan sahibi olmalarının önüne sed çekerek,Hz.Peygamber’in öğretileri dışında kendi saltanatlarına uygun ibadet şekilleri ital ederek bireylerin beyinlerini karanlığa gömerek getirdikleri inanç sistemini kurumlaştırarak saltanatlarıyle bütünleştirmişlerdir.

Abbasi Halifesi Harun Raşit yukarıdaki saydığım şartlandırmayı kendi saltanatı için yeterli bulmayarak dört tane Mezhep üretmişdir.Hanifi,Şafii,Maliki,Hambali’nin ölümünden sonra adlarına Fıkıhlar düzenleyerek,guya bu dört kişi İslami yeniden ayrı ayrı yorumlamış gibi gösterip bunların adına Mezhepler çıkardı.Hanifi Mezhebi,Şafii Mezhebi,Maliki Mezhebi,Hambali Mezhebi.Bu dört Mezhebin yorumlarıda ufak defek bazı farklılıklar olsada içeriği bakımından aynı,olmasına rağmen bunların dörtünün de hak mezhebi olduğunu iddia edip Muaviye’nin getirdiği Ehli Sünnet vel camaat (Sunnileri) yorumunu böylece dörte bölmüş bulunmaktadır.Bunu yapmalarındaki gaye Sunnilerin bir bütün halinde olmalarını kendi saltanatları için tehlike olacağı varsayımından yola çıkarak onlarıda Dört’e bölmüşdür.

 Kitabın içindede belirttiğim gibi Abbas oğulları Abbasi Devletini kurdukdan sonra Hz.Muhammed’in yaydığı bir islamiyete değilde,Emevilerin kendilerine özge ibadet şekilleriyle geliştirip kurumlaştırdıkları adınada islam dedikleri bir inanç anlayışına yönelmişlerdir.

 Harun Raşit zamanında Ehlibeyt taraftarlarının başında 7.İmam Musa’yı Kazim bulunuyordu.İmam Musayı Kazim Ehlibeyt İslam anlayışından hiç taviz vermeden Hak,Muhammed Ali yolunun sürdürücüsü ve öğreticisi olarak düşkünlere yardım eder,karekter ve hareketleriyle insanlara örnek olurdu.Harun Raşit de babası gibi ilk işi Ehlibeyt düşmanlığı olmuştur.İmam Musayı Kazim,Harun Raşit döneminde çoğu günlerini zindanda geçirmişti.Sonunda halifenin emri ile Miladi 799 yılında zehirlenerek şehit edilmiştir.

Harun Raşit döneminde Ehli Sünnet vel camaat (sunnilik) yorumunu Emevilerin yarım bıraktıkları yozlaşmayı fazlasıyla tamamlamıştır.Dört mezhep sahibi adına fıkıhlar düzenlemişlerdi.Bu fıkıhlar guya  İslamı bir kavramımış gibi gösterilip,Kuran yorumuna dayandığını iddia ederek  uzaktan yakından hiç alakası olmıyan binlerce terimler kullanmışlardır.Örneğin Şafii Mezhebinde Kadın,Domuz,Köpek aynı kefeye konarak bu üç nesneden herhangi birine dokunduğunda bunların murdar olduğunu ve abdestlerinin bozulduğunu kesin bir şekilde yazmaktadır.Bu nasıl bir inanç anlayışıdırki aynı kandan aynı ruhdan aynı ana ile babadan dünyaya gelen,kadın o insanın annesi, kız kardeşi,kızı ve aynı kaderi paylaşan eşini,Domuz ve köpekle aynı kefeye koymanın, Yozlaşmış olan Semavi ve çok Tanrılı dinlere karşı  İnsanların karanlıkdan kurtulup aydınlığa yönelmesi için Cenabı Hak tarafından Ahır zaman Nebisi olarak gönderilen Hz.Muhammed’in yaydığı İslamiyete yakışması mümkün olabilirmi. Çunkü Yüce Allah Hz.Muhammed’i İslamiyeti yayıp o karanlıkda olan insanları İslami öğretilerle aydınlığa yönelmesini sağlamaktı.Amma,malesef Emevi ve Abbasi hükümdarları bunun tam tersini yaparak o insanların beyinlerini karanlıklara gömmüşlerdir.Buna Hz.Muhammed’in İslamiyeti değilde Arap Bedevilerinin kendi geçmişlerine uygun bir inanç anlayışıdır demenin en doğru yol olacağına öz benliğimle inanmaktayım. Abbasilerin dört mezhep adına yazdırdıkları kitaplara cebriye adı verildi.İslam Hukukununda ki hülleciliği ve insan ayıbı olan bir çok kaynakları bu kitaplara dayandırdılar.Kitabın gelecek bölümlerinde, tavsilatlı olarak belirteceğim bazı konulara kısaca değinecegim.Abbasilerde İmam Gazzali’nin ve diger sunni ulemalarının, Osmanlılarda Şeyhulislamların Aleviler aleyhine verdikleri fetvaları kendi tabanlarına kabul ettirmek için bu dört fıkıhı kaynak gösteriyorlardı.

Harun Raşit’in ölümünden sonra oğulları Emin ile Memun arasında taht kavgası başladı.Memun hilafeti 770 yılında Medinede dünyaya gelen İmam Musayı Kazim’in oğlu Ali Rıza’ya bırakacağını söyleyerek,Ehlibeyt doslarını kendi yanına alıp savaşı kazanıyor ve İmam Ali Rıza’yı Merv’e getirtti.İmam Rızanın Hilafet düşüncesi kesinlikle yoktu.Yalnız Ehlibeyt İslam Anlayışının inanç bazında yetkinin kendisine verilmesinden yana idi.Bu durum Ehli Sünnet vel cemaat yorumu ile Emevi İslam anlayışına ship olan kişileri ve Abbasi yakılarını rahatsız etmeye başladı.Sonunda Memun’un adamları İmam Ali Rıza’yı İran’ın Mahşet şehrine sürdüler ve orada zehirleterek şehit ettiler.(miladi 819)

İmam Ali Rıza’nın şehit edilmesinden sonra 810 yılında dünyaya gelen ve babasının şehit olduğunda 9 yaşında olan Muhammed Taki’yi Ehlibeyt taraftarları İmam olarak tanıyınca İslamın aydınlığa yönelmesini kendi saltanatları için tehlike gören Abbas oğulları İmam Muhammed Taki’yi Bağdad’a getirerek orada zehirletip şehit ettiler.(miladi 835)

İmam Muhammed Taki’nin oğlu olup miladi 829 yılında Dünyaya  gelen Ali Naki babasının şehit edilmesinden sonra Ehlibeyt inancına sahip olanların başına İmam olarak getiriliyor.Medinede ikamet etmekte iken Bağdad’a getirilerek Samra bölgesinde zorunlu ikamete tabi tutuyorlar.Ehlibeyt düşmanı kesilen Abbasi hükümdarları,İmamı kötülemek ,küçük düşürmek için her hileye baş vurdular,amma başaramayıca sonunda zehirleterek şehit ettiler.(miladi 868)

İmam Ali Naki’nin oğlu olup miladi 846 yılında gelen babasının şehit edilmesinden sonra Aleviler tarafından İmam olarak kabul edilen İmam Hasan’ül Askeri babası gibi Bağdad Samra’da mecburi ikamet etmek zorunda bırakılmıştır.Belli bir süre sonra zindana atılıp Abbasi halifesi Mutemit’in emri üzeine zehirletilerek şehit edilmiştir.(miladi 873)

İmam Hasan’ül Askeri’nin şehit edilmesinden sonra miladi 869 yılında dünyaya gelen oğlu Muhammed Mehdi İmamlığa geçiyor.İmam Muhammed Mehdi 11 yaşında iken bir mağarada sır olduğuna inanılmaktadır.Bir gün dünyaya gelip,Dünyadaki bütün kötülükleri ortadan kaldırılacağı söylenir.Bundan dolayı Mehdi’yi Sahip zaman diye anılır.

Şekilci ve şartcılıklardan kendilerini arındıran Muhammed Ali yolundan giden aydınlığa yönelip özgür düşünceden yana olan Batini felsefesiyle İslamiyeti algılayan insanlara Sufi, denilirdi. Sufiler Mısır’ın yanı sıra Mezepotamya’da da son derece etkiliydiler.Basra’da çok güçlü bir Sufi merkezi ‘İhvan’i Sefa’ oluşmuştu.Gizli dernekler haline getirdikleri mekânlarda bir araya gelen Sufiler Bağdat’da da aynı merkezi kurdular.Abbasiler döneminde Bağdat’ın İslam dünyasının başkenti haline gelmesi,Sufiliğinde tüm İslam dünyasında yaygınlaşmasına neden oldu.Ehlibeyt yanlısı önde gelenlerin üyesi bulunduğu Karamiler İskenderiye,Kahire, Bağdat, Basra’nın yanı sıra Türkistanın bir çok kentinde ve Gazze Sultanlığının hemen her köşesinde tekke kurdular.Bir müddet Sunni taraftarlarına karşı son derece akıllı ve gizli bir savaş sürdürmüşlerdir.Açıkca Abbasilerin karşısına çıktıklarında Emevilerin saltanatları sırasında uyguladıkları baskı ve zulümün aynısını uygulayarak Alevilerin,Ortodoks Sunnilere karşı nefretlerinin içden içe sürmesine neden olmuştur.Bu nefret Karmati ve Fatimi ayaklanmalarınıda beraberinde getirmiştir.

HALLACI MANSUR

Sufilerin bir çok ülkelere dağılarak kendi İslam anlayışlarını tanıtmak için tekkeler kurarak genişledikleri bir dönemde Beyza’nın Tür yöresinde oturan ve Hallaccılık yaparak geçimini sağlayan Hüseyin’in miladi 856 yılında Mansur isminde bir erkek çocuğu dünyaya geliyor.Mansur belli bir yaşdan sonra o da Sufiliği seçiyor.Babasının mesleği olan hallaccılığı Mansur’da sürdürmeye başlıyor.Her gittiği yerde insanı hür ve kudretli kılan ENEL’HAK,şiarını yayıyor.Hallacı Mansur ENEL’HAK diyerek Kuran’ın Batini anlamı içinde Allahın özünün tanınabileceğini Hakkın insanlarda tecelli ettiğini iddia etmektedir.Örneğin manasi hale keşfedilemiyen Elif,Lâm, Mim, gibi Kuranı Kerim’deki bazı semboller Bâtini öze inişin göstergeleridir. Bunu haber alan Abbasi  halifesi Mutedit Hallacı Mansur’un zındık olduğunu ve yakalanarak gerekli cezanın verilmesini bir fermanla bütün kadılara bildiriyor.Sonuçda Hallacı Mansur’u yakalıyarak Kadının huzuruna çıkardılar.Halkın benimsemiş olduğu,yaratan yaratılan,buyuran buyrulan,ikilemi imajını kıran,şartlandırılıp şekillendirilen tapuları yıkan Hallacı Mansur dinsel olduğu kadar siyasi açıdanda tehlike teşkil etmekteydi.Hükmetmeyen insanla sevgi birliği içinde beraber olan Allah anlayışı Abbasilerin işine gelmezdi.Neticede Abbasi Kadıları tarafından idam kararı verilerek büyük işkencelerle idam edildi.(Miladi 922)

KARMATİLER

İlk Ehlibeyt inancına sahip olan Hamat Karmat tarafından İran Körfezinin güneyindeki Lasha’da  Alevi inancının ve ibadetinin serbestce konuşulduğu yapıldığı miladi 874 yılında bir devlet kuruldu. Yaklaşık 150 yıl varlığını sürdüren bu devlet tamamıyla laikti.Karmatiler adı verilen 7 kişilik bir meclis tarafından yönetilen bu devletin amacı ,filozof Farabi’nin deyimi ile ‘’gerçek akıl devletini,kardeşliğe ve eşit paylaşıma dayanan bir cumhuriyeti kurmaktı’’

Karmetilerin ilk isyanı Vasıt civarında(Küffe) Hamdan ile başladı.Sevad köylüleri arasında geniş bir şekilde yayıldı.Karmatiler bu hareketi yaklaşık on sene sürdürdüler.Bu arada Büveyd Sultanı Samsamüddev’le tarafından Küffe’yi istila etmek isteyen Karmatilerle giriştiği savaşda Karmatiler büyük kayıplar verdiler.(Miladi 890) İkinci Karmati hareketi Bahreyn’de oretaya çıktı.(Miladi 899 ) Ebu Said el-Cenabı liderliğinde başlayan hareket Aleviliğe bağlı olan kitleler tarafından desdeklenerek bir hayli güç kazandı.Ebu Said zamanında  Karmatilerin hakimiyeti altına giren Ahsâ ise Müstakil bir devlet haline geldi.(Büyük İslam Tarihi III,287) Karmati faliyetlerinin en büyük merkezi durumuna gelen Bahreyn’de güçlü ve ikdisadi bakımından başarılı ve dayanıklı bir devlet kuran Karmatiler,Fatimiler’dende büyük maddi ve manevi yardım alarak Bağdat’da ikâmet eden Abbasi Halifelerine korkulu günler yaşattılar.

Bahreyn’de Karmati Devletinin başında bir hükümdar bulunuyor ve halk altı kişilik bir meclis tarafından yönetiliyordu.Bunlar oruç tutmuyor ve namaz kılmıyorlardı.Bir kişi fakirleştiği veya borçlandığı zaman toplum fertleri tarafından yapılan yardımlar sayesinde eski haline gelebiliyordu.Bölgeye gelen bir zanaatkârın yerleşmesi için gerekli para derhal bulunuyor ve hatta fakirlerin evlerinin tamir masrafları devlet tarafından karşılanıyordu.Sözgelişi vergiler toplanıyor ve toplumun fertleri arasında ihtiyaçlarına göre bölünüyordu.(Boswarth,İslam Devletleri tarihi s.9)

Karmatiler Miladi 929 yılında Mekke’yi işgal ettiler ve Ehli Sünnet vel camaat yorumu ile İslamiyeti algılayanların kutsal saydığı kara taş’’Hacer”ül Esved’i’’alarak Lasha’ya götürdüler. Çunkü Hz.Muhammed, Müşrikler zamanında yapılan bütün Putları kendi eliyle yıkarak yok etmiştir,sadece Allaha secde edileceğini Allahdan başka hiç bir şeye tapılmıyacağını,Allah’ında Dünya’da en kutsal varlığınin insan olduğunu Kuran’ı Kerim’de kendi varlığının ademde tecelli ettiğini açıkca belirtmiştir.Karmatiler bu taşa tapmanın puta tapmakla eş anlamda bir davranış olduğunu,bunun dışında buraya hacca gelenleri engellemeye çalışmışlardır.Çunkü burayı Müşriklerin yaptığını ve onların tapınakları olduğunu iddia ediyorlardı.Emeviler döneminde başlayarak İslamın şartlarından biriymiş gibi gösterilen hac ibadetinide ortadan kaldırmış oluyorlardı.Sonuçda Karmatiler Hacer’ül Esved taşını uzun bir sure sonra Bağdat Halifesinin çok ricası üzerine tekrar götürüp Mekke’de yerine koydular.

Karmatiler öğretisi 7 dereceli tekâmül zincirini içermektedir.Örgüte üye olmak iteyen aday,bir yıl boyunca incelemeye alınmakta,uygun görülmesi halinde özel bir törenle,kabulü yapılmaktadır.Örgüte kabul edilenlere sonsuz itaat ve ketumiyet yemini ettirilirdi.

Birinci derecenin adı ‘’Müminler’’derecesiydi.Bu derecede İslamiyet ve Kuran öğretilirdi.Karmatiler için semavi bir dini tam manasıyla bilmeyen kişi ,bu dinin ötesindeki öğretileri anlayamazdı.Müminler dercesinden ikinci dereceye en erken iki yılda geçebilirdi.

‘’Dai’’kelimesi Arapca’da ‘’Çağıran’’ anlamına gelmektedir.Üçüncü derece ‘’Dai’ler derecesiydi.Sır saklama ve ketumiyetin öğretilerek,müritlere Muhammed ve ondan önceki yedi peygamberin yaşam ve görüşlerinin yanı sıra,tarikatın sırları da öğretilmeye başlanırdı.Marifet kapusu denilen bu dereceye haiz Dai’ler tarikata girmek isteyenler hakkında araçtırma yapar,haklarında karar verirlerdi.Dai’lerin bir başka görevide Aleviliği bilmeyenleri bilğilendirmekti.Dai’ler kendilerden önceki iki dereceli müritlerden sorumluydular ve tam bir gizlilik içinde çalışırlardı.Mecalis el Hikme adı verilen toplantılarda tarikatla ilgili kararlar alınırdı.Mezhebe yeni giren müritler,bağlılık yemini ettikten sonra hiyerarşik örgütlenmede sır saklamak esastı.Mezheb öğretisi kitleleri değil tek tek bireyleri hedef alırdı.Bu nedenle adaylar Dai’ler tarafından özenle seçilirdi.Ancak gerekli eğitimi almış,ahlak düzeyi yüksek kişiler mezhebe kabul edilirdi.Bir Dai’nin entellektuel düzeyi yüksek,dinler ve mezhebler konusunda bilgileri tam olmalıydı.Görev aldığı bölgenin dillerine hakim olmalı.Aleviliğin örf ,adet,töre,Kutsal değerlerini ve geleneklerini çok iyi bilmeliydiki,Aleviliği yeternce temsil edebilsin.Hz.Muhammed’inde buyurduğu gibi ilim Çin’deise al getir ilkeleri doğrultusundan hareketle,eğitime büyük önem vererek müritlerin karanlıkda kalan beyinlerini aydınlığa yöneltmişlerdir.

Dai’lerin tamamı dönemin en üstün nitelikli en üstün filozofları olmuşlar,ve önemli felsefi eserler yaratmışlardır.Alevilikde aşamalı bir eğitim sistemi uygulanmış ve zahiri bilimlerden Batini bilimlere dereceli bir silsile izlenmiştir.Batini bilimlerin öğretildiği zamanın en önemli eğitim müessesesi,Kahire’deki El Ehzer üniversitesi olmuştur.

Dördüncü derece’’ Dai’yi Ekber’’yani büyük Dai derecesiydi.Dai’yi Ekber olan müritlere ‘’Baba’da’’ denilirdi .Onlar tarikata geçmeye hak kazanmışlardı.Daha sonraki yüzyıllarda Anadoludaki Alevilerde ‘’Baba’’ ünvanı bu eski geleneğe dayanmaktadır.Dai  Ekber’ler tüm Dai’lerin başı durumundayıdı.Mecalis el Hikme’lere başkanlık ederlerdi.

Beşinci derece ‘’Marifet Kapusu’’Aleviliğin gerçek sırlarının verilmeye başladığı  dereceydi.

Altıncı derece,Hüccet adı verilen ‘’Hakikat Kapusu’’ Alevilerin ulaşabileceği son dereceydi.Bu derece Evrende var olan ikilik,Tanrının üçlü vasfı ve kâinatı meydana getiren dört büyük güç gibi Batini doktrinin en önemli sırları verilir,tüm peygamberlerin diğer bütün din kurucuları gibi sadece birer kâmil insan oldukları öğretilirdi.Tanrısal nurun ‘’Işık’’ olduğunun belirtildiği bu derecede ona ulaşmak için derece salikleri ruhlarını arındırmak ve kâmil insan konumuna yükselmekle mükelleftiler.Tanrıya ancak kâmil insanların mükemmel bir yaşam sürdükten sonra,öldükleri zaman ulaşabileceklerine inanırlardı.

Yedinci derece en mükemmel bir dereceydi.Sadece Tanrının yeryüzündeki tezahürü olduğuna  inanılan Nebilerin,Velilerin,Evliyaların ve Enbiyaların bu dereceye yükseldikleri ünvandır.Karmatilerin eğittikleri Dai’ler 909 yılında Tunus’da‘’ Fatimi’’devletinin kurulmasında Kurucu önderliği yapan Ubeydullah bin Mehdi’ye en büyük katkıyı sağlamışlardı.Karmatiler de ilime ve sanaata çok önem verdiler.Bir zanaatcının Karmetilerin içine geldiğinde ona büyük para yardımı yapılırdı.Bu meslek sahiplerine Ahi denilirdi ve her Ahi’nin yanına çıraklar koyarak o insanlarıda zanaat sahibi yaparlardı.Hz.Ali bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum mesajı Karmetilerin ilham kaynağı idi.Karmetilerde bir aile çok fakir düşerse ona yardımlar yapılır ve öbür ailelerin seviyesine yükseltirlerdi.Bu da gösteriyorki eşit paylaşımı gerçekleştiriyorlardı.

Abbasi Halifeleri Karmati’lerle başa çıkamadılar Büyük Selçuklu Sultanı Melikşah’dan yardım istemek zorunda kaldılar.Nitekim Melikşah ,Türkmen reislerinden Artur beyi Ahsa ve Bahreyn bölgelerinde bulunan Karmati’lere karşı savaş açtı isede başarılı olamadan geri döndü.Bu savaşda başarılı olamıyan Artuk bey ikinci bir seferde Karmatileri yenerek çoğunu kılıçdan geçirdi.Kurtulanlarda Fatimilerin kontrolü altındaki topraklara geçtiler.(Miladi 1077)

BÜVEYDLER  945- 1055

Bir Şii devleti olan Büveydler 945 yılından 1055 yılına kadar İran’ın eğemenliğini elinde bulundurarak Abbasi halifeliğinide kendi topraklarına katmışlar isede Abbasi halifeliğini sunni kesimleri gücendirmemek için yıkmamışlardır.Güçlü ve başarılı olan Ali’ci bir devletin(Fatimiler) ortaya cıkması,Büveydleri endişelendirmeye başlamıştır.Fatimiler’de bu başarılarını yeni yeni bölgelerde değerlendiriyorlardı.

Neticede İrakla Mısır arasındaki kalan bölgeleri iki Şii devleti kendine kazanmak istiyorlardı.Bu çerçevede ortaya çıkan çatışmalarda Büveydler,Fatimilere karşı bazan da Arap kabileleriyle birlikte çarpıştılar.Şii Büveydler Fatimiler’in mezheplerini İslam dışı sayıp Abbasi halifelerinin verdiği fetvalara katıldıklarını bildirdiler. Büveydler,İslamiyeti Ehli Sünnet vel Camaat yorumu ile algılamaya başladılar.Şii’lerin ibadet şekli olarak kendi bünyelerine aldıkları 3 vakit namaz, 3 vakit abdest ve 30 gün oruçu Fatimilere karşı Sunni’lerle ittifak kurunca aradaki boşluğu kapatmak ve onlara hoş görünmek için böyle bir ibadet ve inanç şekline yönelmişlerdi.

FATİMİLER

Tunus’da Hz.Ali ile Hz.Muhammed’in kızı Fatima’nın soyundan geldiği sanılan Ubeydullah el Mehdi,Miladi 909 yılında Dai’lerinde yardımı ile ‘’Fatimi’’devletini kurdu.Bu devlet Mütezile felsefesine sıkı sıkıya sarılmış tek İslam anlayışı içerisinde iki kol vardı.Her ikiside batini felsefesiyle İslamiyeti algılayıp savunurken,Ehlibeyt soyundan gelen İmamların 7 olduğunu İmam Caferi Sadık’ın oğlu İsmail’de son bulduğunu,Çunkü İmam Caferi Sadık hayatda iken İsmail’in vefaat etmiş olması ve hiç bir erkek evladının bulunmaması İmamlığın İsmail’de son olduğunu iddia ediyorlardı.Diğer kol ise İsmail vefaat ettikten sonra İmam Caferi Sadık ikinci oğlu Musa’i Kâzim’i İmamlığa getirmiştir.Oniki İmamların olduğuna inananlara İmamiye, İsmail’in son İmam olduğuna inananlarada İsmailliler deniliyordu.

Fatimi devletide Devlet başkanı dışında Ekber Dai’lerden altı kişilik bir meclisle yönetiliyordu.

Fatimi devletini kuran Ubeydullah el Mehdi Tunus ve civarıdaki yörenin yerli halkı berberilerin desteği ile eğemenliğini güçlendirerek sınırlarını genişletiyordu.Abbasi’lerin kontrolları altındaki daraltnaya başlamışlardı.Geleneksel merkezler yerine Tunusdaki kurdukları Mehdi’ye kentini başkent edindiler.

Fatimi devletinin gelişerek mütezile düşüncesinin ışığında Alevi İslam anlayışının yayılması,Abbasi’ler için büyük bir tehlike oluşturuyordu.Fatimi’ler,Karmatilerle dirsek teması halinde Aleviliği Mısır,Yemen, İrak,Baheyr,Suriye,arap yarımadası,İran ve Mavereunnehire yaymağa çalışıyorlardı. Fatimi komutanlardan Cevher 969 yılında Mısırdaki İhşidi eğemenliğine son verdi.Mısır’ı tamamen ele geçirdikten sonra,Kahire’yi başkent yapıp,Dünyanın ilk tek Üniversitesi olan ‘’El Ehzer’’üniversitesini kurdular.Bu kurulan El Ezher o dönemde Dünya’ya ışık tutan aydın bilim adamları yetiştirirken Eyubilerin Fatimileri işgalinden sonra gelen gerici devletler bu aydın yuvayı karanlığa gömerek o günden,günümüze kadar geçen zaman içinde,Emevi İslam anlayışını o güzel Üniversiteye sokup yobaz,taassup ve çürümüş ve kokmuş şariat tellallığı yapan bir kurum haline dönüştürülmüştür.

Fatimiler’de : Aynı Karmatiler’de olduğu gibi devlet yönetimi ile inanç bazı bir birinden ayrı idi.Fatimiler’de dört kapu değerlerine inanırlar ve namaz ,abdest ve oruç gibi bir ibadet şekilleri olmadığı gibi,bu ibadetin gerçek İslam anlayışıyle bağdaşmadığını her platformda dile getirerek,Ehlibeyt İslam anlayışına göre Kadın Erkek birlikde topluca ibadet yapıyorlardı.

Halife Ömer döneminde fetedilen Mısırda Bir bölümü Hiristiyan,bir miktarı Yahudi,amma büyük çoğunluk eski çok tanrılı din taraftarıydı.Mısır’ın Batini inanç sisteminin merkezi olan Osiris mabedi yıkılmış ve Rahiplerin büyük bölümü Kudüs’e kaçmışlar.Ancak Batini doktorin,varlığını kuşaktan kuşağa sürdürüyordu.Doktorinin başlıca kaynağı,yeni Eflatuncu İskenderiye Okulu idi.Bu okulda yetişen çok Tanrılı dine sahip insanların Hiristiyan ve Yahudiler gibi kendi inanış biçimlerini koruma lüksüne sahip değillerdi.Müslümanların gözünde Allah yoluna döndürülmesi gereken putperes kâfirlerdi.Bu baskılar yüzünden hepside Müslüman oldular.

Halife Ömer burayı işgal edince ilk işi eski çağlarda olduğu gibi İskenderiye okulunu kapatmak,ve bu okulda asırlar boyunca toplanmış olan ve hemen her fetihden sonra yakılıp yıkılan muhteşem İskenderiye kitaplığını Romalılardan sonra bir kez daha yakmak oldu.Okulun üyesi Filozofların yapacakları tek şey vardı.Müslüman olmak ve öğretilerini İslami bir çerçeveye içerisinde ele aldılar.O dönemin filozofları İslamiyetin içindeki Batini muhalefetten yana oldular.Ömer’in Halife seçiminde ve İslamiyet içerisindeki ayak oyunlarından rahatsız olan Peygamber’in damadı Hz.Ali’nin yanını tuttular.Bu Filozoflar Hz.Ali yandaşları olarak İslamiyete bambaşka bir boyut getirdiler.Alevilik olarak adlandırılan bu İslam anlayışı bünyesinde.Sunnilerin önerdiği İslam anlayışında ki yaradana tapınma olgusu yerini,Tanrı,Evren,İnsan üçlemesinden olşan varlık birliğine bıraktı.Ortadoks Sünniler bu durumu sapkınlık olarak nitelendirdiler.Amma yapacakları bir şey yoktu.Çunkü karşılarındaki Peygamberin damadı ve yandaşları idi.Onlarda Hz Peygamberin yaydığı İslamiyetin gerçek savunucusu olduklarını iddia ediyorlardı.

Fatimiler,piramitleri ve mabetleri inşa eden Mısırlı eski zanaatkar localarını ihya ettiler ve yeni bir örgütlenme ile bu locaları kalkındırdılar.İzciler anlamına gelen ‘’Fütüvve’’ adı altında,genç Alevi sanaatkarlardan oluşan muazzam bir askeri güc oluşturdular.Diger tüm batini örgütlenmelerinde olduğu gibi Fütüvve de de derecelere dayalı bir sistem esastı.Toplam 7 dereceden oluşan Fütüvve teşkilatının son 7. derece sakinlerine kardeş anlamına gelen ‘’Ahii’’ adı verilirdi.Türkler arasında yaygınlaşan Fütüvve’nin yan kuruluşu Ahiilik,adını bu kaynaktan aldığını rahatca söyleyebiliriz.

İslamiyet içerisinde Hz.Muhammed’in Hakka yürümesinden sonra,gelişen İslam anlayışı ile inanç farklılığı Alevi ve Sünni ayrımı yapılarak, daha çok Sünni tarafı Alevileri sindirmek ve onların İslam anlayışını yok etmek için acımasızca ve kaddarca katliamlar ve soykıyımlar yapmışlardır.Bunun ilk örneği Kerbela olayı ile başlamışdır.Aleviler günümüze kadar Kerbela olayına benzer binlerce kıyım ve katlıamlar yaşamıştı.

Fatimiler: değişik dinlerden olan toplumlaarı,Sünniler kadar tehlikeli bir düşman olarak tanımlamamaları Hiristiyan ve Yahudilerle aralarında kayda değer katliamların olmadığı söylenebilir.

Fatimiler ticarette de Hindistan’a kadarağ kurup bir çok yerde koloni oluşturdular.Sanaata ve bilimede önem vererek büyük atılımlar yaptılar.

Papa ll Urbanus Hiristiyanlarca kutsal sayılan Kudüs’ü Müslümanlardan geri almak için çevresindeki Hiristiyanlardan topladığı askerleri kendi himayesi altına sokan Papa giysilerine yeminlerinin nişanesi olan Haç diktirdi.Adına Haçlı ordusu denildi. (Miladi 1099 yılında ) Haçlı kuvvetleri Kudüs önüne geldiler.O sıralar Kudüs Fatimilerin yönetimi altında bulunuyordu.Kısa süren bir kuşatmadan sonra kenti ele geçiren Hıristiyanlar Kudüs’de Latin Kırallığı kurulduğunu ilan ettiler.Kudüs’ün Hıristiyanlar tarafından alınmasını Fatimiler büyük bir kayıp olarak görmediler.Aksine Hıristiyanlarla inanç bazı dışında diyaloglarını sürdürdüler.Çunkü Abbasileri ve Büyük Selçuklu devletini kendileri için en büyük tehlike olarak görüyorlardı.

Selçuklular 1027 yılında Gazneli’leri ve arkasından Buveyd’lerle yaptığı savaşta yenerek onları ortadan kaldırıp tüm İrak’ı eğemenliği altına alarak,kendiside Abbasi halifesinin kızı ile evlenmiştir.Selçuklular Büyük bir Sünni imparatorluğu kurduklarında güneylerinde ve kuzeylerinde Aleviliğin hızlı bir şekilde yayıldığının farkına varıp,buna karşı misilleme yaptılar.Her tarafda Medrese açarak Alevi yayılmacılığını önlemeye çalıştılar.

Fatimiler özelikle Selçukluların içinde bir yeraltı örgütlenmesi gerçekleştirdiler.Aleviler İran’da iyi planlanmış Nizari sektini kurdular.Güçlü bir şekilde meydana çıkan Selçuklu devletini yıkmak için Fatimiler İran’a seçme dai’ler gönderdiler.Orta Asya’dan gelen Şamanist Türklerin de Ehlibeyt İslam anlayışını kabul etmeleri sonucunda İranın içinde Maveraunehir’de ve Azerbaycan’da Alevilik hızlı bir şekilde yayılmaya başladı.

Fatimiler’in ordusunda iyi bir eğitim alarak kendini yetişen genç Alevi inancına sahip Hasan Sabah parlak zekâsıyle halkın beğenisini kazanmıştır.Kahire’de ki El Ehzer Üniversitesinde öğrenim gördükten sonra, Fatimi Hükümdarı Mustansır Billahın yanında çalışarak,görgü ve bilgisini dahada artırdı.(Miladi 1072 )

Fatimi Hükümdarı Mustansır Billah’ın ölümü üzerine,oğulları Nizar ve Müstali arasında anlaşmazlık çıkarak,Müstali karşısında yenilen Nizar hapishanede yaşamı son buldu.Fakat Nizar’ın yandaşları başlarında Hasan Sabah ile birlikte Mısır’dan İran’a göç ederek çevresine topladığı müritlerinin yardımı ile Teberistanda bulunan Alamut Kalesini ele geçirdi.Maveraunehir’de Hazar Denizinin güneyindeki Alamut kalesine ve çevresine yerleştiler.Nizareyi denilen militanlarla Alevileri Selçuklulara karşı korumaya başladılar.(Miladi 1090)

Hasan Sabah Alamut Kalesine yerleştikten sonra Alevi teşkilatını kurarak oradaki sosyal düzeni değiştirmekti.İlk olarak halifelik sorunu ile uğraştığını ileri sürerek,Alevi inancındaki insanların Selçuklular ve Abbasiler tarafından zulüme uğramalarına karşılık,bu devletleri yıkmak için var gücü ve kıvrak zekâsıyle çalışıyordu.Sabah müritleri arasında yetiştirdiği militanlarına ‘’Assasins’’adını verdi.Bu kelime Arapcada ‘’Sır Bekçileri’’anlamına gelir.

O dönemin Selçuklu Veziri Nizamülmülk :Hasan Sabah’a şöyle diyordu.’’Her devirde ve her ülkede hükümdarlara karşı ayaklanmalar olmuştur.Lakin hiç bir Şii mezhebi Batiniler kadar uğursuz olmamıştır.Zira onların amacı İslamiyeti ve bu devleti bozmak ve yıkmaktır.Her fırsatta ve her felakette kulübelerinden fırlayarak bu Rafizi köpekler kendi mezheplerini yayacaklardır.Müslümanlık iddiasında görünürler,lakin hiç bir düşman Muhammed’in dini ve Sultanının devleti için onlar kadar tehlikeli ve korkunç değildir’’ diyor.

Hasan Sabah’ın komutasıdaki Dai’ler, Aleviler’e yaşama hakkı tanımıyan bir Selçuklu müezzinini öldürmekle işe başladılar.Bunun üzerine Selçuklu Hükümdarı Melikşah,Hasan Sabaha bir mektup yazarak,bu işleri bırakmasını ve Selçukluların inandığı gibi inanmalarını istiyor.

Hasan Sabah’ın verdiği cevapda’’Kendilerinin  çok inançlı ve dindar kimseler olduklarını,Abbasi halifesi ve Selçuklu hükümdarının Ehlibet yolunda olan Alevilere karşı saygılı ve hoşgörülü olmalarını,zulümlerinin ve baskıların devam etmesi halinde,eylemlerinin süreceğini açık bir şekilde bildirmiştir.

Selçuklu yönetimi Hasan Sabah’ı ve örgütünü yasadışı ilan etti ve şehirlerde ki yaşıyan binlerce Alevileri katletti.Sabah’ın en önde gelen düşmanı Büyük Selçuklu Devleti,Veziri Nizamülmülk komutasında bir Selçuklu ordusu Alamut Kalesini kuşattı isede Nizamülmülk’ün bir fedai tarafından öldürülmesiyle,Sultan Melikşah’ın da ölmesiyle kuşatma kaldırılıyor.

Bu karışıklığı iyi değerlendiren Hasan Sabah Ehlibeyt sevgisini İran’da Suriye’de ve başta Horasan olmak üzere tüm Türk illerinde yaydı.Alevilik (Miladi 1124 de) Hasan Sabah ölene kadar gücünün doruklarında varlığını sürdürdü.Sabah’ın ölümünü fırsat bilen Selçuklu Veziri Kaşani,nerde görülürse görülsün tüm Batini inançlıların öldürülmelerini emretti.Binlerce Alevi kılıçdan geçirildi.Amaç spkın kabul edilen bu inanç,kendi saltanatları için büyük tehlike teşkil ettiğini,Alevilerin geniş özgürlüğe sahip olmaları dolayısıyla kontrolları altında tutamıyacakları endişesiyle büyük kıyımlar yaptılar.Aleviler’in yok olacağı sanıldığı sırada fedailer tarafından Selçuklu hükümdarlarına ,Vezirlerine ve us komutanlarına öldğrme eylemleri düzenlediler.Selçuklu Sultanı Sancarkendi güvenliği için,Alamut Kalesindekilere, barış istemek zorunda kaldı.Böylece Mütezile bir mezheb olarak resmen tanındı ve Moğolların Alamut Kalesini almalarına kadar da etkin bir güç olarak varlığını sürdürdü.

Alevi inancının yayılmasına engel olan bir çok devlet adamı, vezir,vali,komutan,bunlar arasıda Abbasi halifesi Müterşid,Selçuklu veziri Nizamülmülk,vezir Keşani,hatta Melikşah,Musul valisi Mevdud,Aksugur Porsuki gibi Selçuklu devlet adamlarını hançerleyerek öldürmüşlerdir.

Hasan Sabah döneminde Hiristiyanlarla diyaloglarıda sürmüştür.Özellikle Templier Şövalyeleri iyi ilişkilerinden bahsedilmektedir.Şövalye De Payens ve beraberindekiler,Kudüs’e geldikten kısa bir sure sonra Fatimilerle karşılaştılar.Gilde mensubu rahiplerden Şövalye’ler hakkında bilgi alan ve onların Hiristiyan camiası içindeki en etkili bilgili kişiler olduğunu öğrenen Hasan Sabah,Mabet Şövalye’leri ile görüşmeyi özellikle istedi.Bu istegin altında,Templier’lerin Eski bir Batini ekolün mabedini koruma görevini üslenmeleri ve mabed içinde bazı kaybolmuş sırları açığa çıkarmak için yaptıkları araçtırmaların da etkisi vardı.Bazı araçtırmacılar De Payens’in amcası olan Piskopos Chiaravalle’nin,Avrupada yaşıyan Kabalacılardan mabedin temellerinde gömülü olan bazı Batini sırların yerlerini öğrendiğini,tarikatıda sırf bu sırların bulunması için kurduğunu ve Kudüs’e gönderdiğini öne sürmektedir.

Tamplier’lerin Mabette arama yapmak için özel görevi ile Ortadoğu’ya ulaşmalarından kısa bir sure sonra,Tamplier’lerle Hasan Sabah arasında ilk temas kuruldu,ve Şövalye Hugs De Payers ile diger Şövalyeleri Alamut Kalesine davet etti.Alamut Kalesinde Hasan Sabah’ı ziyaret eden Hiristiyan Papazları,Hasan Sabahın kurduğu sistemi gözleriyle görüp Batini doktrin hakkında bilgiler aldılar.Alevi öğretisini derinlemesine inceledikten sora,Kudüs’e gelip Ortadoks Katolik inanç tarzından giderek uzaklaştılar ve akılcılığı önplana çıkaran Batini Doktrine bağlandılar.

Termplierdeki bu inanç değişikliği kurdukları güçlü örgüt sayesinde tğm Avrupa’ya yayılırken Katolik Kilisesinin de giderek zayıflamasına yol açmıştır.Fatimilerle ilişkileri,Templierler’in tğm inanç felsefesini değiştirmişti ancak bu ilişki örgütün sonunu getiren suçlamayıda bünyesinde barındırdı.Templier’leri yok etmek için Papalık tarıkatı’’Müslümanlarla ilişki kurmak ve hatta Müslümanlaşmakla’’suçladı.

Örgütlenmeleri Fatimi teşkilatı yapısını örnek alarak gerçekleştiren  Templier’ler,disiplin,hiyareşi tarikatın başkanı olan büyük üstada mutlak bağlılık ve itaat gibi Fatimilerin uygulamalarını sürdürdüler.Üç dereceli bir inisiasyon sistemi kurdular.’’Mas’’adı verilen ayinlerde,kutsal ruhun sembolü olarak kabul ettikleri ekmeğe,kirli olabilecek eller ile değmemek için eldiven giyen Templier’lerin yalnızca önlükleri ve eldivenleri değil tüm giysileri beyazdı.Bu geleneği de Fatimiler’den alan Templier’ler,tek fark olarak gögüslerinin üzerine,Haçlıların sembolü olan kırmızı bir Haç diktiler.

Templier’e üye olan kişilere ketumiyet yemini ettirilerek bünyelerine alınırlardı ve yemini bozanlar hayatları ile öderdi.Şövalyeler biribirlerine ‘’Kardeş’’ diye hitap ederlerdi.Üç dereceli örgütlenme yapılarında ilk derce sahiplerine,daha yukarı dereceli üyelere hızmet etme zorunluluğu nedeniyle’’Serving Brothers’’denilirdi.İkinci dercede birer ‘’Shaplaini’’ olan tarikat üyeleri Şövalye(Knight) unvanını ancak en üst derecede elde edilebilirdi.Templier’ler de öğreticileri Fatimiler gibi,yüce bir varlığa ve insanın o varlığın bir parçası olduğuna inanırlardı.Şövalyelerin en önemli prensibi,kerkesiinançlarıda özgür bırakmak,kendi inançlarını kimseye zorla kabule çalışmamak olmuştur.Bu durum Templier’lerle Katolik Kilisesi arasıdaki en önemli ayrılıklardan birisi haline geldi.

Templier’ler tıpkı Fatimiler gibi birbirlerini tanıya bilmek için gizli işaret parola ve semboller kullandılar.Bu gizlilik daha sonraki yıllarda Papalığın baskılarından kurtulmak için de işe yaradı.Templier’ler 1312 yılında Papa tarafından yasaklanmasına karşın,örgütlenme yapıları ve felsefeleri Avrupa’da çeşitli kurum ve kuruluşlarda yaşamlarını sürdürdü ve Katolik hegemonyasının yok olmasına yol açan,Rönesans ve Reform gibi akımların gelişmesini sağladı.Bu akımlarla güçlenen Batini doktrinin en önemli dayanağı olan İnsan sevgisi,hümanizm giderek güçlendi ve günümüzde tüm Dünya’ya eğemen olmaya başlad .(http:historicalsense.com.:Archive:İsmaililik)

İBNİ SİNA EBU ALİ HÜSEYİN

İbni Sina (Miladi 980- 1037) İslam düşünürü,bilgini ve doktoru.Buhara yakınında Afşana’da Dünya’ya geldi.Babası ve annesinin Fatimiler yanlısı olması,kendisini de Ehlibeyt İslam anlayışının içinde bulması ve o inancın verdiği özgür düşünceden faydalanarak saray kitaplığından yararlanarak Ansiklopedik ve o dönemin tüm bilgilerini öğrendi.Daha çok Tıp ve felsefe konuları üstünde durdu.Samanoğulları’nın emrinde çalışan babası ölüp,Samanoğulları Devletide yıkılınca oradan Harzem’e geçti.Bir süre sonra oradanda ayrılıp Gürcan’a gitti ve orada ünlü Tıp kitabı’’Al Kanun Fit Tıp’’ı (Hekimlik yasası) yazdı. (Miladi 1009)Bu Kitap Avrupa’da 17.yy.Yakındoğuda 19.hatta 20. yy.a kadar Tıp öğretiminin ve uygulamasının temeli oldu.Bilgin yaşamının sonuna kadar Alevilerin ağırlıkta olduğu Rey ve Hemedan yöresinde küçük Emirlerin himayesinde kaldı,buralarda Hekimlik,Vezirlik yaptı.57 yaşında Hemedan’da öldü.

İbni Sina’nın felsefesi Aristoteles’ten ve İsmaili’ye mezhebinin görüşlerinden etkilenmiştir.Öne sürdüğü evren ve akıl kavramına göre varlıklar,olası ve gerekli varlıklar diye ikiye ayrılır.Olası varlıklar,var olmaları bir nedenle gerekli kılındığı anda gerçek varlık haline gelirler.Bu gereklilik yaratıcı tanrının istemidir.Tanrı kendi kendini düşünebildiğinde ilk akıldır.Varlıklar diğer akıllar ondan sonra gelir.’’Kitab-üş Şifa ‘’ve’’Kita-ül Ülum’’ eserlerinde bu görüşleri açıklar.

Sünni eğemen çevreleri İbni Sina’yı kendi inanç sistemleri içindeymiş gibi göstererek İbni Sina’nın’bilimi ve yaratıcılığıyle övünmektedirler.Oysa İbni Sina’nın inandığı Aleviliği Müslüman olarak tanımadıkları gibi Alevi sözcüğünü hiç bir türlü kabullanıp içlerine sindiremedikleri ve aynı zamanda bu gibi terimlerden  alerji oldukları kaçınılmaz bir gerçektir.İşte o günden bu güne kadar Sünnilerin İslam saymadıkları Karmatiler ve Fatimilerin yetiştirdiği bahçedeki güllerden bir tanesi de İbni Sina...

GAZALİ,Ebu Hamid Bin Muhammed El –(1058 –1111)Sünni’ler tarafından İslam din bilgini olarak tanınan ,Horasan’ın Tus kentinde dünyaya geldi.Bağdat’da okudu ve orada Nizamiye Medresesinde dersler verdi.’’Tahafut-al Falasifa adlı eserinde İbni Sina ve Farabi’nin görüşlerini eleştirdi.Kitabında şöyle diyor.Batini Rafiziler ki namaz kılmaz,abdest almaz, Ramazanda oruç tutmazlar, Bunlar Müslüman değildir,bunların kestiği yenmez,nikâhları haramdır,öldüklerinde cenaze namazları kılınmaz...diyor.İşte İslam düşünürü dedikleri ve övgüler yağdırdıklar insanın İslam anlayışı.Bilim adamlarına ateş püskürerek bilim düşmanlığı yapan insan müsfeddelerinin Sünni eğemen cevrelerince büyük rağbetler gördüğü ve günümüze kadar gelen o islam anlayışının insanları nereler getirdiğini günümüz dünyasıda baktığımızda çok iyi görmekteyiz.İbni Rüştü,Gazali’nin İslam anlayışını eleştırdi ve Gazali’nin İslama bakış açısında olan Bağnaz şartlandırılmış kişilerce gözden düşürülerek Halifenin yakınından uzaklaştırıldı.

Öte yandanBaş Şehri Kahire olan Fatimiler devleti Selahattin Eyubi tarafından ortadan kaldırılmıştır.(Miladi 1171)Böylece Kuzey Afrika,Arap yarımadası,İran ve Anadolu Sünni inançlı Hükümdarların eğemenliği altına girmiştir.

  KOCA AHMET YESEVİ

Koca Ahmet Yesevi’nin doğum tarihi kesin belli olmamakla  12.yy.ın  başlarında Buhara’da  doğduğu sanılıyor ve 1166 yılında vefaat ettiği bilinmektedir.Koca Ahmet Yesevi Fatimi’lerin kontrolü altında bulunan Mavereunehirde yaşamını sürdürmüştür.O dönemde Sünni Selçuklu’lar Aleviler üzerinde çok büyük baskılar uygulamakta idiler.Oraya gelen Şamanist göçebe Türkler ,Mavereunehirde eğemenliği elinde bulunduran Fatimi Dai’lerinin örf ve adetleri,o insanlara yaklaşımları adaletleri,hoşgörüleri,humanist düşünceleri,İnsan sevgisi ve Tasavvufi İslam yorumlarıyla o insanlara büyük hayranlık duyarak bir birlerine kız alıp kız vermişlerdi.Aynı zamanda Ehlibeyt Sevgisini,Kerbela aşkını,12 İmam saygısını,duygularıla kalplerinin en güzel köşesine almışlar, kültür alış verişinde bulunmuşlar ve 9.yy.da başlayıp 11.yy.ın  sonlarına kadar gelen Türkler burada Alevi inancını kabul etmişlerdir.

Koca Ahmet Yesevi’de Fatimilerden aldığı ilhamla kendisinin de bir Alevi dai’si olduğu bilinmektedir. İslamiyeti Tasavvufi  bir yorumla oradaki Türklere türkçe hitap edip Alevi öğretilerini vermeye başladı. Koca Ahmet Yesevi Arapça, Fasça ve Türkçe’yi çok iyi bilip konuşan o yüce insan,ibadet ve söylemlerin Arapça olması dolayısıyla,Maveraunehirde yaşıyan Türklerin Arapça anlamamalarını gerekçe göstererek,Arapçayı Türkçeye çevirip,kadın erkek hep beraber Cem’e girip kendi dilleri Türkçe ile ibadetlerini yapmayı sağlamıştır.

Koca Ahmet Yesevi Arap dili olan İslami ibadetleri Türkçeye cevirerek gelecek kuşaklara ışık tutan ve binlerce Horasan Erenlerini yetiştiren Aleviliğin Balkanlara kadar türkçe yayılmasına katkısı bulunan o büyük ve ölümsüz zata Aleviler Büyük Pir diye hitap ederler.

Koca Ahmet Yesevi Maveraunehirdeki bütün Alevi inancındaki insanların bağlandıkları Pir Ocağıydı.Koca Ahmet Yesevi,büyük bir ilim ve irfan sahibi olup aynı zamanda Aleviliğin ilham kaynağıdır.Horasan ve civarında Fatimi Dai’lerinin yanı sıra yine aynı Mezhebe bağlı Fütüvve örgütü de son derece yaygındı.Alevi müritler halk arasında Horasan Erenleri olarak tanındılar.Diger Fatimiler Dergahında olduğu gibi Horasan Tekkesinde de Müritler,Pirlerin emirlerine kesinlikle uymaları,sembolleri ve sırları anlayabilecek olgunluğa gelmek için,öğreticilerini sabırla dinlemeleri,sözlerinde ve eylemlerinde kesinlikle doğru olmaları ve ser verip sır vermemeleri.

Koca Ahmet Yesevi’liğe göre”Erenler “sözcüğü Tanrısal gerçeğe ulaşmak,ruhun tekâmülünü sağlayarak Tanrı ile bir olmaktır.Alevilere göre bunun yegane yöntemi içe kapanmaktır.Yüce tanrıyı,us ile anlamanın imkânı yoktur.Onun için arif kişi içine dönmeli ve sezgi gücüyle,kendinde var olan Tanrıyı içinde aramalıdır.İçe kapanış,kendi benliğini bir yana atmayı,Tanrı’dan başka bir varlık düşünmemeyi ve bu düşünce akışının mümkün olduğunca kesilmemesi için elden geldiğince azla yetinmeyi gerektirir.İçe kapanışla sağlanan derin sezgi,ruhu Tanrıya ulaştıran,sevginin uyanmasına olanak sağlar.İçe kapanan Arif (Kâmil) kişi üç aşamadan geçer.Kendini bilme ,Gerçeği kavrama,Tanrıya ulaşma,işte bu noktada Kâmil insan Tanrı ile özdeleşmiş olur.

12.yy.ın son yarısından 13.yy. çeyrek başlarında yaşadığı bilinen Lokman Perende.Koca Ahmet Yesevi’nin vefaatından sonra Dergahında oturan o büyük insan aynı zamanda Ahmet Yesevi’nin talebesi olarak yetişen ilim ve irfan sahibi bir Alevi tasavvuf ehlidir.Lokman Perende Maveraunehirde ve cevresindeki Türk Alevilerin Dergahında oturan ve belli ocaklar vaıtasıyla Ehlibeyt yandaşlarını denetliyen ve Alevi öğretileri veren ve aynı zamanda 1209 yılında Nişabur’da dünyaya gelen Bektş-ı Veli’nin eğitiminde büyük emeği geçen bir Alevi Piridir.

=Dibnot=  Rivayet olunur.

Lokman Perende bir gün çıkıp Alevilerce kutsal olan Medine’de Hz.Muhammed’in Necef’de Hz.Ali’nin,Kerbela’da Hz.Hüseyin’in Türbelerini ziyarete gidiyor ve Medine’de Hz.Muhammed’in Türbesini ziyaret ettikten sonra arkadaşlarına soruyor acıktınızmı,onlarda hep bir ağızdan evet acıktık diyorlar.Orada bulunan arkadaşlarına hayalini dile getirerek,şöyle söylüyor,Horasan diyarındaki bişiden olsada hep beraber yesek diyor.O anda Bektaşı Veli elinde bir tepsi bişi ile Lokman Perende’nin huzuruna gelerek elindeki bişiyi sunuyor ve Lokman Perende arkadaşlarıyla birlikte Bektaş Veli’nin getirdiği bişi lokmasını yiyorlar.Geri dönüp Horasan’a geldiğinde yanına hoş geldin demeye gelenlere,ben hacı değilim,hacı Bektaş’ı Veli’dir deyip olayı anlatıyor.Bundan sonra Bektaş-ı Veli’nin ismi Hacı Bektaş Veli olarak anılıyor.

Harezmşahlar (1077-1231) yılları arasıda Azarbaycan ve civarında hüküm süren Velayetnamede de belirtildiği üzere bünyesinde yüzlerce Alevi Pirlerini ve dervişlerini barındıran bir devlet olarak yaşamıştır.

 Hacı Bektaşı Veli 1209 yılında Nişabur’da dünyaya geliyor.Babası İbrahm-i Sani 7.İmam Musa-i Kâzim soyundandır.Menteş isminde bir kardeşinin olduğu bilinmektedir.Hacı Bektaş-ı Veli’nin doğduğu sıralarda Nişabur kenti ve civarları Türkmen nüfusunun yoğun olduğu bir bölgeydi ve orada bir Türkmen Pirinin kurduğu Yesevilik tarikatı büyük bir yayılma ve gelişme göstermiştir.İşte Hacı Bektaş-ı Veli,bu kültürel ve dinsel ortamda yetişmiş,Arapça ve Fasça’yı çok seri konuşan,o devrinde geçerli olan bilgileriyle donanmıştır.

  Ahmet Yesevi,Hacı Bektaş Veli ilişkisine önemli yer ayıran Velayetnâme Ahmet Yesevi’den övgü ve saygı ile bahsetmektedir.Ahmet Yesevi hakkında ‘’Doksan dokuzbin Türkistan Pirinin ulusu’’ve’’Pirlerin Piri’’sözleri yeralmaktadır.

    9.yy.da başlayarak12.yy.a kadar Ortasya’dan Şamanist inançlarıyla kalkıp obalar halinde Maveraunehir’e gelen Türkmen oymakları,burada Fatimilerin İslam anlayışlarıla karşılaşıp,onların verdiği Alevi İslam anlayışı ve öğretileri kısa zamanda,Türkmenler arasında büyük bir Ehlibeyt,sevgisi,Kerbela Şehitleri aşkı,Oniki İmam saygısına dönüştürülüp Orta Asya’dan getirdikleri bazı kültürlerini Alevi inancıyla bütünleştirdiler.Maveraunehir’e gelen Türkmenler bir kısmı Horasan üzerinden geçerek Anadolu’nun içlerine doğru genişlemeye başladılar.Anadoluya ilk gelenler arasında Hüseyin Gazi,oğlu Battal Gazi,Ebul Vefa ve Dede Karkın gibi Pirler de bulunmakda idi.Buraya gelen Alevilerle Anadolu’nun yerli halkı arasında fazla bir çekişme olmadığı bilinmektedir.Çunkü Alevi öğretileri hiç bir kimseyi dininden,mezhebinden,ırkından,renginden  cinsiyetinden dolayı horlamaz ve aşağılamaz.. Alevi öğretilerinin verdiği alçak gönüllülük ve hoşgörülülük yanlarındaki her toplumla rahatca anlaşabilen ve kaynaşabilen bir sevgi kültürüdür.

            Malazgirt savaşından önce Anadoluya gelen Aleviler, Sivas,Kayseri ve Konya gibi uc bölgelere yerleşmişlerdi.O dönem Anadoluda yerli halk olarak yaşıyan Rumlar,Süryaniler ,ve Ermeniler bulunuyordu.Diğer dinden olan insanlarla, Sünniler arasına Alevileri yerleştirip tampon bölge oluşturuyorlardı.Çunkü Ortadoks Sünni İslam anlayışı  kendi gibi İnanmıyan Din ve mezhepleri bir türlü kabullanmadıkları gibi hor görüp ve aşağılıyorlardı.Onun için 1071 de kurulan Anadolu Selçuklu Devleti Azarbaycan tarafından gelen Alevi Erenler’ini başka dinden olan bölgelerde ki insanlarla Sünni Mezhebinden olan insanların arasındaki tampon bölgelere yerleşmelerini teşvik ediyordu.

               Bitmek tükenmek bilmeyen göçebe Türkmen akını Selçuklularca Anadoluda Bizans sınırına yönlendiriliyordu.Bu sınır bölgeleri,başka bir deyişle „Uçlar“iç bölgelerden farklı sosyal özelliklere sahip bulunmaktaydı.Ucların bu farklı toplumsal yapısı onun özel durumundan kaynaklanmaktaydı.Uc bölgeleri karşı tarafdan gelecek olası akınlara yönelik, hazırlıklı olmak zorundaydılar.Uclarda nüfusun çoğunluğunu göçebe Türkmenler oluşturmaktaydı.Bu göçebe Türkmenler daha öncede belirttiğim gibi Alevi-Batini eğilimli Heterodoks Türkmen babaların ve dervişlerinin nüfuzu altıdaydılar.O dönemde Bizans İparatoluğunun içerisinde bulunduğu zayıf durum nedeniyle bu sınır bölgeleri sürekli batıya doğru,Anadolunun iç kısımlarına doğru kayıyordu.

     XII.yy.sonrası gelişmelerine bakarak bu savaşcıları ile birlikte ilerleyen Alevi Türkmenler Anadolu Selçuklu Devletinin,daha sonra beyliklerin ve bu beyliklerden,Osmanlı İmparatorluğunun doğuşunda birinci derecede rol sahibi olarak görmek doğru olacaktır.

                Anadoluya en büyük göç dalgası Malazgirt savaşı sonrası,ikinci ve daha büyük göç dalgası ise Moğol istilası sonrasında gerçekleşmiştir.Bu göç hareketinin önünde ise savaşcı Alevi Pirleri ve Dervişleri bulunmaktaydı.XII.yy.dan itibaren Anadoluda meydana gelen sosyal-siyasal gelişmelerin Alevi Pir’lerinin ve Dervişlerin etkinliklerini kolaylaştıdığı gibi,halkında onlara bağlandığı söylenebilir.Özellikle oralardaki yaşıyan halk Pir’lerin işaret ettiği Heterodoks Tasavvuf akımlarına mensup  Dervişlere ve onların Tekke’lerine büyük ilgi gösteriyorlardı.

               Bu Tekke’lerde Ehlibeyt İslam anlayışıyla birlikte Karmati’lerin,Fatimilerin ve Hallacı Mansur’un İslami yorumlarını Arapcadan Türkçeye çeviri yapan o Yüce İnsan Koca Ahmet Yesevi’nin gösterdiği Ehlibeyt yolu inancına girerek aydınlığa yönelmelerini sağlıyordu.

               O dönemlerde Anadolu Selçukluları Alevilere karşı hoş görülü davranıyolardı isede,Pir’ler ve Derviş’lerin getirdiği aydın İslami yorumlarına,karşı Selçuklu Hükümdarların çevresindeki Ortadoks-Sünniler şiddetle eleştiriyorlardı.Eleştiriler daha çok İslami yorumun yanında,namaz oruç gibi dinsel yükümlülüklere uyulmaması,İslama aykırı olduğu ileri sürülen Cem ibadetleri anlayışlarının uygulanması konularında yoğunlaşmaktaydı.Bu eleştirilerden Ahmet Yesevi ve Ebul Vefa gibi büyük tarıkat uluları bile kurtulamamışlardı. Bunların kurduğu tarikatlarda kadın erkek Cem’de beraber ibadet yapmalarını,Ortadoks-Sünni ve ilahiyetciler’’Şeytan-Ameli’’olarak nitelendirmekteydiler.

                  Moğolların Mavereunehiri,İran’ı istila etmeye başlayınca (miladi 1220 yıllarında) buradaki Aleviler akın akın Moğolların baskının dan kurtulmak için Anadoluya doğru kaçmaya başladılar.Belli oymaklar halinde göçebe Türkler Anadoluya yerleşiyorlardı. Türkmen göçebeler özgürlüklerine son derece düşkündüler.Kabile reisi ile basit bir çoban her konuda dahi eşit ve kardeşti.Kadınları, erkeklerin bulunduğu her ortamda yer alırlar, Sünni’lerin getirdiği örtünmeyede uymazlardı.O dönemde bir Alevi ozanı olan Künci şöyle dile getirmiştir.’’Arifler namus-ı ırzın vermez / Tesettür ne demek akıl ermez’’Ancak Anadolu Selçukluları Horasan tarafından gelen Alevi Türkmenlere geniş bir özgürlük vermeye hiçde niyetleri yoktu.Çunkü Selçuklu hükümdarlarına Sünni ulemalar tarafından siz bunlara fazla özgürlük verirseniz o insanları kontrol altında tutamazsınız saltanaatınız tehlikeye düşer diye durmadan uyarıyorlar ve Aleviliği de sapkınlık olarak nitelendiriyorlardı.

                 Moğol akınları sonucu Mavereunehir,horasan,Harzemşahları yerle bir edilmişti.Sürekli Moğol akınları,şehirlerdeki ticari hayatı felç etmiş,Türtistan’a yayılması ile Ahi’lik adını alan Fütüvve kuruluşları için sıkıntılı günler başlamıştı.İşte bu ortamda 2.Gıyasettin Keykubat’ın Sultanlığı sırasında Yesevi Dai’si Baba İlyas Horasn’dan göç ederek Amasya’ya yerleşmişdi.

                Horasan tarafından göç yoluyla,Alevilerin Anadoluda sayıca çoğalmaları Ortadoks Sünni ulemalarını ve Selçuklu Sultanlığını rahatsız etmeye başlamıştı.Anadoluya gelen Alevileri asimile ederek Sünnileşmeleri için çalışmalara yönelmişlerdir.Bu durum tüm Alevileri rahatsız etmeye başlamıştır.

               Yesevi tarikatının en üst derecesi olan Babalığa ulaşmış,Baba İlyas’a göre gerçek olan bu dünyaydı.Yaşamdan sonra başka dünyalarda ödüllendirme ya da cezalandırma yoktu.’’Şariatın saçma hükümlerine uymaya gerek yok’’ diyen Baba İlyas,Toplumda kadın,erkek ayrımı gözetilemiyeceğini,bütün insanların eşit olduğunu ,ancak Sultanların bu eşitliği kaba kuvvete dayandırarak bozduğunu söylüyordu.Batini doktrinin tüm kurumlarına,ruhun ölümsüzlüğüne yeniden doğuşa ve son durağın Tanrı ile özdeleşip bütünleşmek olduğuna inanan Baba İlyas,’’herkes eşittir.Ancak ruhunu geliştirme yolundaki tarikat erenleri Tanrıya daha yakındır’’demekteydi.

              Anadolu Selçuklu Sultanı 2.Gıyasettin Keykubat’ın,Alevi Türkmenlere yaşama hakkı tanımayıp asimilasyon politikası izlemesine karşı Amasya’da bulunan Baba İlyas, Selçuklu Sultanlığına karşı bütün Alevileri isyana çağırdı.Kısa sürede Alevi Türkmenler arasında büyük yankı buldu.Baba İlyas’ın bu çağrısına koşup gelen,yine Yesevi Babası olan Baba İsak bulunuyordu.Baba İsak’ın çevresinde kısa zamanda binlerce kişiden oluşan Alevi Türkmenleri toplandı.Baba İsak’ın komutasındaki bu kuvvet ilk ayaklanmayı Adıyaman, Maraş’dan başlatır.Selçuklu kuvetlerinden Malatya Subaşısı Müzaffeddin Alişir ayaklanmayı bastırmak istedi isede başaramadı,verdiği iki savaşda da yenilir ve yakalanarak öldürülür.

                 Elbistandaki Selçuklu kuvvetlerini de bozguna uğratan Baba İsak’ın komutasındaki ordu oradan Sivas üzerine yürür ve şehri ele geçirip ileri gelen Selçukluları etkkisiz hale getirdikten sonra Baba İlyas’a kavuşmak amacıyla Amasya ve Tokat yöresine yönelir. Sivas’daki çarpışma sırasında Hacı Bektaşı Veli’nin kardeşi Menteş şehit düşmüştür.

                 Paniğe kapılan Selçuklu sultanları,Armağan Şahı,Babalıları bastırmakla görevlendirirler.Selçuklu ordusu Amasya üzerine yürür ve Babalıların da yetişmesiyle şiddetli bir çatışma olur,sonuçda Selçuklu ordusu bozguna uğratılır,Armağan Şah yakalanarak öldürülür.

                Babalılar ordusu Kırşehir üzerinden Selçukluların baş şehri olan Konya’ya doğru ilerlemeye başlarlar.Moğollara karşı koymaya çalışan Selçuklu ordusunu, geri çağırarak Babalılara karşı savaşılmasını emreder.

                 Babalılar ordusu Kırşehir yöresinde Malya ovasına vardıklarında,büyük bir Selçuklu ordusuyla karşılaşırlar.Buradaki savaşda çok güçlü oan Selçuklu ordusu,Babalıları büyük bir yenilgiye uğratarak,çoluk çocuğu hep kılıçdan geçirirler.Baba İsak burada şehit düşer.Baba İlyas’da Amasya’da yakalanarak Amasya kalesinde idam edilir.(Miladi 1240)

                  Bu savaşdan sonra Selçuklular Alevi avına çıkarak tarihde emsali çok az görülmüş bir Alevi katliamı yaparlar.Bunun üzerine Aleviler canlarını kurtarmak için Kuş uçmaz Kervan geçmez bölgelere dağılmışlardır.

                 Horasan ve Nişabur’un Moğollar’ın başındaki Hülagu tarafından işgal edilirken Babalılar ve Kardeşi Menteş ile birlikte Anadoluya gelen Hünkâr Bektaş Veli, Baba İlyas ile Baba İsak’ın Halifesiydi.Hacı Bektaşı Veli her ne kadar bu şavaşın içinde değil isede, arka safda bu savaşın yönlediricisi ve örgütleyicilerinden olduğu büyük olasılıklar arasında varsayılmaktadır.

               Babalılar isyanı her ne kadar yenilgi ile sonuçlandı isede Alevi’liğin Hz.Ali zamanında kurumlaşarak günümüze kadar geldiğini, kıyımlar yaparak yok etmek isteyen Yobaz zalimler,şunuda  çok iyi biliyolardı, Alevi inançı ve Alevi yaşam biçimi dünyalar durdukca var olacağını.        

               Babalılar isyanından 3 yıl sonra (Miladi 1243) Moğol İmparatorluğunun kurucusu Cengiz Han’ın oğlu Hülagu tarafından bütün Anadolu istila ediliyor ve Anadolu Selçuklu devletininde sonu oluyor ve böylece Anadolu Moğol eğemenliği altına girmiş bulunuyordu.

                Hülagu Anadoluyu eğemenliği altına aldıkdan sonra ilk işi Alamut Kalesini kuşatmak oldu, uzun bir mücadele sonu o yıkılmıyan ve Alevi (Batini)felsefesi üreten o güzel insanları kılıçdan geçirdiler.Bu savaşda canlarını kurtaran Aleviler Anadoludaki yandaşlarının yanına sığındılar ve böylece Alevilik Maveraunehirde bir güç olmaktan çıktı.(Miladi 1256) Moğolların inançları Budizim’di.

                 HACI BEKTAŞ-I VELİ

                Bu kargaşadan yararlanan Alevi Erenlerinin büyük bir bölümü Hacı Bektaş Veli önderliğinde bir araya gelerek Suluca Karahöyük’de Hacı Bektaş Veli Dergahını kuruyolar.Dergahın kurulmasına öncülük yapan Hünkâr Hacı Bektaş Veli federatif bir sistem getirerek,kendisine yardımcı olan Dervişler ve ocaklar kanalı ile Anadoludan, Azarbaycan ve Maveraunehir’e kadar olan bölgeleri denetleyip Alevi öğretileri veriyordu .Miladi 1270 yılında kurulan Erdebil Dergahı da Hacı Bektaş Veli Dergahına bağlıydı.

                  Hünkâr Hacı Bektaş-ı Veli’nin on üçüncü yüz yılın ortalarında yaşadığı bir gerçek.Çunkü 1240 yılında Selçuklu Sultanı tarafından İdam edilen Baba İlyas ile 1260 yıllarında ölen Ahi Evren ve onun çağdaşı olan Kırşehir valisi Nureddin Caca ile Anadoluda görüştüğü ve 1273 yılında ölen Mevlane ile haberleştiği kesin olarak bilinmektedir.

                   Hacı Bektaş Veli’nin aktif olarak Babalılar isyanında yer aldığı söylenemez,çunkü bu hususda hiç bir emare ve bilgiye ulaşılamamıştır.O dönemde Alevilerde iki ünvan vardı.Savaşda başarı gösterenlere Gazi,sulhdan yana olup Hakka yakın olduğuna inanılan kişiye de Veli denilirdi.

                   Hacı Bektaş-ı Veli Suluca Karahöyük’e yerleştikten sonra orada kurduğu Tekke aracılığıyla halkı Ehlibeyt’in çizdiği yolda eğitme ve aydınlatma faliyetlerine devam etmiştir.Velayetnameye göre ona bağlı 36 bin kişi vardı ve bunların 360 huzurunda hizmette bulunurdu.Hacı Bektaş-ı Veli’nin halifeleri onunla birlikte Horasan’dan,Anadoluya gelmiş olan,Sarı Saltuk Rumelinde,Abdal Musa Antalya Elmalıda,Gözcü Karaca Ahmet Akhisar’da, İstanbul’da,Afyon-Emirdağı Karaca Ahmet köyü,Akça Koca Akyazı’da,Barak Baba Bigadiç’te,Hızır Samut Bozak’ta Yozgat’ta,Sultan Süca Eskişehir’de,Hacım Sultan Hacım Köyü-Uşak’ta,Taptuk Emre Sakarya’da,Seyit Ali Sultan Kızıl Deli Dimetokya’da,Malatya Fetiye’de,Geyikli Baba Bursa’da, Gül Baba Budapeşte’de ve diger Anadolunun değişik bölgelerinde yüzlerce Ehlibeyt yoluna gönül vermiş Erenler, inançlarının gelişip kök salması için çalışmışlardır. Hacı Bektaş’ı Veli’nin Suluca Karahöyük’e yerleşmesinde İdris ve Kadıncık Ananın da büyük yardımlarının olduğu bilinmektedir.

                  Selçuklular tarafından guya İslam adı altında Şekillendirilip şartlandırılarak insan hafızalarını karanlığa gömen bir Şariat sisteminin tapularını kırarak, insanların özgürleşip aydınlığa yönelmesi ve gerçek İslamiyet’in öğretilmesi için Hacı Bektaş-ı Veli ve yüzlerce Erenleri ile Anadolu’nun her bir tarafında hizmet vermişlerdir..

                  Hacı Bektaş-ı Veli’nin Suluca Karahöyük’te yaşadığı zaman Anadolu’nun karışıklık ve sıkıntılarla dolu bir devri olmasına rağmen,kaynağı Mavereunehir olan Erenlerde, Baba İlyas,Mevlane, Ahi Evren,Taptuk Emre ve Yunus Emre gibi Türk düşünce hayatını günümüze kadar etkileyen o büyük insanların yaşadığı bir dönemdi.

                 Hacı Bekta-ı Veli’nin mürüdü olan büyük ozan Yunus Emre Alevi İslam anlayışını şöyle dile getiriyor.

                  İlim ilim bilmektir,ilim kendin bilmektir.

                  Çün kendini bilmezsin,bu nice okumaktır.

                  Yetmiş iki millete bir göz ile bakmayan.

                 Şer’in evliyâsıysa hakikatta âsıdur.

                  Günler geçe yıl çevrile,üstüme sinlem devrile.

                  Ten çürüye toprak ola,tozam hey dost deyi deyi.

                  Duruş kazan ye yedir,bir gönül ele getir.

                  Yüz Kâbe’den yiğrektir,bir gönül ziyareti.

                  Yunus Emre der hoca,gerekse var bin hacca

                  Hepsinden eyüce,bir gönüle girmektir.

                  Birkez gönül yıktın ise,bu kıldığın namaz değül.

                  Yetmişiki millet dahi,elin yüzün yumaz değül.

                  Azrâil gelmez yanıma,sorucu gelmez sinime

                  Bunlar benden ne sorarlar,anı sorduran ben oldum.

                  Bizüm meclis mestlerinün, demleri Enel-Hak olur.

                  Bin Hallac-ı Mansur gibi, anun kemin divânesi.

                   Aşkın aldı benden beni,bana seni gerek seni.

                   Ben yanarım düni güni,bana seni gerek seni

.

                   Cennet Cennet dedikleri,bir kaç köşkle bir kaç huri

                   İsteyene ver anları,bana seni gerek seni.

                O büyük ve yüce ozan Yunus Emre Aleviliğin gerçek yüzünü sayısız yüzlerce beyitleri ve deyişleriyle böyle dile getiriyordu.Tarihin bütün sayfalarında Yunus gibi İslam anlayışına sahip insanlar Ehli-Sünnet vel Camaat yorumu ile İslamı algılayan Sünni-Ortadoks’lar Kerbela olayından başlıyarak günümüze kadar yüzlerce kıyım yapmışlardır.Sünni Ortadoks’lar tarihin hiç bir döneminde Alevi inançına sahip insanlara yaşama hakkı tanımamışlardı.1992 UNESCO da Yunus yılı ilan edildiği zaman T.C.Hükümetleri o yüce insanla,ve o insanın İslam anlayışında ki toplumlara yaptıkları kıyımlar ve iftiraları görmezlikten gelerek  bizim insanlık anlayışımız budıur diye övündüler.

                Anadoluda, Alevi,Sünni,Hiristiyan ve Budi’lerin acımasızca birbirlerine kıyım yaparak yok etmeye çalıştıkları o karanlık günlerde dostluk ve kardeşlik elini uzatıp insanları barışa çağıran o yüce isan, Hacı Bektaş-ı Veli Suluca Karahöyük’e gelirken Barışın simgesi olan Güvercin donunda geldiği söylenmektedir.

                  Halk dilinde Hacı Bektaş-ı Vel,i’nin Güvercin donunda gelmesi yukarıdada yazdığım gibi Selçuklu’ların ve önceki gelen Sünni Ortadoks Şariat sisteminin ektiği fesat tohumlarının yaptığı tahribatı ortadan kaldırmak için,bütün insanların kardeş olduğunu hiç kimse bir başkasını’’ dininden,dilinden,mezhebinden,ırkından,cinsiyetinden ve renginden dolayı horlayamaz,aşağılayamaz’’diye buyurmuştur.Aleviler de:Ali’idi,Veli olarak geldi denilir.Bunları söylemelerinde çok haklılardı.Çunkü Karmatiler’i,Abbasiler,Fatimiler”i, Eyubiler,Maveraunehiri ve harzemşahlığını, Moğollar,Anadoludaki Alevileride, Selçuklular kıyım yaparak yok etmeye çalışmışlardı.Canlarını kurtaranlarda bir birinden habersiz kuş uçmaz kervan geçmez dağlık bölgelere kaçmışlardı.Alevilik o dönemde kuyuya düşmüş bir güneşe benziyordu.İşte o karanlık günlerde, Hacı Bektaş-ı Veli Aleviliğin inançsal,sosyal ve bilimsel yönleriyle  Suluca Karahöyükte bir güneş ışığı gibi bütün dünya insanlarını aydınlanmaya yöneltti.

                 Hz.Muhammed’in dünyaya yaktığı ışığı söndürmeye çalışan Ümmeye oğullarına karşı Hz.Ali’nin o kararlı direnişi ve kendinden sonra gelen nesline verdiği ilhamla bütün Dünya insanlığının kurtuluşu olmuştur.

                  Hacı Bektaş-ı Veli Anadoluya gelip Suluca Karahöyük’de Alevi Dergahını kurduğunda, etrafında taplanıp kendinden ders alan Horasan Erenleri vasıtasıyla o yöre insanlarına şöyle mesajlar veriyordu.

                  ‘’Allah,Muhammed,Ali kutsallığını kalbinde taşıyan,Hz.Ali’nin adaletinden ayrılmıyan,temelinde insan sevgisi bulunan bütün insanlara hoşgörü ile bakan,eline,diline, beline sahip olma prensibini şart koşan,insanları yaşadıkları toplumda kendi istekleriyle kendi kendilerini yargılamalarını sağlıyarak,laik demokrat İslam anlayışıyla,eşitlikçi,katılımcı, paylaşımcı,düşünceyi savunmalarını,şeriatın bağnaz kurallarına bağlı olmayan ve onu rededen İslam barış, eşitlik,hazinesi bilgi,meyvesi sevgi hamuru ile yoğrulmuş,İnsanı Kâmil ve erdemli  yaratan,merhamete gönül veren,korkuyu aşıp,sevgi ile Tamrıya yönelen Enel-Hak ile insanın özünde Tanrıyı gören,yaradan ile yaradılan ikiliğine varlık birliğine varan,edep ve ahlaki yaşamın temeline oturan,insanı yüçelten,kişinin ahlaklı ve karekterli yaşam ilkelerini belirleyen,Hz.Muhammed ve Hz.Ali’den gelen neslin imametini,teberra ve tevelle ilkesi ile sahiplenen,dini biçim ve şekil olarak değilde,gerçek anlamda algılıyan ve bağımsız bir irade gücüyle batıni özelliği ile evrimleştiren,akıl ve iman bütünlüğünde birleştiren o insanları onurlu bir yaşama yönlendiren ve bunları Kırklar Cemi ile yürüten bir inanç sistemi kavramını,Alevilik olarak veriyordu.’’.

                  “Hararet nardadır sacda değildir./ Keramet baştadır tacda değildir.

                  Her ne arar isen, kendinde ara./ Kudüs’de Mekke’de Hac da değildir”.(H.B.Veli.)

                 Ahi sözcüğü Karmatiler döneminde sanaatkârlara verilen bir ünvandı.Ahi sözcüğünün Türkçe karşılığı ‘’İzci’’dir.Anadoluda kendilerini Ahi olarak isimlendiren büyük ilim ve irfan sahibi kişiler bulunmaktadır.Bunlardan Ahi Evren,Ahi Edibali gibi İslamiyeti ilim ve bilime yönelten çok değerli Dai’ler yetişmiştır.Ahi Evren ve Ahi Edibali gibi bir çok Ahi’ler Hacı Bektaş-ı Veli’nin talebelerindendi. Bunlar batı Anadoluya oradanda Balkanlara doğru göç edip Hacı Bektaş-ı Veli’den aldıkları ilhamlarla Ehlibeyt yolu doğrultusunda Barışı hoşgörülüğü dostluğu ve eşit paylaşım siloganlarıyla yöre kalkının gönlünde taht kurmuşlardı.

                 Ahi’lerde Cem Erkânlarında görülen kemer bağlama(kemerbest olma) aynı tasdan sakka suyu içme.temiz elbise giyme,tarikata girişde dualar etme,her talip yol kardeşi tutma ve bir yol atasına bağlanma zorunluluğu olması,çeşitli derecelerden geçmek için bir çok yol erkânını yerine getirmesi,her derecenin ayrı ayrı sırlara sahip bulunması gibi konular,Hacı Bektaş-ı Veli’nin bu teşkilata yaptığı etkinliklerin açık göstergesidir.Ahi’ler X1V.yüzyılın sonlarına doğru Bektaşı adını alıp,soylarını Hacı Bektaş-ı Velinin sülalesine dayandırmışlardır.

                Hacı Bektaş-ı Veli Suluca Karahöyük’deki dergahında Heterodoks nitelikli bir İslam propağandası yürütmekteydi.Hacı Bektaş-ı Veli yaşadığı dönemde kendi adına herhangi bir tarikat kurmamıştır.Sadece Ehlibeyt’in söylemlerini ve yaptığı Kırklar Cemini Türkçeleştiren Koca Ahmet Yesevi’den aydılanan Lokman Perende’den aldığı ilhamla kendisini ilim ve irfan hazinesi yapan Hacı Bektaş-ı Veli ne bir tarikat nede ayrı bir inanç sistemi yaymaya çalışmıştır.Hacı Bektaşı Veli atası Ehlibeyt’ten kendisine kadar gelen İslam’da gerçek olan Alevi İslam anlayışını bütün insanlara anlatmaya çalışmıştır.

                 Hacı Bektaş-ı Veli 1271 yıllarında Hakka yürümesile Anadolu Erenlerinin gönlünde kurduğu tahd  filizlenerek ta Balkanlara kadar ulaşmıştı.Hacı Bektaş-ı Veli vefaatından sonra Dergahında calışan cok degerli Ehlibeyt Erenleri vardı.bunlardan bazıları şöyle,Karadonlu Canbaba,Sarı Saltuk,Abdal Musa.Seyit Ali Sultan Kızıl Deli,Koluaçık Hacım Sultan ve Kaygusuz Abdal gibi Ermiş kişiler bu dergah’da çalışmışlardı.

                 Moğollar tarafından ortadan kaldırılan Selcuklu Devletinin toprakları üzerinde bir çok Beylikler meydana geldi.Menteşoğulları,Karamanoğulları,Germiyenoğulları,

Karesioğulları,Sahipatoğulları Candaroğulları, Aydınoğulları,Dulkadiroğulları, Pervancıoğulları ,Saruhanlıoğulları gibi beylikler oluşturuldu.Bu beyliklerin en kuvvetlisi Karamanoğulları’ydı,bu beylik 15.yüz yıla dek varlığını koruya bilmişti.

                  1256 yılında Moğollar Selçuklu Sultanlığına son verdikten sonra Anadoluda İlhanlı devletini kurdular.Bu devlet zaman zaman, Horasan erenlerine büyük sevgi ve sempati ile bakmaya başladılar.İlhanlı devletinin Han’ı Gazan,Karadonlu Canbaba ile yakın ilişki kurarak Karadonlu Canbaba’nın ilmine,irfanına ,hoşgörülü tavırlarına.eşit paylaşımcılığına,insan sevgisine ve gördüğü bazı kerametlerine hayranlık duyarak topluca Aleviliği kabul etmişlerdi, İlhanlılar da Gazan ve Olcaytu döneminde Ebu-Bekir,Ömer ve Osman’ın isimlerinin anılmasını dahi yasaklamıştı.1353 yılında Celayirliler tarafından,İlhanlı devletine son verildi.

                                                                                                                        OSMANLI DEVLETİ:

                  1299 yılından 1920 yılına kadar üç kıtaya hüküm süren Osmanlı Devleti’nin kurucusu Osman Bey’in babası Ertuğrul bey Kayı boyu Oğuz Türklerinden olup, 13 yüzyılda Orta Asya’dan batıya göç ederek Anadoluya geldiler ve Selcuklu Sultanı tarafından Bizans sınırında Sögüt Kasabası yöresine yerleştirildiler. Kayı boyu Oğuz Türklerindendir.

                  Ertuğrul’un küçük oğlu Osman Bey,Selçuklu devleti dağılıp yerine bir çok beylikler kurulmaya başlayınca kendiside Söğüt kasabasında kendi adına beyliğini kurdu ve zaman zaman sınırlarını genişletmeye başladı.

                   Sünni inancına sahip olan Osman bey,Alevi Erenlerinden olan Ahi Ediballı’nın kızı ile evleniyor.Gerek kayın babasının Alevi olması ve gerekse Ortasya’dan gelen Türklerin Anadoluda çoğunlukda olması, Osman Beyin Alevilere karşı hoşgörü ile yaklaşması ve herkesin inancına saygı göstermesi Alevi inancındaki insanları safına çekmesini başarabilmişti.1326 da Osman beyin öldüğü gün Bursa’yı fet eden Askeri kumandanın Abdal Musa Sultan olduğu söylenmektedir.Osman beyin ölümünden sonra yerine oğlu Orhan bey geçti ve Bursa’yı başkent yaptı.Sonra İznik ve İzmit’i elegeçirdi.Çanakkale boğazından karşıya geçerek Avrupa’ya adım attı.(Gelibolu 1354) Orhan Gazi’nin ölümünden sonra yerine oğlu 1.Murat geçti.(1359)  1.Murat Yeniçeri ordusunu kurdu ve bu ordu Alevi kökenli insanlardan oluştuğu için Pir olarak da Hacı Bektaş Veli Dergahına bağlandı.1.Murat döneminde Hacı Bektaş Veli’den ilham alan o büyük Pirler katkısyla trakya,Bulgaristan ve Mekedonya’yı elegeçirerek sınırlarını genişletince 1.Murat,Sultan ünvanını alıp,yavaş yavaş Beyliği, İmparatorluğa dönüştürmeye başladı.Osmanlı ordusunun işgal ettiği topraklarda, kendi toplumsal,dinsel ve kültürel düzenlerini koruyorlardı.Buna karşılık devlete vergi vermek ve savaşda aker vermekle yükümlü tutuluyorlardı.1.Murat’ın ölümüyle yerine gelen (1389) 1.Beyazıt doğuda Fırat’a,Batıda Macaristan’a kadar sınırlarını genişletti. Bu Fetihlerde yine Alevi Pir ve Baba’larının büyük katkısı olmuştur.Budapeşte’de Gül Baba türbesi Osmanlı Beyliği döneminde,Osmanlılar Alevilere karşı çok hoşgörülü davranıyor.Her tarafda topuzlar çalınıyor Alevi beyitleri söyleniyordu.

               Beyliğin sınırları genişleyince,Osmanlı Beyliğinden,Osmanlı İmparatorluğuna dönüşen devlette,Arapça  Medrese eğitim uygulamalarına geçince,Eğitim dili tümüyle Arapçalaşıyor, Dilbilgisi,mantık,kelam,belagat vıkıh,usulü vıkıh,hadis ve usulü hadis gibi dersler verilip,Sünni İslam anlayışı doğrultusunda öğretiler verilmeye başlanıyor.Osmanlı Padişahları Türk dilini dışlayarak kendi saraylarında Arapca Fasca karışımı bir dille konuşuluyor.Türkçe konuşan insanlar ikinci sınıf insan olarak görülmeye başlanıyor.Saraya Arabisrtandan gelen Emevi kültürüyle yoğrulmuş yobazlar hakim oluyor.Alevileri yavaş yavaş Osmanlı devletinden soyutlamaya çalışıyorlardı.

                 Saraya alınan Emevi bozması yobaz Arap ulemalar 1.Murat ve 1.Beyazıt’a şu telkinlerde bulunuyorlardı.Siz burada’’Alevilerin hakim olduğu bir imparatorluğu uzun zaman  ayakta durdurmanız mümkün olamaz’’diyorlardı.Sünni din adamları Alevilere karşı kinlerini dolaylı yoldan açıklamaktanda kaçınmıyorlardı.Çunkü Alevilerin çoğunlukda olduğu yerde özgürlükler hakim olacak.Şariat düzeni çok cılız kalıp o insanları kontrol altında tutmanız mümkün olmıyacaktır denilmekteydi.

                  1402 yılında 1.Yıldırım Beyazıt’ın,Timurlenk’le yaptığı Ankara savaşında büyük yenilgiye uğrıyarak ordu komutanlarıyla birlikte Timur bunları esir edip topluca Semerkand’a götürüyor.Hacı Bektaş Dergahına bağlı olan Şah Safiyuddin’in kurduğu Tekkenin başında Haca Ali bulunuyordu.Timurlenk’in götürdüğü esirleri haber alan Haca Ali talibi olan Timur’un önüne çıkarak Alevi kökenli insanların serbest bırakılması ricasında bulunuyor, Timurlenk’de Haca Ali’yi kırmıyarak ne kadar Alevi esiri varsa hepsini serbest bırakıyor ve serbest bırakılan esirler doğruca Erdebil’e giderek Haca Ali ve Safavi Dergahın da çalışan insanlarla tanışıyorlar,orada bir kaç gün kaldıkdan sonra memleketlerine dönüyorlar ve böylece Erdebil tekkesi o insanların gönlünde taht kuruyor.

                  Bu savaşda esir düşen 1.Yıldırım Beyazıt yenilgiyi içine sindiremiyerek zehir içip intihar ediyor.Timur orduları çekildikden sonra Yıldırım Beyazıt’ın çocukları arasında taht kavgası başlıyor ve 1.Mehmet kardeşlerini yenerek Osmanlı Tahtına oturuyor.

                  Alevi’lerce Yedi Ululardan biri sayılan Seyit İmadettin Nesimi  15.yüzyılın ilk çeyreğinde çıkıp Memluklu’ların uyguladığı Emevi şariat düzeni ile İnsanları Şartlandırıp şekillendirerek beyinlerini karanlığa gömdüğünü her platform da dile getiriyordu. İslamın siyasallaşmasına karşı çıkarak Ehlibeyt hiç bir dönem İslamiyeti siyasete alet etmemiştir diyordu..Seyit Nesimi bireylerin özgür düşüncesini savunuyor ve Enel-Hak diyerek Hak Muhammed Ali yolunun böyle olduğunu söylediği deyişleri ve beyitleriyle en hücre yerlere bile ulaşa biliyordu.Bu durumu öğrenen Memluklu Sultanları bu zındık adam Şariat kurallarına karşı geliyor ve aynı zamanda halkı inançlarından çıkararak kafir ediyor diye Halep’de yakalatıp Önce derisini yüzüyorlar sonrada idam ediyorlar.(Miladi 1418).İşte o dönemde Ehlibeyt’in aydın yolunu beyitleriyle anlatarak Dünya’ya tuttuğu ışığı da söndürmüş oldular.    

                  Ey Nesimi can Nesimi,Bilki hak aynındadır.

                  Bunca mahlukun vebali,Ulema boynundadır.

                 Anadolu’da Alevi inançlı kişiler Sünni inançlı kişilerden sayıca çok çok fazlaydı ve bu fazlalık Osmanlı Sultanlarını rahatsız ediyordu.XV. yüz yıla gelindiğinde Osmanlı’larda Alevi’leri nasıl etkisiz hale getirilir düşüncesi tartışılıyor.Çunkü ellerinde güçlü piyade gücü olan yeniçeriler de Hacı Bektaş Dergahına bağlı Alevi inançına sahip insanlardı.Bunları azalaltarak etkisiz hale getirmenin tek yolu vardı o da böl ve sömür taktiği idi.Bunuda belli süreç içerisinde aşamalı olarak gerçekleştirmeye koyuldular.Sarayda özel olarak bölücü ve asimile edici uzman kişiler yetiştirdiler.O insanları inançlarından nasıl uzaklaştırırız diye yöntemler uygulamaya başladılar.Önce Yeniçeriler içerisinde devşirme usulüyle eğitip geliştirerek onlara siz Bektaşı’sınız deyip Hacı Bektaş Dergahını Osmanlı kuklası haline getirdiler.

                 Öbür tarafda Erdebil derhahına bağlı olan Alevilere Kızılbaş,Toroslarda,Doğu Anadoluda,İç anadoluda ve Güney doğuda yaşayan Göçebe Alevilere Türkmenler,Ege ve Akdeniz bölgesinde yaşıyanlara Tahtacı ve Celpni diye Balkanlarda yaşıyanlara Bektaşı gibi lakaplar takarak,Bektaşılığın dışında diğer Lakap taktıkları Alevi topluluklarına hiç alakası olmıyan çeşitli düzme iftiralar yaparak Alevi inançını horlayıcı ve aşağılayıcı olarak tanıtmaya başlamışlardır. İslamiyet içerisinde Dünyaya ışık tutup aydınlatan o güzel Aleviliği değişik isimler altında iftıralar atıp kara lekeler sürerek,Ehli Sünnet vel Camaat yorumuyla İslam anlayışı getirip, insanların yaratıcılığını yok edip Şartlandırıp şekillendirerek yobazlaştırıp doğma kalıp bir toplum yaratarak saltanatlarını uzun zaman sürdürmekti.Bu yaptıklarında da çok başarılı oldular.

                   Hacı Bektaş Veli Dergahı Osmanlı kontrolu altına geçince ve dergaha atanan Postunişanlar Osmanlı Şariat düzenini Ehlibeyt’in yaydığı İslamiyet gibi göstererek Ehli Sünnet vel Cemaat havariliği yapmaya başlayınca,Anadoludaki Aleviler topluca Erdebil Dergahına bağlanmışlardı.Erdebil Dergahına bağlananlara Kızılbaş,bunlar mumsöndü yaparlar,ana, bacı tanımaz namaz kılmaz,oruç tutmaz, bunların dini ve mezhebi yokturdur onun için nikahları haram cenaze namazları kılınmaz diyerek büyük çapta karalama kampanyası başlatmıştır. Batıdakilerine ise siz Bektaşısınız çunkü siz Hacı Bektaş’ın izindesiniz diye Hacı Bektaş Dergahında oturan Postunişanlar kanalıyla guya Hacı Bektaş-ı Veli Osmanlı’ların savunduğu İslam anlayışını savunurmuş gibi gösterip Batıdaki Alevi’lere siz Bektaşı’sınız,Erdebil Dergahı ile bağlantılı olan  Anadoludaki Aleviler’den ayırarak onlar Kızılbaş diyip, büyük çapta Osmanlı propagandası yapılmıştır.Böl ve sömür taktiğinde şöyle bir yöntem uygulanmıştır.

                 Guya Şah İsmail,Çaldıran da,Osmanlı ordusunu yenseymiş, Hacı Bektaş Dergahına gelip, Hacı Bektaş-ı Veli’nin Türbesini dağıtıp yerle bir edecekmiş.Bu kişilerin Şah İsmail’in kişiliğini ilim ve irfanını bilmiyenler için geçerli olduğu kanısındayım.Çunkü Şah İsmail söylediği Deyiş ve Düvaz İmamlarda Pirim Hünkar Hacı Bektaş Veli diye hitap eder.Bunları söyleyen o Ulu ve Yüce İnsan’ın böyle bir şey yapması hayal edilebilirmi.Bu Osmanlı ihanet propagandası söylemlerini,Bektaşılar 1980 yıllara kadar söyleyi  gelmişlerdir.

                   Osmanlı Devletinden dışlanan Aleviler Yıldırım Beyazıt dönemi ile birlikte devletle Alevilerin yabancılaşması başlamıştır.

                    Bu ortamda Şeyh Bedrettin toplumda büyük ölçüde toplumsal bir devrim tasarlar.Kendisinin Simav kadısının oğlu olmasına rağmen halklar arasında tam bir eşitlik önerir toprak ve iş vereceğini,yeni bir düzen getireceğini vurgular.Bir Sünni olan Şeyh Bedrettin bilgi ve becerisiyle Batı Anadolu ve Rumelinde kendine bağlı öbekler oluşturur.

                   Gerçekten Bedrettin kesinlikle bir Alevi ve Batini degildi.Amma gücünü Osmanlı Devletinden dışlanan Alevilerden almıştır.

                   Bedrettin’in düşüncesinin savuınucusu olan Osmanlı Padişahı Yıldırım Beyazıt’ın çocuklarından Musa Çelebi kardeşi 1.Mehmet’e yenilerek öldürülür.

                   Bedrettin Osmanlılar tarafından yakalanarak İznik Kalesinde hapise atılırken,kendisine destek olan Alevi önderlerinden Börklüce Mustafa ve Torlak Kemal’ı Karaburnu-Aydın yöresine yollar,o yörede topladıkları Alevilerle bir güc oluşturarak Osmanlılara karşı ayaklanmayı başlatırlar ve böylece iki Alevi büyüğü Osmanlılarla karşı karşıya gelirler.

                  Osmanlı Padişahı 1.Mehmet’in ordusu önce Börklüceli Mustafa’nın Alevi kuvetlerini,Aydın’da yenip,Börklüceli Mustafa’yı da yakalıyarak tutsak edip Efese götürürler.İdamdan kurtulması için,inancından dönmesi istenir.Börklüceli Mustafa inancından dönmeyeceğinde israr etmesi üzerine, Çarmıha gerilerek idam edilir ve cenazesi kentin içinde gezdirilir.

                  Ardından Osmanlı Ordusu Tolak Kemal’ın üzerine yürür ve Manisa yöresinde yapılan zorlu bir savaş sonu Torlak Kemal yenilir,yandaşlarının çoğu kılıçdan geçirilir.Torlak Kemal’da Manisa’da idam edilir.

                  Şeyh Bedrettin 1416 yılında hapis bulunduğu İznik kalesinden kaçarak Rumeli kıyılarına doğru gider ve Osmanlı Ordusunun üzerine geldiğini öğrenince,kendini güvenceye almak için,Alevilerin çoğunlukta olduğu Deli Orman bölgesine geçer.Burada bir baskın sonucu yakalanarak Sereze getirilir ve çıplak olarak Serez çarşısında idam edilir.1420.

                   Balkanlardaki Alevilere Erdebil’in kolunun uzanamadığı için,Osmanlılar onları yanlarına çekerek kendi Şariat düzenleri içerisinde çıkarları doğrultusunda kullanmışlardı. Osmanlı kendi Şeyhulislam’larının kontrolü altında olup onların gösterdiği yönde eğitim alan Bektaşi’lere hoşgörüyle bakmıştır.Büyük kentlerde Şeyhülislam’ların kontrolu altında olmak şartıyle Bektaşi adı altında yüzlerce tekke açılmasına müsaade etmişlerdir.Aynı zamanda Yeniçeri’lerinde Bektaşı Dergahına bağlı olduğu bilinmektedir.

                  Osmanlılar,Kızılbaş,Bektaşı ayrımı yaptığında Hacı Bektaş-ı Veli’nin soy secereside dahil bütün kaynaklarını yok etmişlerdi.Çunkü Hacı Bektaş-ı Veli’nin kaynakları var olduğu müddetçe sevenlerinin kokuşmuş ve yozlaşmış bir Emevi düzeni olan Şeriat’la uyum içinde Bektaşıların yaşamaları mümkün olmıyaçaktı.Hacı Bektaş-ı Veli’nin islam anlayışı ceddi Ehlibeyt’in yaydığı özgürlükçü İslam anlayışıydı.Osmanlı’ların İslam anlayışı ise Şartcılığa dayalı Biçimsel mantık üzerine kurulmuş totaliter bir Emevi İslam anlayışının devamı olduğu,uyguladığı Şariat düzeninde de açıkca görülmektedir.Bundan dolayı Batini felsefesiyle İslamiyeti algılayan Aleviler’in,Zahiri felsefesiyle İslamiyeti algılayan Sünni’lerle barış içinde yaşamaları hiç bir dönemde mümkün olmamıştır.Çunkü İslam anlayışlarında çok büyük farklılıklar vardı.

            1447 yılında Erdebil Dergahında Şah İbrahim Veli’den sonra yerine oğlu Şah Cüneyit geldi.Akkoyunlu Devletinin kurucusu Alevi sempatizanı olan Uzun Hasan,Karakoyunlu hükümdarı Cihan Şah’a karşı Şah Cüneyid’in taraftarlarından yararlanmak için kız kardeşi Hatice Begim’i Şah Cüneyid’le evlendirir.Burada şunuda belirteyim Karakoyunlu’ların Şahları Alevi sempatizanı idiler. Şirvan Hükümdarlarıyla girdiği bir savaşta Şah Cüneyid Şehit oluyor.1460

             Şah Cüneyid’in Şehit düşmesinden sonra Erdebil Postuna Şah Haydar geliyor.Şah Haydar’da Dayısı Uzun Hasan kızı Alemşah Begim’i Şah Haydar ile evlendiriyor.Şah Haydar Erdebil postuna oturunca Kendi ve yandaşlarının başına Oniki İmamları temsilen başlarına oniki dilimli kırmızı taç giymiştir.Onun için Şah Haydar taraftarlarına Kızılbaşlar diye söylenmeye başlanmıştır.

               Şah Haydar Anadoludaki Alevilerle çok yakın bağlar kuruyordu.Anadoluya gönderdiği Pirler vasıtasıyla Kerbela Matemi kültü Ehlibeyt doslarına sevgi (tevella) ve Ehlibeyt düşmanlarına lanet (teberra) Safavi inanç kaynağının temelini oluşturdu.Şirvan Şahı tarafından şehit edilen Şah Haydar’ın yerine oğlu Yar Ali geçer ve kısa zaman zafında hızla gelişen Erdebil Dergahına Akkoyunlular saldırı düzenliyerek Yar Ali’yi şehit ederler.Küçük yaşda olan İsmail’ide mürütleri tarafından kaçırılarak Gilan’a götürülür ve saklarlar.

               Anadolu Alevileri Osmanlı Sultanlarının kendilerine karşı giriştikleri asimilasyon politikalarına sert tepki gösteriyorlardı amma karşı koyacak ve el atacak güçlü bir kuruluşlarıda yoktu.Osmanlılar Bektaşı adı altında Yeniçeri Ordusuda dahil Batıda ve Balkan’lardaki Alevilere siz Bektaşısınız onlar Kızılbaş deyip Hacı Bektaş Veli Dergahına atadıkları Sırp kökenli Balım Sultan kanalıyla gerekli propagandaları yaparak Batıdaki Alevi kökenli insanları bölerek saflarına almayı başarmıştı.

                 SAFAVİ DEVLETİ:

                1501 yılında Şah Haydar’ın oğlu Şah İsmail meydana çıkarak Baş Şehri Tebriz olan Safavi Devletini kurmasıyla Anadoludaki Aleviler Osmanlı’lara karşı duydukları nefret ve kinden ötürü topluca Ehlibeyt yolunun kurtarıcısı olarak gördükleri Şah İsmail’in safında yer aldılar.Şah İsmail kendine bağlı Pirler aracılığıyle, (Hatayı maslahasıyla) yazdığı Deyiş,Düvaz İmam ve Kerbela Mersileriyle Anadoludaki Alevilere ulaştırıp o güzel günlerin geldiğinin mesajını vererek gönüllerini fet ediyordu.

               Safavi devletini kuran Şah İsmail Şemahiye’de iken Tebriz’de Keçeci’yi vezir tayın ediyor ve yanınada 7 kişilik saygılı Alevi Pirlerinden müteşekkil bir meclis oluşturuyor.Bu uygulama Daha önce 9.yüzyılda kurulan Karmati devletinde,10.yüzyılda kurulan Fatimi devletinde de görülmüştü.Şah İsmail’in kurduğu Safavi devleti layık bir devletti.Devletin başı Şah İsmail’idi amma inanç yönünde “Şah Hatayı” olarak kendini tanıtmıştır.Çunkü devlet başkanı olarak hata yapabilir olmasını göz önünde bulundurarak inanç yönünü idolojisinden ayırmıştır.Şah İsmail 1502 de Akkoyunlu devletini ortadan kaldırınca Kerbelâ da Safavi topraklarına katılmıştı.

                Rivayet olunur.Şah İsmail Kerbelâ şehitlerine çok saygı duyduğu için bir gün Kerbelâ şehitlerini ziyarete gidiyor ve bir rehberden 72 Şehitler hakkında bilgiler almaya çalışırken orada bulunan bir türbeye bu kim diye sorduğunda Rehber,bu Yezit ordusu baş kumandanı Hür ibni Riyah diyor,önce Hz.Hüseyin’e karşı gelip Kerbela çölünde Ehlibeyt Kervanını durdurmuştur ve sorada Ehlibeyt tarafına geçerek Yezit ordusuna karşı çarpışarak şehit düşmüştür diyor.Şah İsmail kendi düşüncesine göre Hür’ün yaptığı kötülük,iyiliğinden daha fazla deyip yanındaki muafızlarına bu mezarı eşerek kabrini çıkarıp başka yere defnedin diye emir veriyor ve muafızlar derhal eşip Hür’ün mubarek naaşını çıkarıyorlar ve Şah İsmail görüyorki Hürşehid’in o güzel vucudu hiç bozulmadan sap sağlam duruyor,koluna Hz.Hüseyin’in sardığı mendil hala sarılı duruyor,sarılı mendili çözdüğünde kann akmaya başlıyor ve derhal sarıp muafızlarına geri gömülmesini emrediyor.Bu olaya çok üzüldüğünü ve İnanç yönünde hatalı olduğunu söyleyerek Hatayı maslahasını alıp,Hürşehit’den şöyle özür diliyor.

                Hata kıldım Hüda için bağışla

                Muhammed Mustafa için bağışla

                Safı nesli Cüneyid Haydar oğlunu

                Ali-el Mürtaza için bağışla.

                Ali’nin Düldülü’nün Kanberi

                Zülfükâri kaza için bağışla.

                Hatice Kübra Fatimatı Zehra

                İmam ol sinsile için bağışla.

                Hasan ki aşk ile girdi meydana

                Hüseyin’i Kerbelâ için bağışla

                İmam Zeynal İmam Bakırı Cafer.

                Kâzim Musa Rıza için bağışla.

                Muhammed taki’dir Şah Ali Naki.

                Hasan el Askeri liva için bağışla.

                Muhammed Mehdi-yi sahip zamanı.

                Eşiğinde geda için bağışla.

                Günahım hadden aşıpdur ey Şahım

                Ali oğlusun Eba için bağışla

                Oniki İmam nur oldu can Hatayı

                 Şahım nuru Hüda için bağışla.

                O yüce insan yukardaki dörtlükden de anlaşıldığı gibi Hürşehit’den özür dilemiştir.Aşağıda ki beyitden de Hürşehit’in mezarını açtımasından dolayı tövbekâr olduğunu dile getirip inanç yönünde HATAYI maslahasını almıştır.

                Ey müselmanlar esir-i zülf-i yârem doğrusu.

                Bu siyehkârın elinde bikararem doğrusu.

                Derdim ol dilber yanında itibarım var menim

                Yokladım ettim yakin bi-itibarem doğrusu.

                 Bir kuru candan n-olur kurban edim cânanıma.

                 Ol peri ruhsarrlıdan çok şerimsarem doğrusu.

                 Şah HATAYI seyre çıktı açtı Hürr’ün kabrini

               Bari’ilahi avf kıl kim tövbekârem doğrusu.

                Şah İsmail Safavi Devletinin başı bilerek ve elinde olmıyan nedenlerle cana kıymış olabileceğinden inanç yönündeki ismi Şah Hatayı’dır.Pirinin huzuruna Şah Hatayı olarak çıkıyordu 

                Şah İsmail Ehlibeyt yoluna çok bağlı ve Alevilerin Yedi Ulularından bir tanesidir.

Şah İsmail Safavi devletini kurar kurmaz Anadoludaki Aleviler derin bir nefes aldılar.Bölük bölük Tebrize gelerek Şah İsmail’i ve Erdebildeki Safavi Dergahını ziyaret ediyorlardı.Artık bütün Dünyadaki Alevilere sahip çıkacak bir devletin var olmasıydı.

                 Şah İsmail hiç bir zaman o güzel Aleviliği kendi siyasetine elet etmemiştir. Kurduğu Safavi Devletinin toprakları içinde bir çok çeşitli inançlardan toplulukların hepsine eşit muamele yaparak onların gönüllerini fet etmiştir.Şah İsmail Safavi Devletini dine dayalı Şariat sistemi ile değil,dinle Devlet işlerinin bir birinden ayrı olarak Demokrasi kuralları içerisinde yönetmiştir.

                   Safavi hanedanlarının soyu,kendi soy secerelerine bakıldığında 7.İmam Musa-i Kâzim’e dayanır.Alevi Pirlerinin Mürşid kabul ettikleri Şahlar arasındaki bağlantı işte böyle sağlam ve kutsal esaslara dayanmaktadır.Safavi Hanedanlarının Pirliğe atadığı kişilerde Evladı Resul soyundan olduğunu isbatlıyan soy secereleri bulunmaktaydı.

                  Dünyanın herhangi bir yerinde bulunan Alevilere, Şahlar bu Pirler vasıtasıyla  ulaşıyorlar ve o bölgedeki Ocaklarda tekke eğitimi ile Alevi öğretileri veriliyordu.

                  Şah İsmail,Safavi Devletini Kurup o engin gönlü  yüksek ilim ve irfan sahipliğiyle yazdığı Düvaz İmam,Deyiş ve Mersiyeleriyle insanların gönlünde taht kurmaya başlayıp,Anadolunun her tarafında’’Maslahası Hatayı’’Şah İsmail’in Beyit ve deyişleri söyleniyordu.Alevi inançı batıda ve doğuda hızla gelişiyordu.Osmanlıları büyük korkular sarmaya başladı. .Osmanlılar,olmazsa,olmaz diyerek,Şah İsmail ve yandaşlarıyla aralarına kalın duvarlar çekilmesi gerekliliğine inanıyorlardı.Şah İsmail’e karşı şiddetli bir Muhalefet geliştirerek Emevi hükümdarı Muaviye’nin Hz.Ali’ye karşı taktiği örnek alarak Safavilere karşı uzun bir yıpratma ve yandaşlarını yoketme yöntemine başvurmuşlardı.

                  Şah İsmail’in Anadoludaki Pir’lerinden Osmanlıların sindirme politikalarına karşı çıkan Nur Ali Koyuluhisar’daki Alevileri başına topluyarak Osmanlı baskılarına karşı baş kaldırıyor ve Osmanlı ordusuna yenilen Nur Ali bir kısım askeriyle birlikte Şahzade Murad’ı da alarak Safavi’lere sığınıyor.Safavi devleti kurulduktan sonra Osmanlılara karşı başkaldıran ilk ayaklanmaydı.1509.

                 Şah Kulu Erdebil Dergahından Anadoluya Pir olarak gönderilen Hasan’ın oğludur.2.Beyazıt döneminde asimilasyona,baskılara ve Erdebil’e gidip gelmenin yasaklanmasına karşı çıkan Şah Kulu Tekke’nin kızılkaya köyünde kendi müritlerini başına toplıyarak Osmanlı emirlerine uymamaya çağırıyor ve kısa zamanda büyük bir kitle oluşuyor.Bu çatışmada Sah Kulu’nun şehit düştüğü yandaşlarının da Safavilere sığındığı söylenir.1511.Bazı yazarlarımız 2.Beyazıt’ın Bektaşı olduğunu söylerler.Bu söylem maksatlıdır.Çunkü o dönemde bütün Bektaşı baba ve dedelerinin Osmanlı düzenini ve şariat sistemini kabullanarak Anadoludaki Alevileri ile Şah İsmail’in askerlerini kılıçdan geçiren Bektaşı Postunişanına bağlı olan Yeniçeri ordusuydu.Osmanlı Padişahlarından bazılarını Bektaşı göstererek,yaptıkları yardımdan dolayı kendi suçlarını ve pisliklerini kapatmaya çalışmalarıdır.Osmanlılar hiç bir zaman ve hiç bir dönemde Bektaşı olmamışlardır ve aynı zamanda Emevi kültünün hararetli savunucularındandır.

                  1512 de Trabzon’da Vali bulunan Yavuz Selim Babası 2.Beyazıt’ın Safavi’lere karşı pasif kaldığını ileri sürerek Yeniçerilerin de yardımı ile kardeşlerini öldürüp babasını da zehirleterek Osmanlı tahtına  oturup ilk iş olarak Anadoluda ne kadar Alevi varsa hepsinin listesini çırartıp,büyük oranda soy kıyımı yapıp,sonrada Safavi Devletinin üzerine yürüyerek Anadolu’da ve İran’da ne kadar Alevi varsa hepsini kılıçdan geçirmekti.Şeyhulislamlara Aleviler alehinde fetvalar yazdırarak Kamuoyu yaratmaya çalışıyor.

                 Yavuz Selim aşağıdaki fetvayı o dönemin Şeyhulislamı İbni Kemal ve Müftü Hamza Efendi’ye, yazdırarak bütün Cami’ler de okunmasını emrediyor.

                 1-İslam dini ve Kuran’ın bozulması

                 2-Şariatın yasakladıklarını mübah saymak

                 3-Şariat ve Muhammed’in uygulamalarına hakaret.

                 4-Kuran ve öbür Şariat kitaplarına hakaret ve saygısızlık.

                 5-Osmanlı ulemasını aşağılama ve küçültme.

                 6-Cami’leri tahrip etme.

                 7-Ebubekir,Ömer ve Osman’ın halifeliklerini yadsıma.

                 8-Muhammed’in karısı Ayşe’ye iftira etme ve söğme.

                 9-İslamın öbür kurallarına uymamakla suçluyorlar.

                  Bu anılan ve de bunlara benzeyen öbür kötü sözleri ve eylemleri,ben ve öbür bütün İslam dini alimlerince açıkca bilindiği için şariat hükmünün ve kitapların verdiği haklara dayanarak fetva verdik ki,onlar kâfirler ve dinsizler topluluğudur.Ve de onlara sempati gösteren batıl dinlerini kabul eden,yardımcı olanlarda kâfir ve dinsizdir.Bunları kırıp topluluklarını dağıtmak bütün Müslümanlar’ın görevidir.Müslümanlar’da ölen kutsal şehitlerin yeri Cennetin en yüce katıdır.O kâfirlerden ölenler ise hakir olup Cehennemin dibinde yer tutacaklardır.Bunların durumu Kâfirlerin sahibi durumundan daha kötüdür.Bu topluluğun boğazladığı gerek okla gerekse köpekle avladığı hayvanlar murdardır.Onların gerek kendi aralarında gerekse başka topluluklarla yaptıkları evlenmeler geçerli değildir.Bunlara Miras bırakılmaz.Yalnızca İslamın Sultanına ait kasaba varsa,o kasabanın bütün insanlarını öldürüp,mallarını,miraslarını ve karılarını alma hakkı vardır.Bunları toplamadan sonra ,tövbe ve pişmanlıklarına inanmamalı tümü öldürülmeli.Bir kimseki onlardan olduğu bilinir ya da onlara giderken yakalanırsa hemen öldürülmelidir.Bu topluluk hem kâfir hem imansız,hem de kötülük yapıcı olduğundan,iki nedenle de öldürülmeleri vaciptir.Dine yardım edenlere Allah yardım eder.Müslüman’lara kötülük yapanlara Allah da kötülük yapar.(Kaynak Osmanlı arşivi)

              Osmanlı Sultanı Yavuz Selim yukarıda yazdırdığı onlarca fetvayı yüzlerce Cami’lerde hutbe olarak okutup,önce kamu oyu yaratmış ve arkasından Bektaşıları ve  Yeniçeri ordusunu safına alıp,Anadoluda 40 binin üzerinde Alevi’yi kılıçdan geçirerek büyük bir Alevi kıyımı yapmıştır.

                Yavuz Selim Anadoluda Alevi kıyımı yaparken Bektaşı’lardan tam desdek almıştır.Bütün fetvaları Kızılbaşlar üzerine verdirmiştir.

                 Yavuz Büyük kıyımlarla Anadoludaki Alevi’leri etkisiz hale getirip,sindirmesinden sonra Şah İsmail üzerine sefere çıkar.Osmanlı ve Safavi orduları İran’ın Hoy kentinin kuzey doğusuna düşen Çaldıran’da karşılaşırlar.İki orduda aynı dili konuşur,askerler aynı bölgenin, aynı yörenin ve aynı ülkenin insanlarıdır.Şah İsmail hiç bir zaman Osmanlılarla savaşmayı göze almamıştı.Çunkü Şah İsmail’in ordusu sayı bakımından daha az ve ateşli silahlardanda yoksundu.Buna karşılık Osmanlı ordusu sayıca hem fazla hemde ateşli silahları çok fazlaydı.Her iki ordununda kurmayları Türkmenlerdi.Savaş Osmanlıların Topcu ateşiyle başlar ve bu ateşli silahlar Safavi ordusunu büyük oranda yıpradır.Sonunda Yeniçeri Ordusunun saldırıya geçmesiyle Safavi orduları yenilgiye uğratılır ve geri geriye çekilmeye başlar.Osmanlı orduları Safavi ordularının peşinden gitmeye cesaret etmeden geri dönerler isede Doğuanadolu’dan Tebriz’e kadar Osmanlıların kontrolu altına geçer ve böylece Aleviler kendi yarattıkları devletten ve kendi yandaşlarından büyük darbe yerler,bir dahada toparlanamazlar.Bu dağnıklığın etkisi günümüze kadar sürüp gelmiştir. Ağustos 1514.

                Anadolu’daki Aleviler o büyük kıyımdan sonrada hiç bir türlü asimilasyonu kabullanmamışlardır.Dağlara çekilerek Osmanlı yönetiminden uzak kendi içlerine dönük kapalı bir yaşam biçimini seçerek inançlarından taviz vermeden Pir’ler vasıtasıyla birbrleri arasında iletişim kurup fırsat bulduklarında Osmanlılara karşı ayaklanmaları sürdürmüşlerdir. Bunlardan Baba Zünnun,Bozoklu Celal ve diger bir çok Celali başkaldırıları inandıkları bir dava uğruna Mürşidler ve Pirler kanalıyla yürütülmüştü.

                 Osmanlılar tarafından,Alevi’lere karşı çok büyük kıyımlar, sürgünler, katliamlar, baskılar ve Şeyhulislamlarca verilen fetvalara rağmen Anadolu’nun önemli bir bölümünü oluşturan halk kitlelerinin,Şah’lara karşı bağlılıklarını azaltmak şöyle dursun,bu bağlılığı dahada artırdığı görülmektedir.

                 Şah İsmail Anadolu’nun en uzak köşelerine kadar ulaşan Pirler kanalıyla Aleviliğin inanç esaslarının yazılı olduğu kitaplarıda ulaştırabiliyordu.Bunlardan en önemlisi Safavi Buyruğu,gibi değişik kitaplardan oluşmaktaydı.Bu kitaplar hale Alevi pirlerinin evlerinde bulunmaktadır.Safavi propagandasıyla birlikte bu inança tabi toplulukların ortak sosyal ve dinsel düzenlemelere tabi tutulduğu görülüyor.Şah İsmail ve Mürşid’leri Anadolu’da, Mavereunehir’de ve Azarbaycan’ın dört bir yanında yaşayan Batini gurupların toplumsal yaşamda ve inanç esaslarında standart bir sistem sağlamışlardır.Mürşid’lik,Pir’lik,Rehber’lik ve Müsaib’lik kurumunu hiyareşik bir düzen içerisinde kurumlaştırarak günümüze kadar gelmesini sağlamıştır.Sah Hatayı’nın söylediği Mehraclama ve Düvaz İmamlarıyla  Alevi ibadet şeklini çerçevesini çizerek bütün Türk Alevilerince kabul edilen bir ibadet şeklini Balkanlardan, Hindistan’a kadar yaymıştır. Aleviliğin sosyal ve dinsel yapılanması hiç kuşkuya yer vermiyecek şekilde,Batini Türk boylarınca kurulan Safavi Devletinin İlim ve irfan sahibi Şah İsmail’in ürünüdür.

              Çaldıran’da Şah İsmail’in,Yavuz Selim’e yenilmesiyle Anadolu’da Osmanlıların Alevilere karşı giriştikleri kıyımlardan kaçarak kuş uçmaz kervan geçmez dağlık ve sarp bölgelere yerleşen kitleler,oldukca disiplinli sosyal ve dinsel bir cemaat hayatı sürmeleri sürecine girmişlerdir.Bu Osmanlı baskıları yüzünden Aleviler 500 nüfusun üzerideki yerleşim alanlarından kaçarak küçük obalar halinde düşmanın kolunun uzanamıyacağı ıssız bölgelere ulaşılması güç coğrafi alanlara gitmelerini zorunlu hale getirmiş ve buralarda devlet düzenine uzak yabancı,kendi sosyal ve dinsel gereksinmelerini karşılamak üzere bir toplumsal yapılanma ortaya çıkmıştır.Bu süreçde hem coğrafi hem sosyal hemde inançsal marjinallaşma  yaşanmış olmasına rağmen daha çok küçük köyler ve obalar halinde olan yapılanma aynı zamanda Pir’ler aracılığıyle birbirleriyle iletişim halinde olan bir organizasyona da sahiptiler.

Bu iletişim ağı sayesinde Balkan’lardan Mavereunehire kadar Aleviler arasında İslam Alevi anlayışında özünde farklı yönler bulunmamaktadır.

               XVl yy.da yaşıyan Alevi Pirlerinden ve yedi ululardan biri olan Pir Sultan Abdal Alevi’lerin acımasızca kıyıma uğradığı bu kargaşa dönemde,Osmanlıların Sivas’s atadığı Hızır Paşa tarafından önce Sivas kalesinde zindana atılarak işkence yapılıyor sonunda darağacında idam ediliyor.Pir Sultan Abdal idamdan önce Hızır Paşaya şöyle sesleniyor.

               Sizde Şah diyeni öldürürlerse.

               Bende bu yayladan Şah’a giderim.

               Yürü bire Hızır Paşa./Seninde devrin kırılır.

               Güvendiğin Padişahın./O da bir gün devrilir.

               Pir Sultan Abdal’ın(Asıl adı Haydar dır.bazı beyitlernde Koca Haydar olarak geçer bu da o dönemde büyük ve kültürlü insanlara verlen ünvanndı.) doğumu kesin olarak bilinmemekte isede XVl.yy. başlarında doğduğu ve Şah İsmail’in oğlu Şah Tahmasb ile Kanuni Süleyman zamanında yaşadığı 1548 veya 1550 yılında Hızır Paşa tarafından Sivas’da idam edildiği yapılan araçtırmalarda varılan ortak noktadır.

               Emevi’ler den başlayıp Şariat düzenini savunan Abbasi’ler,Selçuklu’lar,Eyubiler, Memluklular ve Osmanlılar da,Alevilerin aydın ve özgür İslam anlayışlarından dolayı kendi zalim saltanatları için tehlike olarak görüp,o insanları kendi yandaşlarına potansiyal suçlu olarak göstermişlerdir.Ondan önceki Şariatcılar gibi Osmanlılarda Aleviliği dindışı ve ahlakdışı olarak nitelendirip aşağılayıcı iftıralar atarak,bunlar mumsöndü yapıyorlar yalanlariyle Cami’lerde Kızılbaşlar aleyhine fetvalar okutup, Sünni insanların beyinlerini yıkayıp aşağılayıcı iftira sözcüklerini Sünni insanların bilinç altı yerleştirerek büyük bir Kızılbaş düşmanlığı geliştirmişler ve Alevi’lere yaşama hakkı tanımamışlardır.Bundan dolayı Alevi’lerde kendilerine yaşama hakkı vermiyen Osmanlılara Yezit diye hitap etmişlerdir.(Yezit Emevi Hükümdarı, Kerbela’da Hz.Hüseyin’ile birlikte 72  Ehlibeyt yandaşlarının  katili).Yezit sözcüğü günümüz faşizminin eş anlamındadır.Çunkü birileri kalkar Burjuva dikratörlüğünü savunur,birileri çıkar Proletorya dikratörlüğünü savunur,bir başkasıda Şariat düzenini savunur, Allah adıyla dikdatörlük yapar,bunun üçü de Faşist dir, içeriği bakımından birbirlerinden hiç farkları yokturdur.Bundan dolayı Aleviler Osmanlı idaresini hep Yezit düzeni saymışlardır.

                  Safavi devleti 1736 yılında Nadir Şah tarafından ortadan kaldırılınca ,Artık bundan sonra Alevilerin el atacak yerleri kalmıyor, Osmanlılara karşı büyük ve örgütlü ayaklanmalarada son veriyorlar ve el ele el Hakka şiarıyle Pirler vasıtasıyla zencir halkası gibi birbirlerine bağlı olan Alevi’ler içlerine kapalı bir yaşam biçimi geliştirmek zorunda kalmışlardı.

                 Aleviler Yezit düzeni saydıkları Osmanlı idaresiyle her türlü bağlantıyı kesmişler,inanç,adet ve törelerini dış dünyaya kapalı olarak yüz yıllarca yaşatmayı o yüce Ulu Ozanların sözlü coşkulu edebiyatlarının büyük katkılarıyla başarmışlardır.

                 Aleviler’in sessiz ve sakin içine kapanmasını ganimat bilen Osmanlı Padişahı ll.Mahmut,(VAKKAY-I HAYRİ-YE olayını başlatıyor )tarihler boyu Osmanlı şarıat düzeninin savunucusu ve vurucu gücü olan Bektaşileri ve Bektaşı yan kurumu Yeniçerileri ortadan kaldırmaya karar vererek Yavuz Selim’in Kızılbaşların katliamı hakkındaki verdiği Fermanın aynısınıda Osmanlı Padişahı ll.Mahmut Bektaşılar alehinde fetvalar verdiriyor ve şöyle diyor.İçimizde öyle bir nesil varki bunlar fesat yuvaları haline gelmiş dini imanı ve mezhebi olmıyan Kuran’ı ve Şariatın buyruklarını yok sayan dinsizleri görüldüğü yerde katledilip karısını almak malını yağma yapmak kadar sevap hiç yoktur deyip önce kamoyu yaratmıştır.

                Sonrada 8.Temmuz.1826 gecesi aniden kendi kolluk kuvetlerine emir vererek Yeniçeri ve Bektaşıların yoğun olduğu bölgeleri top atışına tutarak yerle bir ettiriyor.Yeniçeriler ve Bektaşı Dede Babaları bir türlü toplanamıyarak ölenler ölüyor kalanlarda gizli köşelere saklanıyorlar.Osmanlılar yüzlerce Bektaşı tekkelerini kapatıyor ve yüzlerce Bektaşı büyüklerini de idam veya sürgün ediyorlar.Osmanlı Şariat düzeniyle uyum içinde yaşıyan Osmanlı pastasından pay alarak rant sağlıyan ve Osmanlı Şariat düşmanları  Alevi’lere karşı vurucu güc olarak kullandığı Bektaşı’ler Osmanlılarla ters düşüp rantları kesilince tarihler boyu Kızılbaşlara karşı kan gusan Alevi inancını ve aydın düşüncesini dindışı gören Bektaşı baba ve Dedeleri,coğunluğu Sünnileşti.Bir kısmıda Alevilerin içine girerek Alevi İslam anlayışının savunucusu olmaya ve aydınlanmaya başladılar.Bunu yaparkende Bektaşı Dedeleri Alevilerin içerisine girerek, tarihler boyu yıkılmayan ve inançlarından taviz vermeyen Kızılbaş Alevilerin kurumlarında değişiklikler gösterip kendi saflarına çekerek Osmanlı’lardan kesilen çıkarları Aleviler içerisinde  aramaya başlamışlardı. Bu yapılanmada yine Alevi ve Bektaşı ayrımı yapılarak,Osmanlıların İmparatorluğa dönüşündeki ayrımcalığı yeniden Alevi gündemine getirerek Bektaşı dedeleri Aleviler üzerinden rant sağlamayı başarmışlardır.Alevi hiyaraşik düzenin de bazı değişiklikler yapmayıda ihmal etmemişlerdir.Bunlardan bazıları şöyle kurumlarda ve cem törenlerinde değişiklik yaparak Halk arasında Şah İsmail’i düşman gösterip, Alerviliğin Örf adet töre ve kutsal değerlerinde tahribatlar yaparak Alevilikte olmazsa olmaz 4 kurumdan Mürşid’lik,Pir’lik,Rehber’lik ve Müsaip’lik kurumlarını, ikiye indirmişlerdir ve kurumlarında kurumu kalmamıştır.Bu günkü Bektaşı tarikatında Bektaşı dedelerinin Piri ve Rehberi yoktur.Şah Hatayı Maslahasıyla anılan Mehraclama’ya karşı altarnatif olarak 1880 lerden sonra ikinci bir Mehraclama çıkarmışlardır. Çunkü böyle değişiklikler yapmasalardı Bektaşı dedeleri kendilerini halk arasında kabullandırmaları çok zor olacaktı.Bunların Osmanlılardan koparak Aleviliğin içine girmeleri Alevi’likte büyük bir inanç erevizyonua yol açmıştır. Daha doğrusu yarardan çok zarar getirmıştir.

                  Büyük Alevi Ozanı FAKİRİ (Cafer Baba 1866-1932.) Hacı Bektaş Tekkesinden Çırak toplamak için gelen kişilerin etrafında toplanan ve ona bağlanan insanlara aşağıdaki dörtlüğü söylemiştir.

                  Nazirciler doğru sürse yolunu

                  Amma işleğinde sahteleri çok.

                  Cümle alem o sultana kul ille.

                  Hani buyruğunda noktaları yok.

                  Pir yok Rehber yok doğru irahda.

                  Mürşid’e yetmişler gözleri Şahda

                  Ne güzel bunların eli dergâhda.

                  Bir mıh üzerine tahtaları yok.

                  Dört kapunun üçü kapandı noldu.

                  İtikat kalmadı ihtilâl buldu.

                  Söz çoluk çocuğun elinde kaldı.

                  Tan eyler insanı nükteleri çok.

                  Kimse bilmez kim seviyor Bektaş’ı.

                  Halin bilmeyenler atıyor taşı.

                  Kimi hırka giyer olur Bektaşı.

                  Onunla yüzlenir ustaları çok.

                  Boşuna çalışman bu devri ahır.

                  Eski ki süreği ettiler tehir.

                  Terketmiş karayı ağından okur.

                  Bahsetmiş benliği nükteleri çok.

                  Kimi öyle kimi böyle sürünür.

                  Pak olmuş her şeyden yunmuş arınır.

                  Bağlamış nefsini ölü görünür.

                  Yalandır hilafdır hastaları yok.

                  İçerler pis suyu der ki meytanı.

                  Gevşetir,çözer söker kaytanı.

                  FAKİR,der :Yaramaz feyli Şeytanı.

                  Kesilmez fesadı ukbaları çok.

                 Alevi kültünü savunan binlerce büyük tasavvufu ozanlar tarihin her döneminde var olmuştur. Bunlardan bazılarını şöyle sıralıyabilirim,Ozan Kumru,Fatimiler döneminin,Koca Ahmet Yesevi Mavereunehir de Xll. yy.da yaşamış. Azarbaycan’da,Anadolu’da,Suriye’de ve Irak’ta yaşamış olan Yunus Emre Xlll yy.da,Abdal Musa,Kaygusuz Abdal XlV yy.da,Seyit NesimiXVyy.da,Şah Hatayı,Füzulü, Yemini,Pir Sultan Abdal.Kul Himmet XVl yy.da, Virani,Genç Abdal,Güvenç Abdal XVll yy.da,.Sıtkı Selim,Eşref oğlu XVlll.yy da,Sadık Baba,Dertli XlX.yy.da, Fakiri Baba XX.yy.ın ilk çeyreğinde yaşamıştır.XX.yy.ın sonlarıda yaşıyan Aşık Veysel,Davut Sulari,Aşık Daimi Feyzullah Çinar,Sivas’da Emevi bozuntuları tarafından yakılarak şehit edilen Muhlis Akarsu,Hasret Gültekin,Madımak otel yangınında güçbela kurtulan çağın Pir Sultanı olan l7.5.2002  günü Hakka yürüyen Aşık Mahsuni Şerif gibi Aydınlığa ve Çağdaşlığa yönlendiren o güzel ruhlu insanlara Atatürk Cumhuriyetinde de sahip çıkılmamıştır.Onlara karşı kin duygularını açıkca göstererek bu yüce insanlara Devletin radyolarında ve Televizyonlarında hiç bir şekilde yer vermemişlerdir. Amma onların bestelediği yapıtları başkalarının ağzından duymaktaydık.En Demokrat ve Çağdaş olduğunu iddia eden her platfomda Sosyal Semokrat olduğunu söyleyen Parti liderleri de dahil halk arsasında çağdaşlığa,aydınlığa ve evrenselliğe çağrı yapan Alevi kökenli ozanlarımızı hiç bir şekilde kabullanıp içlerine sindirememişlerdir.O ozanlarımızın inandıkları Karaca Ahmet Cemevini bir gecede dozerlerle yıktıran o günün İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı olan şimdiki Başbakanımız seçim propagandasında Aşık Mahsuni’nin şu dörtlüğünü söylüyor ‘’Yiğit muhtaç olmuş kuru soğana,bilmem  söylesemmi,sölemesemmi’’Yine Başbakanın Hocası Erbakan seçim propagandalarında kendi düşüncelerindeki yaratıkların dar ağacında idam ettirdikleri Pir Sultan’ın şu dörtlüğünü silogan olarak kulanıyorlar.’’Gelin canlar bir olalım’’ amma sonunu sölemiyorlar sonu şöyle ‘’Yezit’e kılıç vuralım,Hüseyin’in kanını alalım,Tevekkellü tahal Allah’’ Günümüzde Ehlibeyt’in ektiği o güzel bahçedeTarihin her döneminde sayısız İslam’a ışık tutan ölümsüz Güller yetişmiştir amma Emevi kalıntısı yobaz Şariat özlemcileri tarafından sarmaşıklar dikilerek o güzelim bahçeyi yok etmeye çalışmışlardır.

               Osmanlıların yıkılıp 1920 de Kurulan Türkiye Büyük Millet meclisini,Aleviler büyük sevinçlerle karşıladılar.Çunkü Mustafa Kemal Paşanın Heteredoks İslam anlayışında bilgili aydınlığa yönelik bir düşünce tarzının olduğuna inanıyorlardı.Bundan dolayı Aleviler Mustafa Kemal’ın hep yanında yer almışlardı.Alevi büyükleri taliplerine mektuplar yazarak Her platformda Mustafa Kemal’ın desdeklenmesini sağlamışlardı.

                 1923 de Kurulan Türkiye Cumhuriyeti ilk yıllarında gerçekleştirilen reformlar Alevi’leri bütünüyle olmasada memnun eden çalışmalardı.Belli başlı yapılanlar,Cağdaş eğitim birliğine yönelik düzenlemeler,Şariat kalıntısı Halifeliğin kaldırılması ve laik esaslara dayalı bir çağdaş hukuk sistemine yönelmesi,kılık kıyafetin çağdaşlaştırılması,Arap harflerinin kaldırılarak yerine Türk sözçüklerine daha uygun latin harflerinin getirilmesi ve soy adı kanununun çıkarılması, Alevilerin içtenlikle anında kabullandığı ve uydukları yasalardı.Aleviler hiç bir dönemde Anadolu’nun Araplaşmasını kabulanmamışlardı. Selçuklu’lar ve Osmanlı’lar saltanatları sırasında Fasça ve Arapça karışımı bir lisan konuşurlarken,Anadolu’daki Aleviler tarihin hiç bir döneminde kendi geleneklerinden örf adet ve törelerinden taviz vermeden her tarafda topuzlar çalınıp Türküler,Deyişler söyliyerek ibadetlerini Türkçe yaparak ata kültürlerini yaşatmışlardı.Eğer Aleviler Anadolu’da azımsanamıyacak kadar çoğunlukta olmasaydı ve Osmanlılara uysalardı,bu gün Türkiyede Türkçe konuşan ve ben Türküm diyen tek kişi bulunamazdı.

                   Heteredoks İslam anlayışına sahip olan Mustafa Kemal ve İsmet İnönü’nün Cumhur Başkanlığı dönemide Aleviler’e karşı Sünni’ler tarafından herhangi bir münferit olaya raslanmamıştır.Bu dönem Osmanlı’nın 620 sene şartlandırıp şekillendirdiği Sünni ümmetçi bir toplumunu yıkarak yerine Ulusal bir toplum düzeni getirmesine rağmen Alevi Sünni arasında Mezhep çatışmasının çok fazla olması beklenirken 1950 yılına kadar  küçük çapta ve bireyler arasındaki olaylar dışında,örgütsel bir çatışma söz konusu olmamıştır.

                 1950 de çok partili sisteme geçip Demokrat Parti ikdidara gelince Osmanlı Şariat özlemcileri yavaş yavaş seslerini yüksetmeye başladılar.Demokrat Parti tarafından büyük tavizler verilmeye başlandı.Atatürk ve İnönü zamanında Türkçe okunan Ezan terkrar Arapça okunmaya başlandı.Hükümetler kanalıyla Şehirlere ve Köylere Camiler yapılmaya başlandı.İmamhatip okulları açtırıldı,Kuran kursları verilmeye başlandı.Kısa zaman zarfında bu gelişme Onbinlerce Cami,Yüzlece İmamhatip Okulları ve binlerce Kuran kursları açılarak,Alevi’lerdende topladığı paralarla Devlet bütçesinden karşılanıyordu.Türkiye nüfusunun % 70 ini etkisi altına alarak Osmanlı Şariat sisteminin rüzgarları esmeye başlamışdı.Atatürk ilkeleri çiynanıyor,Aleviler Osmanlı döneminde olduğu gibi horlanıp aşağılanıyor.Her tarafda Alevi katliamları başlıyor İl ve İlçelerdeki malları yağmalanıyor. Bunlar o dönemdeki sağ partililer tarafından destekleniyor.Cumhuriyet kurulduğunda sonra ilk katliam ve yağmalama 1966 yılında Kahraman Maraşın Elbistan İlçesinde vuku buluyor.Doğan Kılıcın ve Aşık Mahsuni Şerif’in de verdigi konserde,1300 yıl önceki Muaviye’nin uzantısı olan yaratıklar tarafından konser salonu basılarak orada bulunan insanlar linç edilmeye çalışılmıştır ve sonuç olarak da Elbistan’da ne kadar Alevi Dükkanları ve bir çok evler yağmalanmıştır.Elbistan olayını takiben 1969 da Malatya da Kemal Abbas olayı,l974 de Erzincanda Alevi dükkanları yağmalanıyor.1974 de  Hamido’nun öncülüğünde Malatya’da Alevi Dükkanlarının yağmalanması, yine 1978 de Hamido’nun Eskişehir den gönderilen bir bomba ile öldürülmesinin arkasından Malatya’da Alevi dükkanlarının yağmalanması ve Alevi olan Çavuşoğlu,Haçuva mahallelerinin basılarak üç çocuğun öldürülmesi, Maraş’da l978 de öldürülen iki solcu öğretmenin yapılan cenaze töreninde çıkan olayların arkasında Alevi dükkanları yağmalanıyor ve bir Alevi Mahallesi olan Yörük Selim mahallesi basılarak 115 Alevi kökenli yaşlı kadın çocuk kıyımı yapılıyor.1979 da Sivas da Alevi mahallesi olan Ali Baba mahallesi basılıyor bir çok insanın hayatına mal oluyor.1980 de Çorumda Alevi yerleşim ve iş yerleri basılıp yağmalanıyor 30 üzerinde Alevi insanı katlediliyor.

                 Aleviler Atatürk’ün kurduğu Partide yer almışlardı.Bu olaylar bir kısmını dahada sola kaymasına sebep olmuşdur.1965 den sonra kurulan sağcı hükümetler Şariat özlemcilerine büyük tavizler vererek onların yanında yer almışlardı.Bu da Alevilerin mevcut düzenle kurtuluşlarının olmıyacağını insanlığın baş düşmanı Şariatın ve ırkcılığın Türkiye’yi ele geçireceği endişesiyle Aleviler Sosyal Demokrat ve aşırı solda yerlerini almışlardı.Bu da gösteriyorki Hükümetlerin aşırı sağcıların yanında yer alması ve devletin bütün olanaklarından yararlandırılmaları mevcüt Hükümetlerin ve tutucu Sünni baskıları Alevileri aşırı sola yönelmelerini zorunlu hale getirmiştir.

                  XX. yy. üçüncü çeyreğinde UNESCO Helsinki Dünya konferansı toplantısında bir karar alarak,’’Dünyadaki bütün ülkelerde Din,dil,ırk,Mezhep,renk ve cinsiyet gözetmeksizin herkes eşittir deniliyor ve o dönemin T.C. Başbakanı da bu kararı imzalamasına rağmen, T.C. Hükümetlerinde orta çağ düşüncesi hakim idi. Dünya hızla bilime yönelerek bilimsel mantığın hakim olduğu bir dönemde 12 Eylül 1980 de ihtilal yapıp ikdidara gelen Kenan Evren Cuntası yukarıda saydığım yağmalamalar, katliamlar ve zulümler yetmemiş gibi 500 bin Alevi gençlerinin belli kesimini İdam ederek ve kurşunlatarak öldürttüler diğerlerinide zindanlara atarak işkenceden geçirip yüzlercesini katletmiş ve sakat bırakmışlardı.1980 Askeri cunta bu yaptıkları yetmemiş gibi bütün Valiliklere birer genelge göndererek, Alevileri kontrol altında tutmalarını ve o insanların çok tehlikeli olduğunu ve dikkatlı olmalarının gereği üzerinde duruyor.Bu da atası Muaviye’nin vasiyeti gereği olsa diye düşünüyorum. Şariat özlemcisi yobazlar Sudi Arabistan Şariat düzeninin sağ kolu olan Rabıta örgütü ile işbirliği yaparak onlardan aldığı yüklü paralarla Türkiye ve Avrupa’daki yobaz hocaları beslemiştir.1950 yılında ikdidara gelen Menderes hükümetiyle filizlemeye başlayan yobazlar 12 Eylül 1980 Cuntasının gelmesiyle büyük güç haline gelmiştir.

                   2 Temmuz 1993 günü Camiden çıkan 15 bin kişilik Emevi uzantıları büyük bir yobaz kitlelerince her ne kadar Aziz Nesin bahane edildi isede, hedef geçmişde olduğu gibi Alevi’lerdi.Sivas Valisinin yardımıyle yaptırılan Pir Sultan Abdal Anıtının açılış törenine katılan Ozan sanaatçı ve Yazarların bulunduğu Madımak otelini abluka altına alıp 7 saat bekledikten sonra bütün güvenlik güçlerinin gözleri önünde 33 can yakılarak şehit edilmişlerdi.Burada Pir Sultan heykeli ile Atatürk’ün  büstünü  kırarak parçalarını iplere bağlayıp sokaklarda sürümüşlerdir.

                  1980 Cuntası güvenlik güçleri içerisinde bulunan Pol. der.i temizliyerek boş yerlere yobaz ve ırkcı Ülkücü mafyanın adamlarıyla doldurdu.Kenan Paşanın geliştirdiği güvenlik güçleri 2.Temmuz 1993 de Sivas’da 33 canın yakılmasına seyirci kalırken,1994 de Gazi mahallesinde Alevilerin gittiği bir kahve faili meçul kişiler (Güvenlik güçlerinin içindeki Ülkücü mafya ile yobaz bozuntularının yaptığı sanılmaktadır) tarafından taranarak bir kişinin ölümüne bir çok kişininde yaralanmasına  sebep olunmuştur.Kahvenin etrafında toplanan Alevi insanların üzerine yine güvenlik güçleri tarafından ateş açılarak Gazı mahallesi ve Ümraniye’de 26 kişinin ölümüne 200 e yakın kişininde yaralanmasına sebep olmuşlardır.

                  1996 lara gelindiğinde Türk Silahlı Kuvetlerin başındaki çağa göre kendini yetiştirmiş bilgili aydın Komutanlar yobazların bu gidişine dur demek zorunda kaldılar.8 yıllık mecburi çağdaş eğitimi getirmeye zorladılar.Şariat havariliği yapan Erbakan ve yandaşlarını Devlet yönetiminden uzaklaştıdılar.Refah Partinin Başkanı olan Necmettin Erbakan meydanlara çıktığında diger partililere şöyle söylüyordu’’sizi gidi sizi Batı taklitçileri sizi’’diye diğer partiler batıya yaklaşıyorlar,biz ise İslam birliği kurarak islam ortak pazarını gerçekleştirip para birimine geçeceğiz ve ortak paramızın adıda İslam Dinarı olacak ve biz bunları gerçekleştirmemiz kanlımı olur kansızmı bunuda zaman gösterecek diyordu.Erbakan’ın uzun zamandır yanında çalışan Partinin her kademesinde görev alan bu insanlar Erbakan’dan ayrılıp Parti kurup ikdidara gelince Türkiye’yi Avrupa birliği üyesi olması için büyük gayret içinde olmalarına rağmen,ben bunların samimi olduklarına bir türlü inanamıyorum.Çunkü Amerikan, Irak savaşında olduğu gibi önceden kuzeyden cephe açılması için 60.000 kişilik Amerikan Askerlerinin Türk topraklarında koşunlandırılmasına garanti vererek birinci teskereyi parlamentodan geçirmişlerdi ve Amerikan Askerleri gerekli askeri malzemeleri getirip Güney Doğuya yerleştirmişlerdi. Mevcut Hükümet ikinci teskerede bir köylü ayak oyunu oynayarak Meclisden geçmesini engellemiştir.Amerikan Askerleri silah ve tecizatlarını alarak çekip gitmişlerdir.Avrupa Birliğinede aynı oyunu oynayacaklarından büyük kuşku duymaktayım.

                  Avrupa Birliğine girme pahasına AB. Uyum yasaları adı altında mevcut yasaları değiştirerek Türkiye Cumhuriyetinin temel ilkeleri olan layikliği savunan güçlü kurumları yasal olarak safdışı bırakıp,yasamada çoğunluğu ele geçiren AKP.ikdidarı yürütmede ve yargıda kadrolaşarak önemli yerleri ele geçirip şariatın yolunu açan ortamı hazırladıktan sonra yukarıda belirttiğim gibi ABD.ye oynanan oyunun aynısını AB.ne giriş süreci içerisinde Birliğe katılmamak için köylü ayak oyunları oynuyarak engelliyeceklerine içtenlikle inanmaktayım.Çunkü Bakanlar Kurulundaki bütün insanların karılarının ve kızlarının kafalarını paketliyerek beyinlerini karanlığa gömen kişiler nasıl bir çağdaşlaşmış Avrupa’nın parçası olmayı düşünüyorlar.AB.bu tip insanları nasıl içlerine sindirecekler bunuda bir türlü anlayabilmiş değilim.AB. halkları arasındaki yargı Kapalı kadın ve kocalarının aşırı İslami dinci olup her birinin bir terörist Usama bin Ladin’in El Kaide örgütü olduklarına inanırlar. Böyle inançlara sahip insanlarla Avrupa’ya  entegre olmasının mümkün olamıyacağı her platform da dile getirilmektedir.

                   Değerli canlar ,Hz.Muhammed’in Hakka yürümesiyle başlayan ve günümüze kadar gelen İslamda yozlaşmayı bütün olanaklarım dahilinde siz okuyucularıma açıkca anlatmaya çalıştım.Diger yorumlarıda sizlerin taktirine bırakıyorum.

          KIZIL OĞLUNUN GURBETE ÇIKIŞI

          Haydar Kızıloğlu Belli bir süre sonra o da gurbetçi kevranına karışıyor.Haydar Bosch firmasında çalışırken bir çok Türk arkadaşlarıyla tanışıyor.Bunlar Benim Alevi kökenli olduğumu bilmiyorlardı amma bir çok konuşmalarında Alevilere hakaretler ederek geçmişde verilen bilinçaltı yerleştirilmiş dinsiz,mumsöndü yapar ana bacı tanımazlar diyerek tarihden gelen söylemlerini sürdürüyorlardı.

           Bir gün kendi kendime düşünmeye başladım biz Türkiye’de Sünni tayfasından korkuyorduk.Çunkü Devletin bütün olanakları Sünilerin elinde idi.Devlet Alevileri yasal olarak da yok sayıyordu.Laik ve çağdaş Avrupa’da Demokrasinin beşşiği olan bir ülkede neden korkayım diye düşündüm amma  bu insanlara kendimin Alevi olduğunu söylersem benden uzaklaşırlarmı korkusu aldı.Çunkü Camilerde hocaların verdiği vaazlarda Kızılbaşlarla çok samimi olmayın sizleri yoldan çıkarır dediklerini duymuştum.Bir gün Karadenzli Laz hocanın Alevilere karşı aşağılayıcı ve hakaret dolu sözlerine tepki olarak kendimin Alevi inançlı olduğumu söyleyince o toplumda bulunan insanların çoğunluğu sen Kızılbaş değilsin diyerek bana tepki gösterdiler.O insanlar benim Alevi olmamı bir türlü kabullanamıyorlar ve tekrar tekrar soruyorlar gerçekten sen Kızılbaşmısın dediklerinde ben Alevi olmamdan dolayı onur duyuyorum dediğimde, tam olarak inandılar ve konuyu bir dahada gündeme getirmediler,amma bana karşı bakış açılarıda değişti.Eskiden benimle sıcak ve samimi olan kişiler konuşmalarında resmi ve mesafeli olmaya başladılar.

                Firmada yakınımda çalışan Hacı Osman Hoca ilede samimi konuşuyorduk.Bir gün yanıma oturarak bana bazı sorular sordu,sen gerçekten Alevimisin  ve neye inanıyorsunuz bana anlatırmısın dedi.

                KIZILOĞLU: Biz Aleviler,Aleviliğin İslamın özü, Allahın birliğine Hz.Muhammed’in Peygamber,Hz.Ali’nin de veliyullah olduğuna inanırlar,daha doğrusu Allah,Muhammed,Ali üçlüsüne sevgi ve aşk ile yaklaşırlar,bunun üçününde İnsan sıfatında bir nur olduğuna inanırlar.

               OSMAN : Siz islam’mısınız,Allahın bir olduğuna Hz.Muhammed’in Allahın Resulu olduğuna inanıyorsunuz da niçin abdest alıp namaz kılmıyorsunuz ve Ramazan orucu tutmuyorsunuz. Apdest alıp namaz kılmıyan tam olarak ramazan ayında oruç tutmıyan ve İslamın beş şartını yerine getirmeyen yani şahadet getirip, namaz kılmıyan, Ramazan orucu tutmayan, Hacca gitmeyip Zekât vermeyen kişiler Müsliman olamazlar.İslam olmak için bu beş şartı yerine getirme mecburiyeti vardır.

                 KIZILOĞLU: Kuran’da Bir insanın Tanrıya ibadet etmesi için namaz kılması şart diye herhangi bir tanımı olmadığı mevcut..Bir insan ibadetini yürürken,otururken ve yatarken de tanrıyı zikederek de yerine getirebilir. Kuran’da İslamın beş şartı vardır diye herhangi bir buyruk yok İnananların Kuran’ın bütün surelerine uymak zorunluluğu vardır. Kuran vahiy yoluyla Hz.Peygamber’e gönderilen Allah’ın buyruklarıdır.Kuranda buyururki İnsan aklı Kuran’ın üstündedir der.Çunkü Kuran’ı çok iyi gelişmiş zekâlı insanlar yorumlar.Aklı zekâsı zayıf olan insanların Kuran’ı yorumlaması uygun değildir.Emevi hükümdarı Muaviye ile başlayıp menfaatperens  insanların Kuran’ı özünden saptırmasıyla, kendi çıkarları doğrultusunda Kuran tevsirleri yaparak kendi eğemenlik altında olan insanları ortaçağ karanlığına gömüp Miladi 656 yılından, günümüze kadar gelen Ehlibeyt yanlılarının kıyımlarıyla sonuçlanan hüsran dolu olaylar Ehlibeyt İslam’ını ve Kuran yorumunu yanlış   tanımamalarından kaynaklanmaktadır. Kuran’ın insanların aydılanmasına ışık tutan Allahın Buyruğu olduğunu söyleyen o yüce ulular da kıyımlara ve katliamlara maruz kalmışlardır.

                   a-Abdest,Namaz,ve oruç Arapça değil Farsca sözcüklerdir.Abdest Farsca Ab su dest el anlamı (elsuyu demektir).Kuran’da bu sözcükler yok.Kuran’da sadece salat vardır.Arap literaturunda salat (çoğul) dualar anlamındadır.Kuran’da şöyle buyurur üç salat bir ortası der bunu nasıl yorumlanacağı o gelişmiş insan zekâsına bağlıdır.Kuran’da Salat’ın vakti saatı ve şekli şeması yok,sadece Güneş battıktan sonra Tan yeri ağarıcaya kadar okunan Dualar (Salat) en makbul olanlarıdır buyurur.Kuran’da ibadet şekli hiç bir surette tanımlanamamıştır.

                  b- Hz.Muhammed zamanında Mekke’li müşrikler Kâbe’ye sahip çıkıyorlar çevresine Cami yaparak içinde namaz kılıyorlardı Hz.Muhammed bunlar fesat yuvasıdır diye tamamını yıktırmıştır.Bu gün ben müslimanım diyenlerin kıldıkları namazın şekli Mekkeli müşrikler Güneş,ay,yıldızlar kültüne tapan çok tanrılı bir din olan Sabiiler’den

alınarak Emeviler döneminde Emevi İslamiyetine motive edilmiştir.İsminide Sabiiler’de olduğu gibi aynen namaz olarak korumuştur.Yalnız Sabiiler yedi gezeğen yıldız için yedi vakit namaz kılarlarken,Emevi islamiyeti bunu beş vakite indirmiş ve sanki Hz.Muhammed’in buyruğuymuş gibi hadisler uydurarak İslamiyet içerisinde kurumlaştırmışlardır.

              c- Dinler ve mezhepler tarihi tetkik edildiği taktirde görülürki her din ve meshebin kuruluşunda mevcut olmıyan akait ve kavait sonradan bu din ve mezhebin teşkilatcıları havarileri,imamları,halifeleri ve müçtehitleri tarafından Peygamberlerin vefaatından sonra vazedilir.Sonradan vazedilmiş olan bu kaideler zamanla kat’iyet kesbetmekte ve dinin esaslarından zannedilerek buna göre amel edilmektedir.Ancak hakikat olan dinin temel kuralları  bu ahkâmdadır,bunun dışında kalan her şey batıldır.

               Halbuki zamanımızda değişmez bir hakikat zannedilen bu çeşit ahkâmın kabulü için ne kadar ihtilaf ve savaşlar çıktığını,bu yüzden binlerce suçsuz insanların kanlarının döküldüğünü, güçlü devletlerin kılıç zoruyla batılın bile kabul edildiğini tarih açıkca göstermektedir.Bu hususda tarih şahiddimizdir.İslam tarihine baktığımızda bir çok meseleler vardırki,daha doğrusu İslam anlayışındaki farklılıklar,başlangıçda büyük ihtilaflar doğurmuş ve uğruna kıyımlar ve katliamlar yapılmıştır.İşte Ehlibeyt sorunu,Kerbela vacıası,namaz ve oruç meselesi,Alevilik ile Sunnilik birbirlerine karşı olan mezhep ve tarikatların Kuran’da bir olması lâzım gelirken zamanla ayrılan yol ,erkân meseleleri Kıble,hac v.s.Bütün bunlar İslami anlayış farklılıklarından,Kuran’ı Kerimi tefsir ve yorum tarzından kaynaklanmıştır.

              Bundan dolayı bu ihtilaflı meseleler hakkında söz edilirken tarihi olayları ve Kuran’ın emirlerini nazara almak gerekir.Bir takım şekillendirilip ve şartlandırılmış insanlarla aynı zamanda çıkarı olan menfaatcılar peşin hükümlere kapılarak,Aleviler hakkında dedi kodu çıkarıp fesat ve ikilik tohumu ekmek isterler.Onlar Alevilerin de bir esasa istinat ettiğinden ve Kuran’ın hikmetlerinden faydalanıp ona göre hareket ve iman ettiklerinden bihaberdirler, derken gerçeği bilmekte istemezler.Misal Alevilerin namaz kılmadıkları ve böylece delâlete düştükleri iddiasında dırlar.Durum hiçde öyle olmayıp,Alevilerde Kuran’a,Hz.Muhammed’in  ve Ehlibeyt’inin emirlerine uymakta olup ona göre ibadet etmetedirler.Aleviler Tanrı yolunda ve Hz.Muhammed’in buyruklarına uyarak dinin bütün icaplarını yerine getirmektedirler.Bunu inkâr edenler Haktan yana olmayıp menfaatları geregi gerçeği bilmek istemiyenlerdir.

                 Hz.Ali şöyle buyuruyor’’Bir hikmet ve hakikatı bulmak, müminler için büyük bir ganimettir’’

                 3.Mart.l925 günü 400 Millet Vekilinin bulunduğu T.C.Büyük Millet Meclisinde yapılan konuşmada,Hilafetin mahiyeti hakikiyesi adı altıda verdikleri kararda açıkca belirtiliyor.’’Bir takım menfaat düşkünü dalkavuk Ulemaların,Muaviye’yi Halifeyi müslimin diye tavsif ederek,dini esasları Muaviye taraftarlarının isteklerine göre değiştirdikleri sabittir.’’deniliyor.

                 Gazi Mustafa Kemal: 1922 de Türkiye Büyük Millet Meclisinde şöyle bir konuşma yapıyor.”Efendiler İslamiyetin başlangıcındaki hataya düşmeyelim,halifelik Ali’nin hakkı iken Ömer’in baskısıyla Ebu Bekir’e biat olundu.Görülüyorki halifenin seçiminde genel eğilimin birleşiminden çok kişisel etki saptamayı biçimlendirmiştir.Peygamber’in ölümünden 25 yıl kadar bir süre sonra İslam dünyası içinde İslamın en büyük kişilerinden ikisi halifelik savıyla arkalarından sürükledikleri aynı din aynı ırktaki insanları kanlar içinde bırakmakta sakınca görmediler.Sonunda hilesinde başarılı olan,gerçek İslamın izinde saf ve temiz olanı yendi.Ailesini ve çocuklarını yok ve perişan etti.Böylelikle halifelik ünvanı altında İslamiyeti saltanaata dönüştürdü.Emevi saltanaatı büyük fetihler yapmakla birlikte başından sonuna değin kanlı ve üzücü olaylar ile ancak 90 sene yaşıyabildi. Biz bu gibi hartalara düşmeyelim,hak kiminse ona verelim,vatanımıza ve milletimize kimler layık olup öz verili çalışacaksa başımıza onları getirelim.”

                Kaynak:Hüsnüye kitabı I.baskı 1956.

                OSMAN: Mihraç’dan,beş vakit namazın ve abdestin şekliyle beraber Kuran’la birlikte geldiğini bunun Kuran’da yazılı olduğu ve bunu Kuran tevsircileri tarafından açıkca iddia etmektedirler.Siz ise bunların gerçek olmadığını söylüyuorsunuz!.

               KIZILOĞLU: Mihraç Salat hakkında nazil olan isa suresinin 78.79 ayeti.’’Farz olunan salata kalk,Güneş battıktan gecenin karanlıklarında tan yeri ağarıcaya kadar dualar (salat) okuyanlara melekler şahadet eder. buyuruyor.

                Miraç hakkında ikinci sure,Necm suresidir:Bu surenin 8.9 uncu ayetlerinde yazar.

                Türkçesi :Peygamber aleyhüsselâm asıl kendi suretiyle yakın gelip taalûk etti.Hatta Peygamber Aleyhüsselâm ile Hak Taalâ’nın yakınlığı iki kavis miktarı belki daha yakın oldu.Allahü Taalâ’nın kulu Muhammed’e vahyettiğini Cebrail Aleyhüsselâm ona irsal etti.

                Aynı surenin 62 ayetinde.’’fescüdü lillâhi vaabüdu.’’

                Türkçesi : secde edin Allahu Taalâya huzu ile ibadet edin.

                Müzemmil suresi 1.ayet: Türkçesi, ‘’Ey kilim bürünmüş veyahut ey nübüvvet içinde olan nebi gece kalk Dualar et meğer gecelerde az uyuyasın’’

                Ayet:3 Nısfehu evinkus minhü kaliylen.

                Türkçesi :’’Ol dualar ki gecenin yarısında yahut ondan az noksanla ola üçde biri olur’’

                Ayet : 6 İnne nasiyetelleyli hiye eşeddü vet’en ve akvamı kıylen.

                Türkcesi: Gece saatinde ibadete kalkmakta eğerki uyku ve rahatı terkle külfetli zahmetler var ise. de kalp ve hatırın teşvişten döner yönün ibadet ve mihrap olması dil kalp ile birleşir.Kuran  okumanın  zevki ve ıhlâsın tamamı ve kâmildir.

                Ayet :’’7 İnne leke fiynnehari sebhan taviylen.’’

                Türkçesi:  Gündüzleri uzun uzadıya halkın işleriyle meşgul olursun.Gece ibadete yönelmen evlâdır.

                 Nurulbeyan bu ayeti şöyle tefsir eder:Gece ibadete kalkmak daha kuvvetli ve huzuru kalp ile okumağa daha elverişlidir.Gündüzleri iş ve gücünde çalış.

                 Suretül Nebe 9. 10. 11 ayetleri.

                 Türkcesi :Uykunuzu bedeninize aram ve rahatınıza kuvvet ve geceyi size libas kıldık.Yani zulmeti örtüp halvette istidadına göre ibadete yönelip devam edersiniz ve gündüzleri vakti maaş kıldık.Geçim ve kazanç için dolaşırsınız.

                Kaynak: Kuranda Hikmet Tarihte Hakikat.(Halil Öztoprak)

                İşte yukarıya aldığımız ayetlerdende anlaşıldığı üzere beş vakit namazın Kuranla Mihraç’dan geldiğine dair hiç bir emare olmadığı gibi sabitde değildir.Cebrail vasıtası ile Hz.Peygamber’e vahiy geliyordu ve belirli günlerde halkı meydanlarda toplayarak gelen vahiyleri halka anlatıyordu.Bu toplantıya katılan insanlar Hz. Muhammed’in söylediği Kuran surelerini hafızalarına yazıyorlardı.Bu söylenenleri evlerine gittiklerinde kimileri ceylan derilerine kimileride tahta parçaları üzerine kayıt ediyorlardı.Durum bundan ibaretti.

                OSMAN: Siz  İslamdaki ibadet şeklinin Müşriklerden alındığını iddia ediyorsunuz.Halbuki Hz.Muhammed ve dört Halife apdest alıp namaz kılıp oruç tutmadılarmı.Buna rağmen Bütün dünya İslamı apdest alıp namaz kılıyor ve bir ay ramazanda oruç tutuyor,Hacca gidip zekât veriyorlar.Bunlar İslami ibadet şekilleri değilmidir.

                KIZILOĞLU: Bu sorunun kitaplardaki karşılığına bakıldığı zaman,Ortadoksi İslamdaki  ibadetin tümüne yakın bölümünün İslama doğrudan ya da dolaylı yollardan Sabiilik’ten geçtiği ve dolayısiyle Mayatepek’in rapaporundaki anlattıklarının,gözlemlerinin,

Degerlendirmelerinin doğru olduğu açık seçik görülür.

                Karşılaştıralım:

                -Müslümanlık’ta namaz apdestiyle,boy apdestiyle “taharat” var.

                -Sabiilik’te de bunlar var.

                -Müslümanlık’ta “vakit”leriyle,”namaz”var.Beş vakit.

                -Sabiilik’te de bu var,aynı saatler de,”üçü farz “altı vakit.

                -Müslümanlık’daki “namazlar”cenaze namazının dışında “rükû”lu,”secde”lidir rek’at”lar vardır.

              -Sabiilik’te “namazlar”da böyledir.

              -Müslümanlık’ta ki namazlardan”cenaze namazı”dua sayıldığı için “rükû”suz

“secde”sizdir.

            -Sabiilik’te de cenaze namazı böyledir.

            -Müslümanlıkta oruç vardır.

            -Sabiilik’te de oruç vardır.

            -Müslimanlık’ta “Farz “oruçlar “bir ay”dır.Bu ayda kimi zaman 29 gün,kimi zaman 30 gün çeker.

           -Sabiilik’te de böyledir.

           -Müslümanlıkta “Farz oruç”larının yanında,isteğe bağlı ve “nafile”adı verilen oruçlar vardır.

          -Sabiilik’te de böyledir.

          -Müslümanlık’ta “fıtr bayramı”adı verilen “ramazan bayramı”vardır.

          -Sabiilik’te de bu ad ve nitelikte bayram vardır.

         -Müslümanlık’ta kurban vardır.

         -Sabiilik’te de vardır.

         -Müslümanlık’ta “hac” vardır.

        -Sabiilik’te de vardır.

         -Müslümanlık’ta Kâbe “Tanrı’nın evi”dir ve “kutsal”dır.

         -Sabiilik’te de böyledir.

         -Müslümanlık’ta ibadet için “tapınak”lar (camiler,mescitler)vardır,

         -Sabilik’te de “Tapınak”lar (camiler mescitler)vardır.

         -Müslümanlık’ta” kutsal kitap”vardır

         -Sabiilik’te de vardır.

         -Müslümanlık’ta “Peygamber”,Peygamberler vardır.

         -Sabiilik’te de

          Dikkat edilmeli: Güneş bir yere geldiğinde bir namaz,bir başka yere geldiğinde bir başka namaz,güneş doğması yaklaştığında bir namaz, battığında başka bir namaz kılınır.Oruç da,güneş ışınları yokken (tanyeri ağarmadan önce) tutulur,güneş batınca bozulur.Yine oruç hadisdeki buyruğa göre “ay görülünce (Ramazan ayının başında) başlar ,ikinci bir ay görülünce bitirilir.Ay 29 çekerse Ramazan orucu 29 gün,30 çekerse ramazan orucu30 gün olarak tutlur.

           Güneş ve ay kültlerinde (Sâbiilik’te)de bu ibadetler böyledir,güneşe ve aya göre düzenlenmiştir.İslam Ortadoks ibadetlerinin nereden kaynaklandığını çok açık bir biçimde ortaya koyan kanıtlardandır.

           Kaynak: Din Bu II.kitap.Turan Dursun.

           KIZILOĞLU: Hz.Peygamber döneminde arap yarım adasında Takvim yoktu.Daha doğrusu kullanılmıyordu.Hicretten 17.yıl sonra Halife Ömer zamanında Kamer ayları İslamiyete getirildi ve başlangıcı da Hz.Muhammed’in Mekke’den Medine’ye göçünü birinci yıl olarak kabul ettirdi. Adınada  Hicri takvimi denildi ve böylece bu takvim Osmanlılarda 18.yy. kadar kullanıldı.Nasıl oluyorda Hz.Muhammed,olmıyan bir takvimin ismini kullanarak ramazanda oruç tut diyor.Buda başlı başına bir soru işareti.

            DİBNOT:

           “Alevilik: Hak Muhammerd Ali yoludur.Alevi inancına göre Cebrail Hz.Muhammedin yanına gelip Hak seni Mihraca davet etti deyip beraberce Tanrı’nın huzuruna gittiler ve Hz.Muhammed Tanrı’ya binbir kelam danıştıktan sonra Kırkların Cemine uğradı ve o cemde Mürşid olarak Hz.Ali bulunuyordu,Hz Muhammed sordu siz kimsiniz biz Kırklarız dediklerinde,büyüğünüz kimdir dediğinde,bizde büyük yok birimiz kırk kırkımız biriz diye cevap verdiler.Bu Cemde biri birlerinin geçmişin muhasebesini yapıp sorguluyorlardı.Hz. Muhammed,Tanrı’ya bin bir kelam danıştığını ve yeryüzündeki insanlara Tevhidi armağan ettiğini söyledi.O anda Cebrail a.s. bir üzüm tanesi getirip Salmaı Pâk’a sundu ve Salman bu üzüm tanesini ezdi şerbet etti ve oradaki kırk kişiye paylaştıdı.Kırklar bu şerbetten içtikten sora mest oldular ve Hz.Muhammed de dahil hep birden Hak’la özdeleşip bütünleşmek için Semaha döndüler”.Bu cemde bulunanların 23 i erkek 17 si de kadın idi.

             Alevi Cemleri bu Kırkları örnek alarak yapılmaktadır.Alevi Cemlerine benzer Dünya’nın hiç bir inancında benzeri bir ibadet şekli yokturdur.

             Cenab Allah Peygamberleri gönderirken o çağdaki insanları aydınlığa yönlendirerek insanları bir biri ile kardeş eden kötülüklerden arındıran,eşit paylaşımı getiren, hoşgörüyü aşılayan, halkın yönünü Hakka çeviren bir inanç sistemini yaymaya çalışmıştır.

             İnsanın kafasına şöle bir soru geliyor:Madem Allah çok tanrılı din olan Sabiilik’deki bütün ibadet şekillerini alacaklardı da neden gerek duyduda Hz. Muhammed’i ahır zaman nebisi olarak gönderdi.

              OSMAN: İslamda Zekât var,sizler zekât veriyormusunuz,şayet veriyorsanız kimler faydalanıyor.

              KIZILOĞLU: Senede bir sefer Zekât vermekle hangi İslam toplumunu zengin olmuşmudur,hayır bu güne kadar hiç görülmemişdir..İslamda insan zekasının gelişmesini engelliyen Ortadoksı zahiri felsefe var olduğu müddetce bu insanlar yoksulluktan, bilgisizlikten,zalimleşmeden ve teoristlikten kurtulamazlar.Şartlı felsefenin tapusu yıkılmadığı müddetçe İslam ülkeleri ne sanayı devrimi nede ronesansı yaşar.Tarihler boyu o felsefe bilim düşmanlığı yapmaktadır.Mütezile İslam anlayışındaki Cebir’in,Farabi’nin ve İbni Sina’ların geliştirdiği o güzel bilimleri Abbasi halifeleri tarafından yok edilmişlerdir.Kendi dilinde saz çalıp türkü söylemeyi dahi içlerine sindiremiyen Osmanlı padişahları fetvalar yayınlatarak saz çalıp türkü söyliyenler kendisi seytan çaldığıda şeytan içatıdır diyerek edebiyat ve sanaatı  da içlerine sindirememişlerdi. Çunkü o Şekilci ve şartcı felsefe insanlara balık yediriyor amma balığı,kendi tutup kendi yemesini öğretmiyor.

              OSMAN: Her Kurban Bayramında Hacca gidip Kâbe’yi Beytullahı ziyaret edip, bir kurban kesmek,her müslüman için şart değilmidir.Hz.Peygamber de Hacca gidip orada ibadet etmedimi.

              KIZILOĞLU: Yunus Emre şöyle diyor”Bin Hacca gitmekten bir gönüle girmek hepsinden yeğindir”.

              Kuran’da, Bayram ve kurban hakkında  hiç bir buyruk yok.Bu gelenekler çok tanrılı dinlerden alınarak,Emeviler döneminde Emevi İslamiyetine motive edilmiştir.

              Şunun altını hemen çizmek istiyoruz.Hac ibadeti Kuran’ın verilerine göre yeniden düzenlenmelidir.Çunkü temel kuralları bile Kuran dışı bir gelenekçilikle belirlenen bir ibadet, anılan Kuran dışılıklar yüzünden,bazan tünel facıasından,bazan Şeytan taşlama yüzünden, bazanda,siyasi görüşlerinden dolayı binlerce insanın ölümüne sebep olmaktadır. İslam ülkelerinden senelerdir her yıl milyonlarca insanlar Kâbe’ye gidip milyonlaca Kurban keserek hayvan katliamı yapılıyor.Sudi Kıralları bu kesilen hayvanların etlerini  bundan 40-50 sene öcelerine kadar soğutma tertibatı bulunmadığından etin çöl sıcağında çok çabuk bozulduğu  için dozerlerle eşip toprağa gömüyorlardı.Şimdi Soğuk hava depolarına koyup,dış ülkelere et ihraç ediyor.Kendi ülkelerinde et görmeyen bir dilim ekmeğe mutaç olan gıdasızlıktan ölen çocuklar ve yaşlılar variken,çağın ve insanlığın yüz karası olan Sudi Kırallığının rejimini beslemenin herhangi bir mantığı varmıdır.

            Allah,Kuran’da ben insanlara şah damarından daha yakınım.diye buyurur.Nerde çağırırsan Allah oradadır derken,Arabistan’a gidip oraları dolaşmakla Tanrının ayrıcalığı ne olabilir.Gitmeyenler Tanrının şafaatından mahrummu kalaçaklar.Senede üçmilyon insan hacca gitse bir insan ömrü içerisınde ortalama 70 yılda 210 milyon eder.Erbakan gibi 20 sefer hacca gidenleride dahil edersek bu oran dahada aşağı düşebilir.Dünya nüfusu 6 milyarın üzerinde olması dolayısıyla hacca gidemiyen insanlar Tanrı’nın şafaatından dahamı az yararlanaçaklar ve yahutta hiç yararlanmıyaçaklar sorusu geliyor.

            Hz. Muhammed bu gün Dünya’ya gelse şartcı şekilci felsefeye karşı çıkıp,ben size İslamiyeti böylemi söyledim ve öğrettim deyip intizar edeceğine öz benliğimle inanmaktayım.

            Hz.Muhammed’in ahır zaman Nebisi olarak gelmesi,çok tanrılı ve tek tanrılı olan semavi dinlerindeki yozlaşmayı, ahlaksızlığı,insanları köle olarak kulanıp ve birbirlerini bogazlamayı.kız çocuklarının diri diri kuma gömülerek öldürülmelerini önlemek,bütün insanların eşit yaratıldığını,insanları kardeş eden,eşit paylaşımı getiren,Tanrı sevgisiyle insanların gönlünü dolduran,dürüstlük ve doğruluğun insanlara olmazsa olmaz koşullarından olan ve Dünyalar durdukça gelecege ışık tutan bir inancı yaymıştır.Amma üzülerek söylüyorum dün olduğu gibi bu günde görülüyorki o orta çağda yozlaşan dinler kısa zamnanda Hz.Muhammed’in gösterdiği yolda teknolojisiyle,bilimiyle ve insan haklarıyla hızla ilerlemekteler.

             Sözde Muhammed’in ümmetiyiz diyenler orta çağın karanlığına gömülerek, ilimden,irfandan,sanayıdan,bilimden ve insan haklarından yoksul olan bu toplum, gelişmiş toplumların karşısında her yönüyle aciz kalarak aşağılık kompleksine giren, İslam olmıyan toplumların karşısına teorist eylemlerle çıkmaktadırlar.Burada da açıkca görülüyorki, Hz.Muhammed’in gösterdiği yoldan gidilmesi dahi söz konusu olamamıştır.

            Ehlibeyt’in gösterdiği yoldan yürümeyen Ümmeye oğulları çevresindeki inssanları şartlandırıp şekillendirerek totaliter bir sistemle zalimleştirip saltanata çevirip Emevi islam anlayışıyla,Ehlibeyt İslam anlayışı arasında büyük uçurumlar meydana getirilmiştir.Bu Emevi İslam anlayışı kısa zamanda Kerbelâ faciasını doğurmuştur.Bu İslam anlayışı insanları zalimleştirmede çok büyük bir araçtır.Hz.Peygamberin biricik kızı Fatima’nın göz bebeği olan oğlu Hüseyin  ile birlikte Ehlibeyt soyunu ve doslarını Kerbela’da 72 kişiyi gaddarca katlederek,başlarını kesip mızrakların ucuna takıp,Kerbela’dan,Şam’a Halifeleri Yezit Melunun sarayına götürmüşlerdir.İnsan düşüne biliyormu Hz.Muhammed’e hem Ahır zaman Nebisi diyeceksin hem de torunlarını ve doslarını gaddarca şehit ederek başlarını kesip Şam sokaklarında gezdireceksin.

                KIZILOĞLU: Siz her olaylarda Cihad çağrısı yapıyorsunuz,nedir sizin bu cihad anlayışınız.

               OSMAN: Cihad çağrısı Kuran’da da belirttiği gibi İslamiyeti yok etmek isteyen ve islamiyete zarar veren gayrı Müslümler için Cihad çağrısı yapılır ve o insanların katledimesini emreder.Cihad birlik ve beraberliği sağlamaya yönelik Müslümanların ortak savunma termolojısidir.

               KIZILOĞLU: Aleviler Kuran’da ki Cihad çağrısı İnsan kalbindeki kötülüklerden arınarak Ehlibeyt yoluna yarışır bir insan olmasını buyurur.İnsan sevgisini ön plana çıkaran Kuran’ın tasvvufi islam yorumudur.

               O yüce Allah  Benim düşündüğüm gibi düşünmüyor ve yahutta benim gibi inanmıyor diye inssan kıyımı yapmayı hiç bir surette emretmiyor.Cenabı Hak Meleklere kendisinin Adem de tecelli ettiğini  söylüyor.Demiyorki Sadece Ehli sünnet vel camaat meshebinden olanlarda tecelli edeceğim, başkalarında tecelli etmem diye herhangi bir buyruğu yok.Olmasıda mümkün değil.Çunkü bütün canlıları ve evremi kendisi yaratıyor.Yarattığı insanları neden başka insanlara katlettiriyor.İnsan katli Ehli-Sünnet vel Cemaat İslam anlayışının biçimsel yorumudur.1974 de Malatya da Hamido’nun başını çektiği kışkırtma olaylarında Aleviler’e karşı Cihad diye bağırıyorlardı.1978 yılında Eskişehir’den gönderilen bir bombanın patlamasıyla ölen Hamido,gelini ve torunu bahanesiyle, Malatya da Cihad diye bağırarak 5 kişiyi katledip Alevi iş yerlerini yağmalamışlardı.1979 da Maraş olaylarında yine Cihad diye Bağırarak Yorük Selim Mahallesini basarak Aleviler’den genç kızlar,çocuklar,yaşlılarda dahil 120 kişiyi katlettiler.Yine Cihad çağrısı ile Sivas da Ali Baba mahallesini basarak Alevilerden 8 kişi katlettiler.1980 de Cihad cağrısıyla Çorum’da Alevi dükkanlarını yağmalayıp 30 dan fazla Alevi insannını katlettiler.2 Temmuz 1993 de Sivas da Pir Sultan şenliklerinde Aziz Nesin’ide bahane ederek Cuma günü Camiden Çıkan 15 bin kişilik bir gurup yaratık,Cihad diye bağırarak Madımak otelini ateşe verip Pir Sultan şenliğine katılanlardan  yazar,aydın ve semah dönen 33 insanı yakarak katletmişlerdi.Yine aynı zihniyetin insanları Sivas katliamından kısa zaman sonra asayış güçleri arasına sızan Ülkücü mafya ile şariatcı çetelerlerin provakasyonuyla Gazi Mahallesi ve Ümraniyede ki tutucu güvenlik güçlerinin açtığı ateş sonucu 26 ölü 250 yaralı olmak üzere büyük bir Alevi katliamı yapılmıştır.

               OSMAN: Siz Aleviler gusul yaparmısınız,gusul yapmıyanların yedikleri haram ibadetleri allah katında kabul olmaz ve bastıkları toprak kendilerinden davacıdır denir.

                KIZILOĞLU:Yukarıda da belirttiğim gibi şekilcilikle bir yere varılmadığını açıkca görmekteyiz.Çunkü ben İslamım diyen ülkelerde Tifo,Kolera,Dizanteri,Tifus gibi hastalıkların kol gezdiği ve bu hastalıkların pislikden bulaştığı bir gerçek.Bir ülkeye gittiğin zaman o ülkenin çevre temizliğine ve insanların kılık kıyafetlerine bakınca bir İslam ülkesi olduğunu hemen anlamakta zorluk çekilmiyor.İslam ülkeleri arasında en iyisi Türkiye olmasına rağmen Avrupa’dan Türkiye’ye ayak basıldığında düzensiz yapıların,kirli sokakların ve her türlü restaurant,otel ve bilhassa WC.lerin içinde hertürlü kara sinek ve böceklerin dolaştığı her halükârda gözle görülmektedir.Bir Avrupa temizlik standartını hiç bir yerde göremezsiniz.

                Alevi öğretisi olan Şariat makamında Temiz ol,Temiz giyin ve çevreni temiz tut der.Aleviler temizliğin imandan geldiğine ve bilimsel olarakda temizlik sağlığın temeli olduğuna inanırlar ve onun içinde her yönüyle temizliğe olanakları dahilinde çok dikkat ederler. Alevi cemlerinde Teszaker ve Farraş meydanı ve insanları temiz tutmak için gerekli hizmeti verirler.Cem’e gelmek isteyen canlar önceden duş alıp temiz elbiselerini giyinerek Cemevine gelirler.Bu yukarıda söylediklerimden de anlaşılıyorki Aleviler temizliğe çok önem verirler.Çunkü temizlik Alevi öğretilerinde vardır.

             KIZILOĞLU: Ortadoksı Sünni geleneğinde HÜLLE diye birşeyler var,bu neyi çağrıştırıyor.

             OSMAN :  Hüllecilik,İmam nikâhı ile evli olan bir karı kocanın herhangi bir anlaşmazlığa düştüklerinde kocanın,kadına üç sefer üçden dokuza benden boş ol dediğinde,o kadın o insandan boşanmış olur ve tekrar geri evlenemez.Ançak boşadığı kadınla evlenebilmesi için başka bir erkekle imam nikâhı olup o insanla cinsel ilişkide bulunma şartı  vardır.Boşanıp tekrar aynı kadınla evlenmenin kurallarını ve kaynağını fıkıhlara dayandırılarak hazırlanan İslam Hukukundan alır.

              KIZILOĞLU: Güvenlik güçleri tarafından basılıp cinsel ilişki yaparken yakalanan 60 yaşındaki Aczmendi şeyhı Müslüm Gündüz’le 22 yaşındaki Fadime Şahin olayında Müslüm Gündüz yaptığı işi İslamın kaynağından aldığını ve kendilerinin masum olduklarını söyleyip,Ben Fadime’nin israrı üzerine kendisine hülle yaptım,İslamın kuralını yerine getirdim diye kendini savundu.İşte Emevi İslamiyetinin getirdiği şekilci ve şartcı anlayışın,fuhuşu İslamın kuralıymış gibi göstererek meşrulaştrırmıştır. Ehlibeyt İslam anlayışıyla uzaktan yakından hiç bir bağının olamadığını açıkca söyleyebilirim.

              OSMAN:     Aleviler de, evli karı kocanın aralarındaki anlaşmazlıkdan dolayı, kocanın karısına üç sefer üçden dokuza benden boş ol dediğinde,o koca tekrar evlenmek istediğinde ne yapması gerekir.

               KIZILOĞLU: Alevilerde,evli karı koca arasında anlaşmazlık çıktığında karısından ayrılması durumunda,komşulardan bir kaç kişi bir arya gelerek ayrılan karı koca ile konuşup,şayet önemli bir olay yoksa,bir birleriyle barışarak tekrar karı koca olmaları için tavsiyede bulunurlar.Bu şahıslar karı koca olmayı kabullanırlarsa bir kurban kesmek şartı vardır.Çunkü Alevilerde kurban kesip fakir fukaryı doyurup o insanların gönlünü almak birnevi ibadettir.

              Aleviler hiç bir dönemde İslam hukuku diye bir hukuk tanımamışlardı.Onun için Aleviler kendi aralarındaki sorunlarını Osmanlı Kadılarına götürmemişlerdir.Cem’ler de Pir’ler taliplerini yargılar,Cem Erenlerinin vereceği ceza ile cezalandırır ve böylece Alevi olan insanlar kötülükden arındırılmış olur.Ançak Aleviler Atatürk Cumhuriyeti kurulduktan sonra çağdaş hukuka ve yargıçlarına güvenleri artarak sorunlarını mahkemelerde halletmeye özen göstermişlerdir.

              Aleviler hiç bir dönemde namaz kılmamış ve camiyede gitmemiştir.Geçmişde Sünni eğemen çevreleri kendilerine özgü söylemlerle, örneğin Hz.Ali’nin Cami’de şehit olması,Emevilerin Hz.Ali’nin ismini caminin eşiğine yazması,Aleviler’in namazdan uzaklaştığı ve camiye gitmedikleri yolundaki iddialarının dayanıksız ve tutarsızlığıyla birlikte  asimilasyona yönelik terimlerdir.Bu sözlerin arkasında art niyetin olduğu çok açık bir şekilde bilinmektedir.Gaye Alevileri Muhammed Ali yolundan çıkararak Camiye sokmaktır. Gerçekte camide değil evinin yakınında sabahın alaca karanlığında yürürken 18 ramazan günü yoluna pusu kuran Mülcem oğlu Abdurahman tarafından zehirli kılıçla yaralanıyor ve 3 gün sonra Hz.Ali şehit oluyor.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------